Οι ευθύνες του Προέδρου και τι δεν πρέπει να πράξει η αντιπολίτευση

Τελικά, καταντήσαμε, η έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των Ελληνοκυπρίων να υπερβαίνει κατά πολύ την έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Και αν η απουσία εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο κοινοτήτων θεωρείται ως σημαντικό εμπόδιο στην εξεύρεση λύσης, η απουσία εμπιστοσύνης μεταξύ της πολιτικής ηγεσίας μας μετατρέπει σε άπιαστο όνειρο την εμπέδωση ενότητας και συνεργασίας μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων.

Και όταν ο κάθε ηγέτης τραβά τον δρόμο της μοναξιάς και της εμμονής στις θέσεις του, τότε, είναι φυσικό επακόλουθο, η αποτυχία και στη διεκδίκηση σωστής λύσης στο εθνικό θέμα και στην επίλυση των εσωτερικών προβλημάτων.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δεν εμπιστεύεται τους πολιτικούς ηγέτες. Και οδηγείται στο σημείο να τοποθετεί ένστολους αστυνομικούς να τους επιτηρούν κατά την ανάγνωση των πρακτικών των συναντήσεών του με τον Ακιντζί!

Θλιβερό κατάντημα για τη δημοκρατία, στίγμα για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, μελανή σελίδα για την ίδια την Αστυνομία, τον πολιτικό προϊστάμενό της και την ηγεσία της. Όταν χρειάζονται ένστολοι αστυνομικοί να «προστατεύουν» πρακτικά που αφορούν το εθνικό θέμα, τότε αυτή η δημοκρατία καταντά αστυνομο-κρατία και αυθαιρεσία.

Την ίδια στιγμή, η αντιπολίτευση δεν εμπιστεύεται τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για την αδιαφάνεια και τη συσκότιση με την οποία ενεργεί στο εθνικό θέμα, για τις αποδεσμεύσεις και τις μεταμορφώσεις του και για τον ύποπτο τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύεται. Και σε αντίδραση, και για να του αποδώσει τα «ίσα» για την αλαζονεία και την αυθαιρεσία με την οποία ενεργεί στο Κυπριακό, αποφασίζει να διακόψει κάθε συνεργασία μαζί του και με το κυβερνών κόμμα, στην αντιμετώπιση των εσωτερικών προβλημάτων.

Τελικά, οδηγούμαστε σε μία παιδαριώδη, αλλά επικίνδυνη πολιτική βεντέτα, και στο εθνικό θέμα και στην εσωτερική διακυβέρνηση, το βαρύ κόστος της οποίας θα κληθεί να πληρώσει ο λαός και ο τόπος. Οδηγούμαστε σε μία κατάσταση, η οποία αποδεικνύει ότι έχουμε ηγεσίες κατώτερες των περιστάσεων και ανίκανες να ανταποκριθούν στις προσδοκίες των πολιτών.

Αυτή η εφημερίδα έθετε πάντοτε, ως πρωταρχική αρχή, την ανάγκη εμπέδωσης ενότητας και συνεργασίας μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων. Το ίδιο ακριβώς παραμένει αίτημα και αξίωση του λαού. Ουδέποτε το πολιτικό σύστημα ανταποκρίθηκε. Και μοιραία, χωρίς ενότητα και συνεργασία, δεν μπορεί να επιτευχθεί ούτε σωστή λύση στο Κυπριακό, ούτε σωστή και κοινώς αποδεκτή λύση των εσωτερικών προβλημάτων.

Η κατάσταση, στην οποία οδηγήθηκε ο τόπος, είναι κατάσταση πλήρους διάσπασης και κατάρρευσης του εσωτερικού μετώπου. Εξαιτίας συμπεριφορών των περισσοτέρων πολιτικών ηγεσιών, είτε στη συμπολίτευση ευρισκομένων, είτε στην αντιπολίτευση. Δεν μπορούν να επιλυθούν προβλήματα, στη βάση πολιτικών βεντετών, αυθαιρεσιών, μυστικοπαθειών, αδιαφάνειας και αγγρισμάτων.

Αλλά τη μεγίστη ευθύνη για τη δημιουργηθείσα ζοφερά κατάσταση τη φέρει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ο Δημοκρατικός Συναγερμός, πάντοτε, όταν βρισκόταν στην αντιπολίτευση, συνήθιζε να επιρρίπτει ευθύνη για την κατάρρευση των εσωτερικών μετώπων στον εκάστοτε Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η εμπέδωση ενότητας, έλεγε, είναι χρέος του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Σήμερα, που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι δικός του, γιατί μεταθέτει την ευθύνη στην αντιπολίτευση; Η οποία έχει βεβαίως και αυτή τη δική της ευθύνη, και στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν νομιμοποιείται να επικαλείται την αυθαιρεσία του Προέδρου Αναστασιάδη, ως αίτιο δικής της απροθυμίας να συμβάλει στην επίλυση των εσωτερικών προβλημάτων.

Μεταθέτουμε την κύρια ευθύνη στον Πρόεδρο Αναστασιάδη, διότι ενεργεί και πράττει στο εθνικό θέμα και στην εσωτερική διακυβέρνηση, ως αυτός ο τόπος να αποτελεί τμήμα διαχείρισης του δικηγορικού του γραφείου. Δεν ετήρησε ποτέ προεκλογικές δεσμεύσεις του. Δεν σεβάστηκε την ίδια την υπογραφή του σε προεκλογικές συμφωνίες. Όταν τις υπέγραφε, πίσω από το μυαλό του βρισκόταν η ανατροπή τους.

Αν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης σεβόταν τον Νίκο Αναστασιάδη, δεν θα ανέτρεπε το συμβόλαιό του με τον λαό, προς τον οποίο υπέσχετο συνδιαβούλευση, συναποφάσεις, εκ των προτέρων ενημέρωση των πολιτικών δυνάμεων. Θα τηρούσε τον λόγο του, ότι χρειάζεται η σοφία των πολλών, για να βαστάξει το βάρος των αποφάσεων.

Ενεργώντας αντίθετα προς όσα υπεσχέθη, κατέστη νεκροθάφτης της ενότητας, της δίκαιης λύσης του Κυπριακού, της ορθής λύσης των εσωτερικών προβλημάτων.

Τον καλούμε σε αυτογνωσία και αλλαγή νοοτροπιών και συμπεριφορών. Και καλούμε την αντιπολίτευση να μην τον ακολουθήσει στον ίδιο δρόμο και στις ίδιες συμπεριφορές. Να μην του αποδώσει στα «ίσα» στο θέμα της επίλυσης των εσωτερικών προβλημάτων, με όσα εκείνος πράττει και στο εθνικό και στην εσωτερική διακυβέρνηση. Και να μην ισοπεδωθεί, στα μάτια του λαού, μαζί του. Θα αποτελέσει μοιραίο λάθος...