Ο Πρόεδρος δεν αντελήφθη ότι ο Πολυβίου τον προειδοποιεί ότι οδεύει σε καταστροφική λύση και ο Πολυβίου δεν αντελήφθη ότι, προσφέροντας υποστήριξη στο «όραμα» του Προέδρου, μετατρέπεται σε συνεργό

O Πόλυς Πολυβίου, σε επιστολή του ημερομηνίας 1ης Σεπτεμβρίου, προς τον Ελληνοκύπριο διαπραγματευτή και τα μέλη της διαπραγματευτικής ομάδας, η οποία διαβιβάστηκε και στον Πρόεδρο Αναστασιάδη, δηλώνει ξεκάθαρα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας:

1. Διαπραγματεύεσαι λύση μη λειτουργική και μη βιώσιμη.
2. Η επιλογή της κλήρωσης για τον μηχανισμό επίλυσης αδιεξόδων θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε δυσλειτουργία του κράτους και συνεχή αδιέξοδα.
3. Η αποδοχή της εκ περιτροπής προεδρίας είναι άκρως επικίνδυνη, ιδιαίτερα κατά τα πρώτα χρόνια της συμφωνίας.
4. Εκφράζει σοβαρές ανησυχίες για τις μεταβατικές περιόδους, και διερωτάται ποιος και με ποιον τρόπο θα πιέσει την Τουρκία, μετά την επίτευξη λύσης, να εφαρμόσει τα όσα έχει συμφωνήσει.
5. Η αποχώρηση στρατευμάτων και η επιστροφή της Αμμοχώστου θα πρέπει να προηγηθούν της λύσης.
6. Δεν θεωρεί βεβαία τη συνέχιση του Κράτους, επισημαίνοντας την επίμονη τουρκική άρνηση να αναγνωριστεί η συνέχεια του Κράτους, όπως ήταν προηγουμένως.
7. Το νομικό σύστημα στις δύο πλευρές πρέπει να είναι το ίδιο, κάτι που δεν φαίνεται να έχει συμφωνηθεί.
8. Με την προτεινόμενη λειτουργικότητα της ομόσπονδης κυβέρνησης θα υπάρξουν σοβαρότατες συνέπειες.

Ουσιαστικά, με τις θεμελιώδεις διαφωνίες που διατυπώνει, ο Πόλυς Πολυβίου εκθεμελιώνει όλο το σύστημα, στη βάση του οποίου διαπραγματεύεται τη λύση ο Πρόεδρος Αναστασιάδης.

Ο τελευταίος, όμως, πώς αντιδρά; Τις θεμελιώδεις αυτές διαφωνίες του κ. Πολυβίου, ο Νίκος Αναστασιάδης τις υποβαθμίζει σε «προβληματισμούς που αναπτύσσονται μεταξύ των μελών της διαπραγματευτικής ομάδας» και σε «διαφωνίες του κ. Πολυβίου με τον διαπραγματευτή».

Και δεν καταλαβαίνει, ή υποκρίνεται πως δεν καταλαβαίνει, ότι η λύση που διαπραγματεύεται συνιστά βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια του κράτους και πως, κατ' ακολουθία, συνιστά προάγγελο βιολογικού και εθνικού αφανισμού, του κυπριακού Ελληνισμού.

Αντί, δηλαδή, να αντιληφθεί το γρονθοκόπημα που δέχεται η πολιτική του, όχι από την αντιπολίτευση, αλλά από έναν πολιτικό φίλο και ομοϊδεάτη, επιχειρεί να την υποβαθμίσει και να τη βάλει σε άλλα καλούπια.

Αλλά και ο κ. Πολυβίου δεν φαίνεται να καταλαβαίνει πως ο Πρόεδρος Αναστασιάδης τού λέγει, ουσιαστικά, πως δεν τον απασχολούν, ούτε τον ενδιαφέρουν οι διαφωνίες και προειδοποιήσεις του, πως δεν τον αφορούν και πως αποτελούν απλώς μία διαφωνία μεταξύ Πολυβίου και Ανδρέα Μαυρογιάννη.

Του λέγει ουσιαστικά πως ρίχνει στον κάλαθο των αχρήστων τις θέσεις του και συνεχίζει να εργάζεται και να προωθεί όσα ο κ. Πολυβίου θεωρεί επικίνδυνα. Του λέγει πως «εγώ κυβερνώ, εμένα εξέλεξε ο λαός, και εγώ αποφασίζω και ό,τι θέλω κάνω».

Αλλά ως να μην έφθανε αυτό, ο κ. Πολυβίου στέλνει επιστολή στον Πρόεδρο και του γράφει πως «συμμερίζεται πλήρως το όραμα του Προέδρου, για μία ενωμένη Κύπρο, για την οποία με τον τρόπο μου αγωνίζομαι για πολλές δεκαετίες τώρα».

Όλοι έχουμε όραμα την επανένωση της Κύπρου, αλλά αυτό που ο Πρόεδρος Αναστασιάδης διαπραγματεύεται, και μέσα από τις διαφωνίες Πολυβίου συμπεραίνεται, δεν αποτελεί επανένωση, αλλά νομιμοποίηση του διαχωρισμού, ένα πρόσκαιρο και βιαστικό κλείσιμο, με πολλά αρνητικά και διαλυτικά στοιχεία, τα οποία θα ανατινάξουν τη λύση σε σύντομο χρονικό διάστημα. Πού βρίσκεται, συνεπώς, το «κοινό όραμα» Πολυβίου-Αναστασιάδη;

Επίσης, ο κ. Πολυβίου δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται το ουσιωδέστερο: Ότι εάν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δεν υιοθετήσει τις παρατηρήσεις και τις θέσεις Πολυβίου και συνεχίσει στην ίδια πολιτική, και την ίδια στιγμή ο κ. Πολυβίου δεν παραιτηθεί από τη θέση του στη διαπραγματευτική ομάδα, και δεν αναλάβει αγώνα ενημέρωσης του λαού, τότε αυτόματα γίνεται συνεργός και συνυπεύθυνος για τα τραγικά αποτελέσματα όσων προκύψουν.

Δεν θα είναι Προμηθέας αλλά Επιμηθέας. Και Προμηθείς χρειάζεται σήμερα ο τόπος για να σωθεί από την επελαύνουσα καταστροφική λύση. Μετά την καταστροφή, όσοι επιχειρήσουν να καταστούν Επιμηθείς θα καταλήξουν γραφικοί. Και συμμέτοχοι στην καταστροφή...