Για ποιον ήλθε το πλήρωμα του χρόνου; Για καταστροφικούς ηγέτες να απέλθουν, ή για τον λαό να δώσει οριστική απάντηση σε όσους απεργάζονται λύσεις καταστροφής;

Φαίνεται ότι οι δημοσκοπήσεις του Προεδρικού, κατά πόσον ο λαός είναι έτοιμος να αποδεχθεί τη λύση την οποία μαγειρεύουν στα παρασκήνια η Νούλαντ και οι Τούρκοι, δείχνουν απογοητευτικά νούμερα. Φαίνεται ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης είναι τώρα πλήρως πεπεισμένος ότι ο λαός έχει αντιληφθεί σε ποία λύση καταστροφής τον οδηγεί και καταβάλλει μία υστάτη, απεγνωσμένη προσπάθεια, να ανατρέψει το κλίμα.

Δεν εξηγείται διαφορετικά η αγωνιώδης προσπάθεια, που καταβάλλει τον τελευταίο καιρό, να εξωραΐσει τη λύση καταστροφής και να πείσει τον λαό να τον ακολουθήσει στον εφιάλτη που προετοιμάζει.

Δείγμα της αγωνίας και της απόγνωσής του είναι η ομιλία που εξεφώνησε σε εθνικό μνημόσυνο την Κυριακή και η ανάρτηση αναφορών από αυτή την ομιλία, στο facebook. Η απόγνωση του Προέδρου έχει οδηγηθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε να κάνει πολιτική μέσω facebook.

Αλλά είναι τόσο μελοδραματικά, ανιστόρητα και ανεδαφικά αυτά που καταγράφει, ώστε να προκαλούν από οργή μέχρι οίκτο. Ευρισκόμενος εν μέσω πλήρους απομόνωσης από τις πολιτικές δυνάμεις και καθώς το κράτος επί διακυβερνήσεώς του καταρρέει και παρουσιάζει εικόνα πλήρους διάλυσης, παροτρύνει τον λαό να αυτοχειριασθεί, βιολογικά και εθνικά.

"Έφτασε το πλήρωμα του χρόνου για να δώσουμε ένα τέλος στα χρόνια των εντάσεων και της ανασφάλειας", λέγει. Όντως το πλήρωμα του χρόνου έφθασε, αλλά για ποιον; Έφθασε το πλήρωμα του χρόνου για ηγεσίες, οι οποίες υποσχέθηκαν στον λαό να κάμψουν την τουρκική αδιαλλαξία και να υποχρεώσουν την Τουρκία να καταβάλει το κόστος της κατοχής, και αντ' αυτού εξελίχθησαν σε επαίτες και αποενοχοποιητές της Τουρκίας, να απολογηθούν και να απέλθουν.

Έφθασε το πλήρωμα του χρόνου και για τον λαό να δώσει, επιτέλους, οριστική απάντηση σε όσους ξένους και δικούς του απεργάζονται την καταστροφή του, μέσω μίας λύσης, η οποία θα τον μετατρέπει σε πειραματόζωο και μάλιστα με συνταγές θανάτωσης.

Τις εντάσεις και την ανασφάλεια τις έχουν δημιουργήσει αφενός οι Τούρκοι και αφετέρου η πολιτική Αναστασιάδη, τόσο στο εθνικό θέμα, όσο και στην εσωτερική διακυβέρνηση. Όταν αυτός ο Πρόεδρος, ο οποίος υπόσχεται επανένωση και ελεύθερο αξιοπρεπές μέλλον, έχει μεταβληθεί σε θλιβερό ουραγό αποφάσεων του ψευδοκράτους και έχει οδηγηθεί στο έσχατο κατάντημα, να περιμένει έγκριση των κατοχικών αρχών για να στείλει εκπαιδευτικούς στα ελληνικά σχολεία της Καρπασίας, τότε πόσες δυνατότητες έχει να δώσει στον λαό όσα υπόσχεται;

"Μέχρι πότε θα πιστεύουμε πως με μάχες και αίμα θα ζούμε σε αυτήν τη χώρα;", δηλώνει με μελοδραματικό ύφος. Πρωτοφανής αμάθεια. Αυτός ο λαός δίνει μάχες και αίμα για την υπεράσπιση της πατρίδας, της ελευθερίας και των δικαίων του. Η Τουρκία είναι που δίνει μάχες και πίνει αίμα για την τουρκοποίηση της Κύπρου. Και είναι η Τουρκία, η οποία, μέσω της ευκαιρίας που της προσφέρει ο Νίκος Αναστασιάδης, θα δώσει την τελευταία μάχη και θα εξαφανίσει κάθε ελληνικό στοιχείο στην Κύπρο.

Ερωτά ο Πρόεδρος τις πολιτικές δυνάμεις και τους πολίτες, εάν υπάρχει άλλος τρόπος ανάκτησης εδαφών, ή επιστροφής περιουσιών, ή ανάσχεσης του εποικισμού, ή άλλη οδός αποτροπής της μετατροπής του κατεχόμενου τμήματος σε τουρκική επαρχία. Αλλά γιατί ερωτά άλλους, σε ερωτήματα τα οποία έπρεπε να απαντήσει ο ίδιος, ως διαχειριζόμενος το εθνικό θέμα;

Δεν πήρε είδηση ότι, επί των ημερών του και ενώ μιλά για λύση επανένωσης, η Τουρκία έχει ήδη προσαρτήσει τα κατεχόμενα; Τι έπραξε ο ίδιος για να το αποτρέψει; Δεν πήρε είδηση ότι επί των ημερών του ο εποικισμός συνεχίζεται με μαζικές παροχές "υπηκοοτήτων" σε Τούρκους εποίκους; Και ποια εδάφη πήρε πίσω, και ποιες περιουσίες Ελληνοκυπρίων έλαβε; Έδωσε τα πάντα στην εσωτερική διακυβέρνηση και δεν έλαβε τίποτε. Συνεπώς γιατί ερωτά άλλους, όταν επιβάλλεται να δώσει απαντήσεις και εξηγήσεις ο ίδιος;

"Ο λαός θα έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο στην αποδοχή ή απόρριψη της τυχόν λύσης και όχι ο όποιος ηγέτης", δηλώνει. Ψέματα. Ο λαός δεν έχει κανένα λόγο στη διαμόρφωση της λύσης. Του υφήρπασε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, ακόμη και το δικαίωμα ενημέρωσης.

Θα μαγειρεύσει με τους Τούρκους μία λύση και, εν μέσω απειλών, εκβιασμών και ψευδών υποσχέσεων, θα επιχειρήσει να του επιβάλει τη λύση. Το σκηνικό του 2004 επαναλαμβάνεται. Αυτά έπραξε τότε, αυτά πράττει και σήμερα. Παλαιά γνώριμη τακτική, σερβισμένη μάλιστα σε παλιό μεταχειρισμένο πιάτο...