Έχουμε τονίσει σε άρθρα μας, ότι υπεύθυνοι έναντι της ιστορίας και των δεινών που θα προκύψουν για τον Ελληνισμό της Κύπρου, από την αποδοχή της τουρκικής λύσης που συζητείται, δεν θα είναι μόνο ο Νίκος Αναστασιάδης και οι ηγεσίες του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ, οι οποίες συνδιαχειρίζονται το εθνικό θέμα με τον Πρόεδρο. Συνυπεύθυνοι θα είναι και εκείνοι, οι οποίοι διέβλεπαν τι θα ακολουθούσε, αλλά δεν το απέτρεψαν. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση, μιλούμε για τις πολιτικές δυνάμεις που αποτελούν το αντιπολιτευτικό μέτωπο.

Διότι, ούτε ακαδημαϊκούς διαθέτουμε οι οποίοι να αρθρώνουν λόγο, ούτε άλλα φωτεινά μυαλά διαθέτει ο τόπος, ώστε να επιδεικνύουν ενδιαφέρον για το εθνικό θέμα. Ελάχιστες είναι οι φωνές από τη συγκεκριμένη τάξη, οι οποίοι προβάλλουν διαφορετικό λόγο και ευαισθητοποιούνται ενώπιον των δεινών που έρχονται. Στην καλύτερη περίπτωση οι υπόλοιποι σιωπούν και στη χειρότερη οι περισσότεροι αρθρώνουν ανανικό λόγο.

Ο απλός άνθρωπος είναι επικεντρωμένος στα καθημερινά προβλήματα, ελάχιστο ενδιαφέρον επιδεικνύει για το εθνικό θέμα, οι νέοι ασχολούνται με τα κομπιούτερ και τα κινητά τους, το πολύ-πολύ να ενδιαφερθούν να ασχοληθούν με το ποδόσφαιρο, φωτεινά μυαλά δεν υπάρχουν, οι ακαδημαϊκοί είναι οι πλείστοι ανανικοί στη φιλοσοφία και τροϊκανοί στην οικονομία, ο καθένας θέλει να τα έχει καλά με την τσέπη του και να μη δημιουργεί προβλήματα στους κατέχοντες την εξουσία. Στην ουσία, την προσπάθεια ορθής καθοδήγησης του λαού έχουν αναλάβει ένα-δύο έντυπα και μερικοί δημοσιογράφοι. Οι «Αγανακτισμένοι»... αγανάκτησαν μόνο επί Χριστόφια, για μερικές νύχτες και, αφού εκτονώθηκαν, εξαφανίστηκαν.

Και η αντιπολίτευση (δεν συμπεριλαμβάνουμε σε αυτή το ΑΚΕΛ) τι πράττει; Ισχνός και μη ενοχλητικός για την Κυβέρνηση είναι ο ρόλος της. Εξαντλείται σε κάποια ολιγόλογα και πρόχειρα ανακοινωθέντα, και πιστεύουν οι ηγέτες του ΔΗΚΟ, της ΕΔΕΚ, της Συμμαχίας, της Αλληλεγγύης και των Οικολόγων πως έτσι πράττουν το καθήκον τους, έτσι ενημερώνουν και καθοδηγούν τον λαό, και έτσι αποτρέπουν το κακό που έρχεται. Αλλά τις ανακοινώσεις της αντιπολίτευσης, στην καλύτερη περίπτωση, ελάχιστοι τις ακούν, και στη χειρότερη οι πολίτες απαντούν «δεν μας παρατάτε στην ησυχία και στα προβλήματά μας...».

Ελάχιστες φορές οι ηγέτες της αντιπολίτευσης μίλησαν πειστικά προς τον λαό και ελάχιστες φορές έχουν προειδοποιήσει με επιχειρήματα για την πραγματική Μικρασιατική Καταστροφή, που θα επέλθει με την ολοκλήρωση της ακολουθούμενης πορείας. Δεν προσφέρουν πειστικές διεξόδους, έναντι της καταστροφικής και αδιέξοδης πορείας της Κυβέρνησης. Και δεν έχουν επιτύχει να παρουσιάσουν πειστικά ενώπιον του λαού τον εφιάλτη που θα κληθεί να αντιμετωπίσει ο λαός, εάν τελεσφορήσει η προσπάθεια της Κυβέρνησης να κλείσει όπως-όπως το Κυπριακό...

Ο αγώνας της αντιπολίτευσης δεν εξαντλείται με έκδοση λιτών ανακοινώσεων καταδίκης των κυβερνητικών πολιτικών. Δεν πείθουν τον λαό τα λόγια και οι γενικόλογες, στερεότυπες θέσεις, που ακούει εδώ και χρόνια. Πράξεις αναμένουν οι πολίτες. Κι ηγέτες που θα τους ξεσηκώσουν. Δεν προκαλεί αξιοπιστία στον πολίτη η εικόνα διάσπασης της αντιπολίτευσης. Δεν πείθει τον πολίτη η ανυπαρξία ρεαλιστικών προτάσεων, που θα αποτελούν απάντηση στην ακολουθούμενη πολιτική της Κυβέρνησης. Η αντιπολίτευση δεν πείθει τον λαό. Και δεν ενοχλεί την Κυβέρνηση.

Οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης όφειλαν, έγκαιρα, να προετοιμάσουν την αντίδραση του λαού στα επερχόμενα κακά. Όφειλαν, πρωτίστως, να συνέλθουν, να συζητήσουν και να καταλήξουν σε ένα κοινό μέτωπο, με το δικό του πρόγραμμα δράσης, κοινή πολιτική, και κοινών κινητοποιήσεων του λαού. Να θέσουν ενώπιον των πολιτών καθαρά την εικόνα ποια θα είναι η κατάσταση που θα προκύψει για τον Ελληνισμό από την αποδοχή της λύσης που αυτή τη στιγμή διαπραγματεύεται η Κυβέρνηση. Να μην αποδεχθεί κανένας συμμετοχή στο Εθνικό Συμβούλιο, υπό τους όρους που θέτει η Κυβέρνηση. Να ετοιμάσουν σχέδιο λύσης και να το θέσουν ενώπιον του λαού.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έχει ως «αντίπαλο» την πιο εύκολη και αδύναμη αντιπολίτευση που είχε ποτέ Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και το γνωρίζει. Γι' αυτό συμπεριφέρεται όπως συμπεριφέρεται...