Η Κυβέρνηση ασκεί πολιτική στο Κυπριακό προσαρμοσμένη στις αμερικανικές υποδείξεις

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός και η ηγεσία του υπήρξαν πάντοτε επιρρεπείς στις αμερικανικές υποδείξεις, σε εφαρμογή αυτών των υποδείξεων, για να μην πούμε το χειρότερο: Εφάρμοζαν πολιτική στη βάση των αμερικανικών υποδείξεων.

Από της αποδοχής της αγγλοαμερικανοτουρκικής πρότασης για διζωνική λύση, την αποδοχή του αγγλοαμερικανοτουρκικού σχεδίου Ανάν, μέχρι σήμερα, ο ΔΗΣΥ, όποτε κυβέρνησε, εφάρμοσε, με ελάχιστες εξαιρέσεις -εάν υπάρχουν εξαιρέσεις- πολιτική την οποία υπαγόρευαν οι ΗΠΑ.

Είτε λόγω φιλοαμερικανικών και γενικά αγγλο-αμερικανικών αγκυλώσεων, είτε καλοπροαίρετων αλλά ανεδαφικών προθέσεων πως οι ΗΠΑ θα πιέσουν την Τουρκία, είτε αμερικανικών ψευδο-υποσχέσεων, τύπου «κάνετε εσείς αυτή την υποχώρηση και εμείς θα πιέσουμε την Τουρκία να ανταποκριθεί με ανταλλάγματα», ο ΔΗΣΥ αφήνετο, σχεδόν πάντοτε, να του καθορίζει πολιτική στο εθνικό θέμα η Ουάσιγκτον.

Αλλά, για να είμαστε δίκαιοι, δεν είναι μόνο ο Δημοκρατικός Συναγερμός ο οποίος, για διάφορους λόγους τους οποίους προαναφέραμε, κατέστη θύμα παραπλάνησης και δικών του ψευδαισθήσεων από τους Αμερικανούς. Εδώ ο Μακάριος κατέστη θύμα των ψευδών υποσχέσεων του Κλαρκ Κλίφορντ και εγκλωβίστηκε στην αμερικανική παγίδα, φέροντας μέχρι το τέλος της ζωής του το βαρύ άχθος της παραπλάνησης την οποία υπέστη.

Αλλά εάν ο Μακάριος μετενόησε και αντελήφθη το βαρύ σφάλμα του, οι ηγέτες του Δημοκρατικού Συναγερμού επιμένουν, παρά τη σκληρή εμπειρία, τα διδάγματα της ιστορίας, τα δεινά που προέκυψαν από τις αμερικανικές παρεμβάσεις και «συμβουλές», να διαπράττουν το ίδιο ολέθριο λάθος. Μέχρι σήμερα. Και η δήθεν πολυεπίπεδη εξωτερική πολιτική τους παραμένει, στην ουσία, μονοεπίπεδη και μονόπλευρη.

Σήμερα, στο Κυπριακό, δεν κάνει κουμάντο ο Αναστασιάδης. Σήμερα το αφεντικό είναι η Βικτόρια Νούλαντ. Αυτή φέρεται να είναι η τελική συγγραφέας του κοινού ανακοινωθέντος Αναστασιάδη-Έρογλου. Ένα ολέθριο κείμενο με πολλές αμφισημίες και «εποικοδομητικές ασάφειες», με ουδεμία αναφορά στη συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και μετά τη λύση και με πολλές γενικότητες, οι οποίες μπορούσαν να ικανοποιούν λεκτικά και τις δύο πλευρές, αλλά και να επιδέχονται διαφορετικές ερμηνείες και από τις δύο.

Η ανάμιξη της κ. Νούλαντ στον διακοινοτικό διάλογο φαίνεται να είναι συνεχής και από το πρόσφατο δημοσίευμα της «Μιλιέτ», αλλά και από άλλα δημοσιεύματα των τουρκικών Μέσων Ενημέρωσης. Η εισήγηση για σύσταση διεθνούς χωροφυλακής, στην οποία να συμμετέχουν και Τούρκοι στρατιώτες, είναι δική της.

Με στήριξη του Προέδρου Αναστασιάδη. Και όσο και αν ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος προσπάθησε να διαψεύσει όσα γίνονται και λέγονται στο παρασκήνιο, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης υπήρξε περισσότερο ειλικρινής. «Όσα γράφονται μπορεί να ήταν κάποιες ιδέες που αναπτύχθηκαν», δήλωσε, επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά την ύπαρξη πρότασης της Νούλαντ.

Λόγω της πλήρους συσκότισης που επικρατεί για το παρασκήνιο που συντελείται στο εθνικό πρόβλημα, κανείς δεν μπορεί να αμφιβάλλει για τη συνεχή ανάμιξη της κ. Νούλαντ στον διάλογο, πόσα άλλα προτείνει και για τον κυρίαρχο ρόλο που ασκεί στον καθορισμό της κυπριακής πολιτικής στο εθνικό θέμα.

Η ανάμιξη του αμερικανικού παράγοντα στο Κυπριακό, διά της Αμερικανίδας Βοηθού Υπουργού Εξωτερικών, του Αντιπροέδρου Μπάιντεν και εσχάτως του Υφυπουργού Εξωτερικών Άμος Χόχσταϊν, καθιστούν ξεκάθαρα δύο γεγονότα. 1. Ότι ο διακοινοτικός διάλογος και γενικά η λύση του Κυπριακού κατέστησαν αμερικανικής ιδιοκτησίας και 2. Ότι η κυπριακή κυβέρνηση ακολουθεί πολιτική πλήρως προσαρμοσμένη στις αμερικανικές επιλογές.

Αυτή η εξέλιξη δεν μπορεί να έχει παρά μία και μοναδική κατάληξη: Την επιβολή τουρκικής λύσης στο Κυπριακό. Η Ιστορία, η διαχρονική αμερικανική πολιτική στο Κυπριακό και τα γενικότερα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή επιβάλλουν την επίτευξη λύσης στο Κυπριακό, η οποία θα εξυπηρετεί τα τουρκικά και αμερικανικά συμφέροντα.

Κατ' επανάληψη, έχουμε υπενθυμίσει την ωμή δήλωση του ανώτερου λειτουργού του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στον τότε κυβερνητικό εκπρόσωπο Ανδρέα Χριστοφίδη, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ουδέποτε θα θυσιάσουν την Τουρκία χάριν της μικρής και αδύναμης Κύπρου.

Και ακόμη, πιο πρόσφατα, ηγετικοί παράγοντες της ομογένειας της Αμερικής έχουν δηλώσει, στο περιθώριο του συνεδρίου των Αποδήμων, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ως προτεραιότητα, στην αντιμετώπιση του Κυπριακού, την ασφάλεια και όχι την επικράτηση του δικαίου.

Και η ασφάλεια και τα γενικότερα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή εξυπηρετούνται από την Τουρκία. Αυτή βαραίνει περισσότερο από την Ελλάδα και την Κύπρο στην αμερικανική ζυγαριά...