Το Γενικό Σχέδιο Υγείας αποφασίστηκε να εφαρμοστεί το 2001. Είμαστε στο 2016 και πού βρισκόμαστε; Σε κάποιες βασικές αρχές οι οποίες αποτελούν, κατά κάποιον τρόπο, κάτι περίπου σαν τις βασικές αρχές τύπου επικεφαλίδων, που συμφωνήθηκαν στις Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου. Επικεφαλίδες οι οποίες, στη συνέχεια, ερμηνεύοντο κατά διαφορετικό τρόπο ως προς την εφαρμογή τους από τις δύο πλευρές, ώστε ύστερα από 42 χρόνια συνομολόγησής τους, να μην είναι σε θέση να αποτελέσουν βάση εφαρμογής μίας συμφωνίας.

Κάτι περίπου το ίδιο αποτελούν και οι «Βασικές αρχές» που τέθηκαν για εφαρμογή του ΓεΣΥ. Στη συνέχεια, και όταν έλθει η στιγμή που θα αρχίσουν να εφαρμόζονται να δείτε διαμάχες, συγκρούσεις και διαφορετικές αναγνώσεις που θα υπάρξουν. Και στο τέλος, το ΓεΣΥ θα παραμένει στα συρτάρια, όπως παραμένει στην ουσία και το Κυπριακό.

Εν πάση περιπτώσει, εμείς θα χαιρετίσουμε τη συναίνεση που επήλθε μεταξύ Κυβέρνησης και όλων των πολιτικών κομμάτων, ως απόδειξη τι μπορεί να επιτύχουν η συνδιαβούλευση και οι εκατέρωθεν συμβιβασμοί. Αλλά από κει και πέρα, ούτε πανηγυρισμοί δικαιολογούνται, ούτε και οι δυσκολίες που θα προκύψουν κατά την εφαρμογή του ΓΕΣΥ είναι δυνατόν να αγνοούνται ή να υποτιμώνται.

Αυτό που θέλουμε να τονίσουμε είναι ότι ενώ έχουν περάσει 15 ολόκληρα χρόνια από την ψήφιση της νομοθεσίας και ενώ θα έπρεπε το Γενικό Σχέδιο Υγείας να είχε εφαρμοσθεί, σήμερα, απλώς πετύχαμε να συμφωνήσουμε σε γενικές επικεφαλίδες, ως προς την κατεύθυνση της εφαρμογής του. Είναι χαρακτηριστική η απάντηση που έδωσε ο Υπουργός Οικονομικών Χάρης Γεωργιάδης, όταν ερωτήθη κατά πόσο έχουν γίνει κάποιοι υπολογισμοί για το κόστος του ΓεΣΥ. «Υπάρχει ΕΝΑΣ (τα κεφαλαία δικά μας) σχεδιασμός, ο οποίος έχει πραγματοποιηθεί στη μακρά περίοδο που μεσολάβησε από το 2001, όταν ψηφίστηκε η πρώτη νομοθεσία για το ΓεΣΥ», είπε.

Προσέξτε: Μέσα σε 15 χρόνια, όλες οι κυβερνήσεις, πλην μίας (δεν την αναφέρει ο κ. Γεωργιάδης), απέφυγαν να ετοιμάσουν ολοκληρωμένο σχέδιο για το ΓεΣΥ και το κόστος που θα απαιτούσε! Ψηφίστηκε η νομοθεσία, μπήκε στα συρτάρια και ποτέ, ούτε Πρόεδροι ούτε κυβερνήσεις, δεν ενδιαφέρθηκαν να υπολογίσουν το κόστος της εφαρμογής του. Έβλεπαν το υφιστάμενο σύστημα Δημόσιας Υγείας να καταρρέει σταδιακά, τα κρατικά νοσηλευτήρια να μην είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις ανάγκες των πολιτών, τους ασθενείς να κινδυνεύουν, το ιατρικό προσωπικό να ταλαιπωρείται, και ούτε κρύο ούτε ζέστη. Κανένας σχεδιασμός και κανένα ενδιαφέρον για την εφαρμογή του ΓΕΣΥ. Μέχρι που φθάσαμε στο σημερινό τριτοκοσμικό επίπεδο, στην ουσία να μην υπάρχουν ούτε κρατικά νοσηλευτήρια, ούτε Δημόσια Υγεία.

Έτσι, συνήθως, λειτουργούσαν όλες οι κυβερνήσεις και όλοι οι ηγέτες του τόπου. Άφηναν όλα να καταρρεύσουν και, όταν κατέρρεαν, απεκδύοντο κάθε ευθύνης και φόρτωναν την ευθύνη στους προηγούμενους.

Εδώ θα ανοίξω μία παρένθεση. Είμαι σχεδόν μισόν αιώνα στις τάξεις της δημοσιογραφίας. Και διαπιστώνω πως τα περισσότερα προβλήματα, που σήμερα βρίσκονται ενώπιόν μας, ήταν προβλήματα τα οποία αντιμετώπισα και για τα οποία δημοσιογράφησα από την πρώτη στιγμή που άρχισα να γράφω. Το Κυπριακό, το υδατικό, τα θανατηφόρα δυστυχήματα, η εξάπλωση των ναρκωτικών, η διαφθορά στην Αστυνομία, οι ταλαιπωρίες των ασθενών στα νοσοκομεία, τα σκάνδαλα, η σήψη του πολιτικού συστήματος, και όλα σχεδόν τα σημερινά προβλήματα ήταν και προβλήματα της δεκαετίας του 1960. Κανένα δεν αντιμετωπίστηκε έγκαιρα και κανένα δεν λύθηκε.

Αφήνοντο όλα κάτω από το χαλί, μέχρι να φθάσουν, σήμερα, στην έκρηξή τους, ή να καταστούν πολυπλοκότερα στη λύση τους.

Αυτό συνέβη και με το ΓεΣΥ. Και αυτό συμβαίνει με πολλά άλλα προβλήματα. Γι' αυτό φτάσαμε, αργότερα και σήμερα, να βιώνουμε «Μαρί» σε όλα τα επίπεδα. Στο Κυπριακό, στην οικονομία, στην κοινωνία. Και προσέξτε: Όσον αφορά το ΓεΣΥ, ούτε στην αρχή δεν βρισκόμαστε. Ο Χάρης Γεωργιάδης δήλωσε πως σημαντικοί υπολογισμοί στο οικονομικό σκέλος πρέπει να μεσολαβήσουν, μέχρις ότου φθάσουμε στον σχεδιασμό για το ΓεΣΥ.

Πολύ φοβούμαστε ότι εδώ, στο οικονομικό κόστος, είναι που θα έρθουν όλα πούκουππα...