Και η εκπληκτική ομολογία του Προέδρου της Δημοκρατίας, πως δεν γνωρίζει τι συντελείται στα κατεχόμενα

Πριν από δύο και πλέον χρόνια, στις 14 Ιουλίου 2014, εξαγγέλθηκε από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη η σύσταση Συμβουλίου Γεωστρατηγικών Μελετών, με σκοπό την επεξεργασία θέσεων για το Κυπριακό, βασισμένων στα δεδομένα που προκύπτουν.

Το Συμβούλιο θα αποτελείτο από ειδικούς σε θέματα στρατηγικής, οι οποίοι θα υποβάλλουν στο Εθνικό Συμβούλιο εισηγήσεις, τις οποίες τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου θα μελετούν και στη συνέχεια θα καταρτίζουν τη στρατηγική της ελληνοκυπριακής πλευράς για ανατροπή των τουρκικών μεθοδεύσεων. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης είχε καλέσει τα κόμματα να προτείνουν άτομα, τα οποία θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν.

Στη διάρκεια των τελευταίων δύο χρόνων, τα οποία μεσολάβησαν από τη σύστασή του, είναι ζήτημα εάν αυτό το περιβόητο Συμβούλιο συνήλθε πέραν των μίας-δύο φορών. Και κανένα μέλος του Εθνικού Συμβουλίου δεν αναφέρθηκε ποτέ σε εισηγήσεις του Συμβουλίου, για θέματα στρατηγικής, οι οποίες τέθηκαν ενώπιον του Σώματος προς συζήτηση.

Το πιθανότερο είναι ότι το Συμβούλιο Γεωστρατηγικών Μελετών «απέθανε», ευθύς μετά τον τοκετό. Προφανώς, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έκρινε εκ των υστέρων ότι θα ήταν ένα παρείσακτο Σώμα, το οποίο θα παρενέβαινε και θα χαλούσε την προσωπική πολιτική που ασκεί στο Κυπριακό, και έτσι δεν έκρινε σκόπιμο να το καλέσει εκ νέου.

Οτιδήποτε όμως και αν συνέβαινε, η αλήθεια είναι ότι κανένας δεν άκουσε, μετά την εξαγγελία της σύστασής του, αυτό το Συμβούλιο να συνέρχεται και να μελετά, και κανένας δεν άκουσε αν έχουν υποβληθεί ενώπιον του Εθνικού Συμβουλίου, προς μελέτη, εκθέσεις για στρατηγικές προς ανατροπή των τουρκικών μεθοδεύσεων.

Ξαφνικά, όμως, και μετά την παρέλευση δύο χρόνων, αποφάσισε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης να νεκραναστήσει το Συμβούλιο Γεωστρατηγικών Μελετών, με αφορμή τις εξελίξεις στην Τουρκία. Εκ των υστέρων, βεβαίως, και κατόπιν εορτής. Διότι το Συμβούλιο έπρεπε να είχε συγκληθεί, και τα μέλη του όφειλαν να έχουν υπόψη τις πληροφορίες που μετεδίδοντο από ξένα πρακτορεία και ξένους αναλυτές, ότι επέκειτο στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία.

Συνεπώς, τόσο η Κυβέρνηση όσο και το Συμβούλιο Γεωστρατηγικών Μελετών, αλλά και οι Υπηρεσίες Ασφαλείας, όφειλαν να γνωρίζουν και να βρίσκονται σε διαρκείς συσκέψεις για τη λήψη μέτρων. Όμως, ο λαός μας έχει συνηθίσει την ανεπάρκεια όλων των ηγετών, των κυβερνήσεων και των κυβερνητικών υπηρεσιών.

Ουδέποτε τόσο η σημερινή όσο και οι προηγούμενες κυβερνήσεις πρόλαβαν καταστροφές. Επήρχοντο και μετά προσπαθούσαν να συλλέξουν τα ερείπια. Πάντοτε οι ηγέτες έτρεχαν ασθμαίνοντες πίσω από τα γεγονότα και μετά τις καταστροφές. Και μόνο, για να επιρρίψουν τις ευθύνες στον... Χατζηπετρή.

Αυτό συνέβη και με το πραξικόπημα στην Τουρκία. Ούτε η Κυβέρνηση, ούτε οι διπλωματικές υπηρεσίες της, ούτε οι δυνάμεις ασφαλείας, γνώριζαν τι επέκειτο. Και τρέχει, μετά το... μπαϊράμι, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να συγκαλέσει Συμβούλιο Γεωστρατηγικών Μελετών.

Για να μελετήσουν τι; Άραγε, ακόμη να αντιληφθούν και ο Πρόεδρος και τα μέλη του Συμβουλίου ποιοι κίνδυνοι προβάλλουν για την Κύπρο σε περίπτωση λύσης με συνδιαχειρίστρια της λύσης αυτό το ισλαμο-φασιστικό κράτος; Αυτό και μόνο το ασφαλές συμπέρασμα έπρεπε να οδηγήσει τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, τα Συμβούλια, τις πολιτικές δυνάμεις σε συνεχείς συσκέψεις, με μοναδικό θέμα συζήτησης την άμεση αλλαγής στρατηγικής.

Αλλά τα κωμικοτραγικά εξελίχθησαν μετά τη σύσκεψη του Συμβουλίου. Ρωτήθηκε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για τις συλλήψεις που έγιναν στα κατεχόμενα, σε σχέση με το πραξικόπημα. Και απάντησε: «Δεν μπορώ να σχολιάσω, διότι δεν είμαι ενήμερος».

Για όνομα του Θεού, Πρόεδρε! Δεν γνωρίζεις τι γίνεται στα κατεχόμενα; Τι κάμνουν οι Υπηρεσίες Εθνικής Ασφάλειας; Δεν σε ενημερώνουν, ή δεν ενδιαφέρεσαι να ενημερωθείς; Πού ξανακούστηκε, ηγέτης νόμιμου κράτους να μην έχει γνώση για τα συμβαίνοντα στο κατεχόμενο τμήμα της πατρίδας του, εκεί δηλαδή που στρατοπεδεύει ο εχθρός και ετοιμάζονται τα επεκτατικά σχέδια κατά του κράτους. Αλλά, προς τα συμβαίνοντα στα κατεχόμενα έπρεπε να ήταν διαρκώς στραμμένη η προσοχή και η άντληση πληροφοριών και να γνωρίζει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τι εκτυλίσσεται και τι σχεδιάζεται εκεί.

Προφανώς, ζητούμε πολλά. Εδώ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, τα Υπουργεία και οι κυβερνητικές υπηρεσίες δεν γνωρίζουν τι συμβαίνει στις ελεύθερες περιοχές και στις υπηρεσίες που ελέγχουν, και θα γνωρίζουν τι συμβαίνει και τι σχεδιάζεται στα κατεχόμενα;

Τελικό, λογικό και ασφαλές συμπέρασμα: Είμαστε χαμένοι... από χέρι. Με αυτές τις κωμικοτραγικές καταστάσεις που επικρατούν, δεν έχει την παραμικρή πιθανότητα επιβίωσης αυτό το κράτος...