«Δεν έχετε αντίληψη της πραγματικότητας για τη Δημόσια Εκπαίδευση». Με αυτήν τη σοβαρότατη, καταπελτική καταγγελία ο Γενικός Ελεγκτής απευθύνεται με επιστολή του στον Υπουργό Παιδείας, αποκαλύπτοντας ουσιαστικά ότι το Υπουργείο βρίσκεται σε πλήρη άγνοια για το τι πραγματικά συμβαίνει στα θέματα εκπαίδευσης.

Υποδεικνύει χαρακτηριστικά ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης στον Κώστα Καδή, ότι «το υπουργείο σας έχει μία λανθασμένη και εξωπραγματική, ωραιοποιημένη εικόνα για την κατάσταση που πραγματικά υφίσταται στη Μέση Εκπαίδευση». Επικρατεί, τονίζει, «διστακτικότητα για να υπάρξει έστω και παραδοχή ότι υπάρχει θέμα προς εξέταση».

Και καταγγέλλει, ότι «το μέγεθος και η σοβαρότητα του προβλήματος στη Δημόσια Εκπαίδευση, στην Κύπρο, δεν είναι καν αντιληπτά στο Υπουργείο Παιδείας».

Στην επιστολή του ο Γενικός Ελεγκτής κατηγορεί τον Υπουργό Παιδείας, ότι επιδιώκει τη φίμωσή του. «Μας ζητάτε ουσιαστικά να σιωπήσουμε, επειδή θεωρείτε ότι αυτά αφορούν σε πολιτική της κυβέρνησης», αναφέρει, και αμέσως μετά του υποδεικνύει ότι απορρίπτει τη θέση αυτή, «αφού τυχόν υιοθέτησή της θα ακύρωνε τον ρόλο της Υπηρεσίας μας ως ανεξάρτητου ελεγκτικού οργάνου και θα έθετε αυτήν υπό την κηδεμονία της κυβέρνησης».

Το Υπουργείο Παιδείας είναι το δεύτερο σε σημαντικότητα Υπουργείο του κράτους, μετά το Υπουργείο Υγείας. Προετοιμάζει τη νέα γενιά για το μέλλον, που είναι και το μέλλον του τόπου. Το Υπουργείο Υγείας έχει οδηγήσει τη Δημόσια Υγεία σε κατάρρευση. Το Υπουργείο Παιδείας προετοιμάζει την επόμενη επαναπροσεγγιστική γενιά. Αυτός είναι ο κύριος στόχος του τώρα. Τα άλλα μπαίνουν στο περιθώριο...

Όσα καταγγέλλει ως ισχύοντα στο Υπουργείο Παιδείας ο Γενικός Ελεγκτής, ισχύουν σε όλα σχεδόν τα Υπουργεία της Κυβέρνησης. Όλοι οι Υπουργοί διατηρούν μία «λανθασμένη και εξωπραγματική ωραιοποιημένη εικόνα», για την κατάσταση που επικρατεί στα υπουργεία τους και στις υπηρεσίες που ελέγχουν. Όλα πάνε πρίμα. Όλα λειτουργούν στην εντέλεια. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.

Και όπου υπάρχει... φταίνε οι προηγούμενοι. Κανένας Υπουργός δεν παραδέχεται ότι έκαμε λάθος. Και κανένας δεν έχει αντίληψη των σοβαρών προβλημάτων που υπάρχουν. Και το πλέον επικίνδυνο είναι ότι οι πλείστοι Υπουργοί διακατέχονται από δικτατορική και αυθαίρετη αντίληψη. Δεν δέχονται κριτική, ούτε έλεγχο, ακόμη και από ανεξάρτητους θεσμούς. Επιδιώκουν όλες οι αποφάσεις και ενέργειές τους να βρίσκονται σε αδιαφάνεια και να μην τυγχάνουν ελέγχου.

Επτωχεύσαμε σε Υπουργούς και πλεονάζουμε σε... αυτόματους πιλότους. Έτσι λειτουργούν πλέον τα Υπουργεία της Κυβέρνησης Αναστασιάδη. Και επειδή επτωχεύσαμε σε Υπουργούς με όραμα και σχεδιασμό, και πλημμυρίσαμε από αυτόματους πιλότους, τα πράγματα στον τόπο πάνε κατά διαβόλου. Όλα ερείπια. Εδώ και τρία χρόνια, οι Υπουργοί δεν είχαν κανένα λόγο να σχεδιάσουν ή να κινηθούν με όραμα. Κάθε φορά που εκαλούντο να αποφασίσουν, άνοιγαν το Μνημόνιο, διάβαζαν ποιες εντολές τούς έδινε η Τρόικα να κινηθούν και στη βάση και στη λογική των εντολών της Τρόικας, αποφάσιζαν.

Τώρα, βεβαίως, το Μνημόνιο έληξε, αλλά οι εντολές μένουν. Κάπου, όμως, πρέπει να αποφασίσουν και χωρίς την «κεττάπα» της Τρόικας. Και πρέπει να λάβουν αποφάσεις που δημιουργούν οι ανάγκες, οι ξαφνικές κρίσεις και τα απότοκα των μνημονιακών ντιρεκτίβων. Εδώ, τα κάμνουν θάλασσα, και θα τα κάμουν ακόμα χειρότερα. Διότι εθίσθηκαν στις έτοιμες λύσεις, και όχι στον προβληματισμό ποιες αποφάσεις θα πάρουν, ποιες προοπτικές θα δώσουν στον τόπο, πώς θα εξυπηρετήσουν τον πολίτη.

Στο ποδόσφαιρο, υπάρχει το αξίωμα πως εάν η ομάδα δεν πάει καλά, φεύγει ο προπονητής. Δεν μπορούμε να διώξουμε έντεκα και πλέον ποδοσφαιριστές μεσούσης της σεζόν. Στην πολιτική, όμως, δεν είναι δυνατόν να φύγουν ούτε ο Πρόεδρος-προπονητής, ούτε οι Υπουργοί-παίκτες. Ουδείς τούς υποχρεώνει σε παραίτηση, εφόσον οι ίδιοι δεν διαθέτουν το πολιτικό θάρρος και την πολιτική ευθιξία να παραιτηθούν από μόνοι τους.

Προς μεγίστη, δυστυχώς, δυστυχία του κράτους και του πολίτη, έχουμε να υποφέρουμε ακόμη επί δύο χρόνια παρά κάτι μήνες. Και ο σώζων εαυτόν σωθήτω...