Το Υπουργείο Υγείας δεν χρειάζεται Ράμπο που αποφασίζουν και εκτελούν, αλλά ανθρώπους που δίδουν ριζικές λύσεις και όχι παυσίπονα της στιγμής
Ευτυχώς, σήμερα, δεν υπάρχει απεργία νοσηλευτών στα κρατικά νοσηλευτήρια, για να μπορούν οι κυβερνώντες και ο Υπουργός Υγείας να φορτώνουν τις ευθύνες της ταλαιπωρίας των ασθενών, και τους κινδύνους απώλειας ζωών στους «βολεμένους» απεργούς.
Βεβαίως τώρα, ο Υπουργός Υγείας... ανακάλυψε ότι οι φωνές διαμαρτυρίας των ιατρών για την κατάρρευση της δημόσιας υγείας έχουν ως κίνητρο τις... επικείμενες εκλογές της ΠΑΣΥΚΙ!
Οι κυβερνώντες θα αναζητούν συνεχώς ανύπαρκτους αποδιοπομπαίους τράγους, για να τους φορτώνουν τις ευθύνες των δικών τους πράξεων, παραλείψεων και γκαφών, οι οποίες οδήγησαν στην κατάρρευση του πιο ευαίσθητου τομέα του κράτους, της δημόσιας υγείας.
Ο Υπουργός πρέπει, κατ' αρχήν, να κατανοήσει ότι ο ρόλος του δεν εξαντλείται καθήμενος στο γραφείο του και εκδίδοντας ανακοινώσεις.
Ο Υπουργός Υγείας πρέπει να βρίσκεται καθημερινά στα κρατικά νοσηλευτήρια, για να βλέπει την τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι ασθενείς, το χάος το οποίο επικρατεί, την αγωνία των ασθενών, που περιμένουν για ώρες στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών, κάτω από αφόρητους πόνους, να εισαχθούν για εξέταση και εκεί να περιμένουν πολλές ώρες μέχρι να εξετασθούν, και άλλες τόσες ώρες μέχρι να βρεθεί κλίνη για να περάσουν στο δωμάτιο περίθαλψης.
Πρέπει να βρίσκεται στον τόπο του προβλήματος, για να ακούει τις διαμαρτυρίες των αρρώστων και να επιλύει, στον βαθμό που είναι δυνατόν, προβλήματα.
Έτσι οφείλουν να ενεργούν οι Υπουργοί Υγείας και όχι, ενώ επικρατεί χάος στις υπηρεσίες που διαχειρίζονται, να βρίσκονται κλεισμένοι στα άνετα υπουργικά γραφεία και να συντάσσουν ανακοινώσεις προς όσους διαμαρτύρονται.
Ο Γιώργος Παμπορίδης πρέπει επίσης να αντιληφθεί ότι ο ρόλος του τσαμπουκά Υπουργού, η ετσιθελική νοοτροπία «έτσι κρίνω, έτσι αποφασίζω και δεν δέχομαι καμία αντίρρηση και κανένα συμβιβασμό» δεν λύει προβλήματα. Η Υγεία δεν επιδέχεται και δεν ανέχεται υπουργούς Ράμπο.
Το Υπουργείο Υγείας χρειάζεται ανθρώπους οι οποίοι να αντιλαμβάνονται τον ανθρώπινο πόνο και την ανθρώπινη αγωνία, χρειάζεται ανθρώπους διαλεκτικούς και όχι αγκυλωμένους σε όσα αυτοί πιστεύουν ορθά.
Χρειάζονται ανθρώπους έτοιμους να αναλάβουν ευθύνες και όχι να τις φορτώνουν στον... Χατζηπετρή. Να αποδέχονται συμβιβασμούς και να μην παραπλανούν. Διαφορετικά, όχι μόνο δεν θα μπορέσουν να λύσουν προβλήματα, αλλά θα τα καταστήσουν οξύτερα και πολυπλοκότερα.
Κατά τη διάρκεια της απεργίας των νοσηλευτών, τόσο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όσο και ο Υπουργός Υγείας επεχείρησαν, με διάφορους αριθμούς, να πείσουν τον κόσμο πως όχι μόνο δεν υπάρχει υποστελέχωση των νοσοκομείων, αλλά όσοι νοσηλευτές και ιατροί αποχωρούν, αντικαθίστανται με περισσότερους! Αλλά οι ασθενείς είναι αυτόπτες μάρτυρες ότι, επί των ημερών της σημερινής Κυβέρνησης, τα νοσοκομεία έχουν αποσκελετωθεί από νοσηλευτές και ιατρούς.
Οι όροι εργασίας κατέστησαν δυσβάστακτοι. Ο φόρτος εργασίας, αφόρητος. Επικρατεί κύμα φυγής και οι τσιγγουνιές της Κυβέρνησης έχουν οδηγήσει σε πλήρη κατάρρευση των κρατικών νοσηλευτηρίων. Κλινικές κλείνουν, ή κινδυνεύουν να κλείσουν, εξαιτίας της έλλειψης ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Υπουργός Υγείας αδυνατούν να δώσουν λύσεις. Και όχι απλώς λύσεις. Αλλά ριζικές λύσεις. Προσφέρουν παυσίπονα ήπιας μορφής, σε έναν ημιθανή. Παράδειγμα τα μέτρα που έλαβαν στην περίπτωση της απεργίας των νοσηλευτών.
Αποφάσισαν, είπαν, να αξιοποιήσουν νοσηλευτικό προσωπικό από τον ιδιωτικό τομέα. Όταν υπάρχει γενική έλλειψη νοσηλευτών. Και θα επεστράτευαν και ασθενοφόρα της Πολιτικής Άμυνας. Όταν η Πολιτική Άμυνα δεν διέθετε ασθενοφόρα!
Τώρα, με το τεράστιο πρόβλημα των λιστών αναμονής, αποφάσισαν να στέλλουν τους ασθενείς σε ιδιωτικά νοσηλευτήρια. Δαπανώντας οκτώ εκ. ευρώ. Τα οποία μπορούσαν να διαθέσουν για την πρόσληψη ιατρών και νοσηλευτών. Αντί τελικά να βρουν λύσεις που να στηρίζουν τα κρατικά νοσηλευτήρια, ανακάλυψαν παυσίπονα για να στηρίξουν τον ιδιωτικό τομέα!
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και το Υπουργείο Υγείας παίζουν με την υγεία των πολιτών. Δεν έχουν στοιχειώδη αντίληψη των κινδύνων που δημιουργούν για τους ασθενείς. Και δεν έχουν αντιληφθεί ότι κυβερνούν και διαχειρίζονται τον τομέα της υγείας εδώ και τρία χρόνια.
Δεν έχουν αντιληφθεί ότι οι πολίτες τους έδωσαν ψήφο για να διορθώσουν τα κακώς κείμενα των προκατόχων τους. Και αντί να βελτιώσουν την κατάσταση, τη διέλυσαν κυριολεκτικά. Μετέτρεψαν τους ασθενείς σε πειραματόζωα, τους ιατρούς και τους νοσηλευτές σε είλωτες, και κατέστησαν τα κρατικά νοσηλευτήρια αποσκελετωμένους ιατρικούς χώρους.
