Αλώνουν παιδικές ψυχές και μυαλά και μετατρέπουν τα σχολεία σε φροντιστήρια διζωνικής και επαναπροσέγγισης
Tελικά, εξελιχθήκαμε περίπου σε κάτι σαν... Βόρεια Κορέα. Εκεί βάζουν τα παιδάκια να παρελαύνουν στη μεγάλη πλατεία, μπροστά από τον «μεγάλο ηγέτη» της χώρας, κρατώντας μεγάλες φωτογραφίες του και άδοντας πολυχρονισμούς.
Εδώ, οι ηγέτες μας μαζεύουν παιδάκια 11 και 12 χρονών και τα εκμεταλλεύονται πολιτικά, κατηχώντας τα στη διζωνική ομοσπονδία, στρατεύοντάς τα στο στρατόπεδο αποδοχής μίας καταστροφικής λύσης ή ακόμη προβάλλοντας τον παράνομο ηγέτη ενός υπό κατοχήν τμήματος της πατρίδας μας, ως οραματιστή ενός λαμπρού μέλλοντος.
Τέτοιο άθλιο παιδομάζωμα, όπως εκείνο της περασμένης Πέμπτης στο «Σπίτι της Συνεργασίας», συνιστά ντροπή και όνειδος για την ηγεσία του τόπου, όπου και αν βρίσκεται, όποιο αξίωμα και αν κατέχει. Και σημειώνουμε, με απογοήτευση, την απουσία κάθε αντίδρασης και την ένοχη σιωπή της Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού, του Υπουργού Παιδείας, της ΠΟΕΔ και της ΟΕΛΜΕΚ, της Παγκύπριας Συνομοσπονδίας Γονέων.
Ούτε οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα είχε την τόλμη να διαμαρτυρηθεί γι' αυτό το άθλιο παιδομάζωμα, το οποίο τέθηκε υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας! Ούτε θα μιλήσουν όλοι αυτοί είτε σήμερα είτε αύριο. Προφανώς για να μη «στιγματισθούν» σαν εθνικιστές-σοβινιστές, και εχθροί της επαναπροσέγγισης, η οποία στην ουσία μεταφράζεται σε συμφιλίωση με την κατοχή.
Κάποτε τα Ελληνόπουλα αυτής της πατρίδας μάθαιναν γράμματα στα κρυφά σχολειά και αργότερα, στα μετα-ανεξαρτησιακά χρόνια, διδάσκονταν ελληνική παιδεία από φωτισμένους δασκάλους και καθηγητές. Ο Κώστας Ν. Χατζηκωστής συνηθίζει να λέγει πως, σε 300 χρόνια τουρκικής σκλαβιάς, επιβιώσαμε ως Έλληνες και διαφυλάξαμε τον Ελληνισμό, την ιστορία και την ταυτότητά μας. Ήρκεσαν 60 χρόνια ανεξαρτησίας, κάτω από ελληνική ηγεσία, να χάσουμε την ταυτότητά μας, και να εξελιχθούμε σε κάτι εντελώς διαφορετικό.
Σήμερα τα σχολεία μας έχουν μετατραπεί σε φροντιστήρια διζωνικής και επαναπροσέγγισης. Οι μαθητές μας προσηλυτίζονται στην αποδοχή της κατοχής και μικρά παιδιά μεταφέρονται προσχεδιασμένα σε χώρους για να καταστούν πειραματόζωα, αποδέκτες, κατ' αρχήν, και στη συνέχεια, ίσως προπαγανδιστές μίας άγνωστης σε αυτά λύσης, η οποία φέρει εκ προοιμίου τη σφραγίδα της τουρκοποίησης.
Προβάλλεται από τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ενώπιον των 12χρονων παιδιών, ο κατοχικός ηγέτης ως πρότυπο οραματιστή και φωτισμένου ηγέτη, ο οποίος θα φέρει στην Κύπρο λύση, που θα εξασφαλίζει την πρόοδο, την ευημερία και το λαμπρό μέλλον της νεότερης γενιάς των Ελληνοκυπρίων!
Τα πράγματα δεν είναι απλώς σοβαρά. Είναι περισσότερο από τραγικά. Το να παίζει κάποιος παιχνίδια με την ψυχή και το μυαλό των παιδιών, αποτελεί έγκλημα. Και το να εμπαίζει, να παραπλανεί και να ωραιοποιεί έναν εφιάλτη, συνιστά αφόρητη και ανίερη εκμετάλλευση. Αποτελεί ντροπή. Και αυτή η ντροπή διαδραματίζεται ενώπιον ενός αδιάφορου πολιτικού συστήματος, μίας αδιάφορης κοινωνίας, ενώπιον μίας απαράδεκτης σιγής ταγών.
Παρακολουθώντας πρόσφατα τη μνημειώδη συνέντευξη του Γιώργου Μπαμπινιώτη, σημείωσα έναν εκ των πολλών χρυσών κανόνων και μία εκ των σοφών καταθέσεών του. Είπε: «Οι μικροί λαοί για να επιβιώσουν, επιβάλλεται να διαθέτουν τεράστιες αντοχές».
Σε αυτόν τον λαό, δεν απέμειναν παρά ελάχιστες αντοχές. Δεν τις εγκατέλειψε. Τις αφαίρεσαν οι ηγέτες του. Με πολλούς και διάφορους τρόπους και μέσα. Και τις αφαίρεσαν ενσυνειδήτως, σκοπίμως, εντέχνως. Για να καταστήσουν τον λαό, αγέλη και έρμαιο στις πολιτικές επιδιώξεις τους και στα σύνδρομα κομματικής και προσωπικής αυτοδικαίωσής τους.
Σήμερα, αποφάσισαν -και επιχειρούν- άλωση των παιδικών ψυχών και ευνουχισμό του παιδικού μυαλού. Διότι γνωρίζουν ότι η συντήρηση της ιστορίας, της ταυτότητας, του Ελληνισμού αυτού του χώρου, από τη συμπεριφορά των νέων θα εξαρτηθεί.
Και μέσα από διαστρέβλωση της ιστορίας, μέσα από ψεύτικες επαναπροσεγγίσεις, μέσα από ωραιοποιήσεις εφιαλτών και τραγικοποιήσεις ευκταίων, αιχμαλωτίζουν, αποπροσανατολίζουν και ευνουχίζουν ψυχές, καρδιές και μυαλά της χρυσής ελπίδας -της μόνη ελπίδας- που απέμεινε στον τόπο...
