Αποτελεί πλήγμα στις ίδιες τις δημοκρατικές διαδικασίες, να υπάρχει νόμος, ο οποίος να απαγορεύει στα Μέσα Ενημέρωσης, τις δύο τελευταίες ημέρες των εκλογών, να διατυπώνουν ακόμη και την πιο ήπια γνώμη και να συμβάλλουν στη διαμόρφωση άποψης. Αποτελεί όχι μόνο αντιδημοκρατική νοοτροπία, αλλά και προσβολή της πολιτικής ωριμότητας του πολίτη. Εδώ και χρόνια βρίσκεται σε ισχύ αυτός ο αντιδημοκρατικός νόμος και όσο και αν έχει παραβιασθεί ουκ ολίγες φορές, χωρίς όσοι τον έχουν παραβιάσει να διωχθούν (προφανώς και οι ίδιοι οι κρατούντες τον θεωρούν αντιδημοκρατικό), καμία Κυβέρνηση, και καμία Βουλή, και κανένα κόμμα δεν επεχείρησε να τον τροποποιήσει ή να τον διαγράψει.
Αλλά το αλλοπρόσαλλο και το προκλητικό είναι τούτο! Ενώ αφαιρείται από τα ΜΜΕ το δικαίωμα τοποθέτησης και άποψης, σήμερα οι πολιτικοί ηγέτες θα σταθούν ενώπιον της κάλπης και θα παραβιάσουν προκλητικότατα τον νόμο, προπαγανδίζοντες ο καθένας υπέρ της παράταξής του, χωρίς κανένας Εισαγγελέας, χωρίς καμία Αρχή Εκλογών, χωρίς καμία Αστυνομία, να τολμούν να τον διώξουν.
Εδώ και χρόνια, σε κάθε εκλογική διαδικασία, υποψήφιοι Πρόεδροι, υποψήφιοι βουλευτές, πολιτικοί ηγέτες, παραβιάζουν κατάφωρα και αυταπόδεικτα τον νόμο. Δείτε τους σήμερα, παρακολουθήστε τις δηλώσεις τους στις οποίες θα προβούν, και θα αντιληφθείτε πόσο σκαιότατα παραβιάζουν τον νόμο. Ουδείς θα διωχθεί. Διότι αυτοί είναι υπεράνω του νόμου, είναι αυτοί που καθορίζουν τους νόμους, είναι αυτοί τους οποίους όλοι οι αρμόδιοι φοβούνται να διώξουν.
Σήμερα, λοιπόν, ο νόμος θα παραβιαστεί από εκείνους που πρώτοι όφειλαν να τον τηρούν. Αλλά εάν ένας δημοσιογράφος τολμήσει να διατυπώσει γνώμη, υπέρ του ενός ή του άλλου κόμματος, εάν τολμήσει να βγάλει στη φόρα τα άπλυτα του οποιουδήποτε κόμματος, κινδυνεύει να διωχθεί. Κατά τα άλλα, σε αυτήν τη χώρα επικρατεί η απόλυτη δημοκρατία και η απόλυτη ισονομία.
Όταν όμως ένα κράτος έχει καταστεί απόλυτα κομματικό, όταν οι έχοντες καίριες δημόσιες θέσεις είναι διορισμένοι από τον εκάστοτε κομματάρχη Πρόεδρο, τολμά κανείς να διώξει όσους τον βόλεψαν; Απλώς θα κρύψουν όλοι για να διαφυλάξουν τις καρέκλες τους. Διαφορετικά, αν ανοίξουν το στόμα τους, την επομένη θα βρεθούν εκτός Δημοσίου.
Σε αυτήν τη δημοκρατία ζούμε. Με αιχμαλωτισμένους όλους τους θεσμούς και όλα τα δημόσια αξιώματα, στο κομματικό κράτος. Με ολόκληρη την κοινωνία περικυκλωμένη από τα κομματικά υποκαταστήματα. Στην επιφάνεια, έχουμε δημοκρατία. Στην ουσία, στην πράξη και στην πραγματικότητα έχουμε δημοκρατία ασφυκτιούσα κάτω από το κομματικό κράτος. Η οποία, στο τέλος, καταντά συγκεκαλυμμένη δικτατορία.
Σήμερα καλείται ο πολίτης να αποδείξει την ανεξαρτησία και την αξιοπρέπειά του. Να καταψηφίσει ό,τι τον υποδουλώνει και του αφαιρεί αξιοπρέπεια, ανεξαρτησία και ελεύθερη άποψη. Να καταδικάσει ό,τι σάπιο υπάρχει στο πολιτικό σύστημα και να αποδείξει πως δεν θυσιάζει την αξιοπρέπειά του στον όποιο πολιτικάντη που ανέλαβε να τον «σώσει».
Οι βουλευτικές εκλογές τίποτε δεν θα αλλάξουν. Τα εκλογικά δεδομένα είναι ήδη γνωστά. Γνωρίζουμε και τον πρώτο και τον δεύτερο και τον τρίτο. Λίγο πάνω, λίγο κάτω, ο ένας ή ο άλλος, δεν έχει σημασία. Δεν είμαστε σε κοινοβουλευτικό σύστημα, που το αποτέλεσμα μπορεί να ανατρέψει κυβέρνηση. Είμαστε σε προεδρικό, και ο Πρόεδρος είναι ο ανώτατος άρχοντας, που αποφασίζει και διατάσσει. Η σύνθεση της Βουλής δεν έχει καμία σημασία και δεν λαμβάνεται υπόψη. Στην Κύπρο είμαστε, οι πρωτιές και τα δευτερεία είναι κατοχυρωμένα, το εκλογικό σώμα παραμένει συντηρητικό και επικεντρωμένο στον κομματικό πατριωτισμό, αγκυλωμένο στο παλιό, αρνητικό να αποδεχθεί το καινούργιο, εξ ου και οι μετακινήσεις είναι κάτι σπάνιο.
Μπορεί να άλλαξαν πολλά σε αυτήν τη χώρα, μπορεί η ζωή να πισωγύρισε στα πέτρινα χρόνια της ιστορίας μας, αλλά εδώ και χρόνια επικρατεί «το κόμμα τζιαι τ' αμμάδκια μας».
Ας ελπίσουμε σήμερα να αλλάξει κάτι, ο πολίτης να απελευθερωθεί από τον κομματικό ζυγό και να ψηφίσει ελεύθερα, όπως του υπαγορεύει η συνείδησή του και η αξιοπρέπεια ενός ελεύθερου ανθρώπου...
