Πράγματα και θαύματα συζητούνται πίσω από τις κλειστές πόρτες

Αποκαλυπτικότατες πληροφορίες, για το τι διαμείβεται μέσα και έξω από τις συνομιλίες, φέρει στο φως η τουρκική εφημερίδα «Μιλλιέτ». Πληροφορίες, οι οποίες βασίζονται σε πηγές των Ηνωμένων Εθνών και επιβεβαιώνονται από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Και δεν μπορεί ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να έρχεται και να τις διαψεύδει, χωρίς να παραθέτει και την, κατά την άποψή του, αληθή εικόνα των συζητουμένων.

Συνεπώς, λαμβάνουμε ως πραγματικές τις πληροφορίες της τουρκικής εφημερίδας, και δεν μπορούμε να εκλάβουμε ως έγκυρες τις διαψεύσεις του εκπροσώπου της Κυβέρνησης. Όταν μάλιστα γίνονται μία ημέρα πριν από τις εκλογές...

Σύμφωνα, λοιπόν, με τις πηγές των Ηνωμένων Εθνών, ο Μουσταφά Ακιντζί επιμένει σε διατήρηση των τουρκικών εγγυήσεων, και μόνο εάν η ελληνοκυπριακή πλευρά αποδεχθεί τις τουρκικές θέσεις στο θέμα του περιουσιακού και των δικαιωμάτων του σφετεριστή (επονομασθέντος σε «χρήστη»), αποδέχεται όπως οι τουρκικές εγγυήσεις καλύψουν μόνο το τουρκοκυπριακό κράτος. Σε αυτό το σημείο, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης απάντησε ότι βλέπει θετικά την πρόταση, εφόσον δεν παραμείνουν Τούρκοι στρατιώτες στο νησί.

Επ' αυτού κρίνουμε, ότι ακόμη και αν οι τουρκικές εγγυήσεις αφορούν μόνο το τουρκοκυπριακό κράτος, το ίδιο επικίνδυνες είναι ακόμη και αν καλύπτουν ολόκληρο το νησί. Διότι σε τέτοια περίπτωση, παραπέμπουν σε συνομοσπονδία, αφού ένα τρίτο κράτος εγγυάται την ασφάλεια του ενός των κρατιδίων. Και πώς θα την εγγυάται; Εκ του μακρόθεν; Με διατήρηση στρατευμάτων και στρατιωτικής βάσης μέσα στο κυπριακό έδαφος. Αυτή η τουρκική απαίτηση δεν μπορεί να διαψευσθεί. Συχνά-πυκνά εμφανίζονται τέτοιες πληροφορίες. Μάλιστα, και από πλευράς κυπριακής Κυβέρνησης έγινε λόγος περί «διακίνησης ιδεών» στο θέμα των εγγυήσεων. Και μία από τις «ιδέες» που συζητούνται είναι όπως οι τουρκικές εγγυήσεις «περιοριστούν» στο τουρκοκυπριακό κράτος.

Σύμφωνα με τις πηγές των Ηνωμένων Εθνών, η Αμερικανίδα Υφυπουργός Εξωτερικών Βικτώρια Νούλαντ, κατά την πρόσφατη επίσκεψή της στην Κύπρο, και τη συνάντησή της με τον Μουσταφά Ακιντζί, υποστήριξε την πρόταση του Προέδρου Αναστασιάδη ότι δεν πρέπει να παραμείνει έστω και ένας Τούρκος στρατιώτης στο νησί. Αλλά συνάντησε την άρνηση του Ακιντζί, ο οποίος τόνισε ότι «όποια και αν είναι η αλλαγή, πρέπει την ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων να την εγγυηθεί η Τουρκία».

Όταν η Νούλαντ ζήτησε όπως υπάρξει χρονοδιάγραμμα αποχώρησης των τουρκικών στρατευμάτων, και επαναξιολογείται η παρουσία τους κάθε πέντε ή δέκα χρόνια, ο κατοχικός ηγέτης απάντησε πως η παρουσία του τουρκικού στρατού πρέπει να συνεχιστεί μέχρι την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. Παρά τις υποδείξεις της Νούλαντ για φόρμουλα ασφάλειας από την Ε.Ε., ο Ακιντζί επέμενε μέχρι τέλους σε στρατιωτικές εγγυήσεις της Τουρκίας και παρέπεμψε σε συζήτηση των εγγυήσεων σε πολυμερή διάσκεψη.

Οι πηγές της «Μιλλιέτ» αποκαλύπτουν επίσης ότι ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι, σε παλαιότερη συνάντησή του με την τουρκοκυπριακή ηγεσία, ανέφερε πως «σε ένα καθεστώς, στο οποίο θα έχει την πλειοψηφία και στις δύο πλευρές η ελληνοκυπριακή πλευρά, δεν θα υπάρχει λύση αλλά παράδοση». Σε μία άλλη περίπτωση, η κ. Νούλαντ προειδοποίησε την ελληνοκυπριακή πλευρά, «να μην κάνει γεωτρήσεις μέχρι το τέλος του 2016». Αυτό επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι από την αναχώρηση του «Μπαρμπαρός» και μετά, η κυπριακή Κυβέρνηση σταμάτησε όλες τις έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ και δεν έχει προχωρήσει σε καμία γεώτρηση.

Όλες αυτές οι αποκαλυπτικές πληροφορίες, για τα τεκταινόμενα και διαμειβόμενα στις συνομιλίες, δεν μπορούν να θεωρούνται παραμύθια και να διαψεύδονται από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο. Όταν μάλιστα επιβεβαιώνονται από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και τα γεγονότα.

Για όλα αυτά, γιατί δεν ενημέρωσε τον λαό ο Πρόεδρος Αναστασιάδης; Γιατί δεν τα λέει στα κόμματα και γιατί δεν μας τα είπε στην ομιλία του στη Βουλή; Γιατί πάντοτε περιορίζεται σε γενικότητες, τύπου «υπάρχει πρόοδος, αλλά και εμπόδια που πρέπει να υπερπηδηθούν»;

Από τον λαό και τις πολιτικές ηγεσίες λείπει όχι απλώς η πλήρης εικόνα της πορείας των διαπραγματεύσεων, αλλά το σημαντικότατο και πιο ουσιώδες κομμάτι των διαπραγματεύσεων, που αφορά τις κύριες πτυχές του Κυπριακού, αυτές που ενδιαφέρουν τους Ελληνοκυπρίους και αποτελούν θέματα ζωής και θανάτου για τον κυπριακό Ελληνισμό.

Πότε θα ενημερώσει πλήρως τον λαό ο Πρόεδρος; Όταν θα έχει αποδεχθεί τα πάντα, ή όταν πηδήξει από το καράβι που βυθίζεται, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο επιχείρημα «φταίει η τουρκική αδιαλλαξία»; Αλλά και σε αυτή την περίπτωση, γιατί δεν την έκαμψε;