Οι «βολεμένοι» ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών εξήγγειλαν απεργία, την ώρα που ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ βρισκόταν στο Βέλγιο!

Θαυμάζω τη γενναιότητα των «βολεμένων» ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας του αεροδρομίου των Βρυξελλών. Αυτοί οι εργαζόμενοι τόλμησαν, ενώ βρισκόταν στις Βρυξέλλες ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού, να κηρύξουν απεργία και να προκαλέσουν «τεράστια ζημιά» στη βελγική οικονομία και «τεράστια ταλαιπωρία» στο κοινωνικό σύνολο. Πώς δεν σκέφτηκε η συντηρητική παράταξη του Βελγίου να φέρει αμέσως στο κοινοβούλιο νομοσχέδιο, για την απαγόρευση των απεργιών στις ουσιώδεις υπηρεσίες; Αίσχος στους βολεμένους εργαζομένους των Βρυξελλών!

Προσπαθώ να σοβαρευτώ, αλλά δύσκολα θα καταφέρω να μη μετατρέψω σε ευθυμογράφημα αυτό το άρθρο. Διότι είναι για γέλια, αλλά και για κλάματα αυτή η επικίνδυνα βλακώδης προσέγγιση του κυβερνώντος κόμματος, να βλέπει παντού, σε όποια απεργία ξεσπάσει, κινδύνους για την οικονομία, για το κοινωνικό σύνολο και για τα συμφέροντα της χώρας. Να βλέπει «βολεμένους», να οπτασιάζεται κινδύνους για την οικονομία και ενώ έχει γονατίσει την κοινωνία από τα βάρβαρα μέτρα, επιδεικνύει «ευαισθησία» για το κοινωνικό σύνολο. Και αν ήταν στο χέρι τους θα απαγόρευαν και την από το σύνταγμα κατοχυρωμένη απεργία.

Επισημαίνουμε τα εξής: Η απεργία των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας, στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών, πραγματοποιείται λίγες μέρες μετά την τρομοκρατική επίθεση. Θα μπορούσαν να επικριθούν οι απεργοί, ότι κήρυξαν απεργία τη στιγμή που η χώρα βρίσκεται σε κίνδυνο και αντιμετωπίζει απειλές για νέο τρομοκρατικό κτύπημα. Ότι η απεργία πλήττει τον τουρισμό και την οικονομία της χώρας. Ότι οι απεργοί καλά περνούν, και συνεπώς δεν μπορούν οι «βολεμένοι» να προκαλούν το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο. Τίποτε από τα τριτοκοσμικά ψευδοεπιχειρήματα που επικαλούνται ο τριτοκοσμικός ΔΗΣΥ και οι τριτοκοσμικοί υπουργοί της Κυβέρνησης δεν επικαλέστηκαν στο Βέλγιο.

Για να μείνουμε στις Βρυξέλλες, έξω από τα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρακολουθούμε συχνά μάχες μεταξύ αστυνομίας και απεργών, ή πολιτών, οι οποίοι κινητοποιούνται για να διαμαρτυρηθούν για πρακτικές που χρησιμοποιεί η Ε.Ε., ή για να διατυπώσουν αιτήματά τους. Ούτε η Ε.Ε. αντιδρά όπως το κυπριακό τριτοκοσμικό πολιτικό σύστημα.

Στην Κύπρο, ο ΔΗΣΥ ανακάλυψε, σε συνεργασία με τις εργοδοτικές οργανώσεις, τα δικά του εφευρήματα για να επιτεθεί εναντίον όσων διεκδικούν δικαιώματα και απαιτούν να τους επιστραφεί μέρος των όσων λήστεψε η Κυβέρνηση. Επιχειρεί να καταπνίξει τις λαϊκές αντιδράσεις με αντισυνταγματικά μέτρα και στρέφει ένα μέρος της κοινωνίας εναντίον άλλων. Χρησιμοποιεί συναγερμικές ηγεσίες σε διάφορες οργανώσεις, ή κοινωνικούς συνδέσμους, για να διασπάσει τους απεργούς. Εκφοβίζει και μετατρέπεται σε ηθικό αυτουργό απεργοσπαστικών κινήσεων. Τα είδαμε όλα αυτά, στην τελευταία απεργία των λιμενικών και της ΠΑΣΥΝΟ. Αντί να δουν τα μαύρα χάλια στα οποία οδήγησαν τον τομέα της δημόσιας υγείας, φόρτωσαν τα δικά τους αμαρτήματα και τα δικά τους λάθη στους νοσηλευτές.

Χθες δημοσιεύθηκε άρθρο του βουλευτή της συντηρητικής παράταξης Μάριου Μαυρίδη, το οποίο απεικονίζει πλήρως τις αγκυλώσεις, τον ακραίο φιλελευθερισμό και τον άκρατο τροϊκανισμό των κυβερνώντων. «Οι εργαζόμενοι μπορούν να απεργούν, δεν μπορούν όμως να κρατούν ως όμηρο κοινωνικές ομάδες και την οικονομία γενικότερα», γράφει.

Ο ΔΗΣΥ και ο κ. Μαυρίδης ανακάλυψαν την... ταχινόπιτα. Ότι, δηλαδή, οι απεργίες ταλαιπωρούν το κοινωνικό σύνολο. Αλλά, εκ της φύσεώς τους, οι απεργίες, είτε στις ουσιώδεις υπηρεσίες είτε στον ιδιωτικό τομέα, δεν μπορούν να μην προκαλούν ταλαιπωρία σε άλλους πολίτες. Όμως το κοινωνικό σύνολο καλείται να συμπαρασταθεί στους απεργούς, εφόσον η απεργία είναι επιβεβλημένη και οι διεκδικήσεις δίκαιες. Η κάθε απεργία πρέπει να αντικρίζεται ως πρόσκληση σε αγώνα για το κοινωνικό σύνολο. Για να διεκδικήσει όσα δικαιούται...

Η πρόληψη των απεργιών εξαρτάται από την ικανότητα της κάθε κυβέρνησης να υποβάλλει προτάσεις, οι οποίες να αποτελούν βάση διαπραγμάτευσης και να οδηγούν σε λύσεις.

Αυτή η Κυβέρνηση, όμως, δεν διαθέτει τέτοια ικανότητα. Αυτή η Κυβέρνηση εξωθεί σε απεργίες. Εμπαίζει τους εργαζομένους, κωλυσιεργεί στην αντιμετώπιση αιτημάτων, τρομοκρατεί όταν εκδηλωθούν απεργίες, και χρησιμοποιεί εκβιασμούς. Το είδαμε στην περίπτωση των νοσηλευτών. Είδαμε έναν υπουργό να απειλεί, έναν αρχηγό κόμματος να καλεί τους νοσηλευτές να παραιτηθούν από τη δουλειά τους και να εγγραφούν στη λίστα των ανέργων! Είδαμε και έναν Πρόεδρο με τσαμπουκά να παρεμβαίνει, και αντί να υποβάλλει προτάσεις, να απειλεί με οργισμένο ύφος.

Και προσέξτε ποια μέτρα είχε εξαγγείλει: Ανακοίνωσε ότι θα επιστρατεύσει νοσηλευτές από τον ιδιωτικό τομέα. Αγνοούσε πως υπάρχει έλλειψη νοσηλευτών ακόμη και στον ιδιωτικό τομέα. Παρεμπιπτόντως, προχθές, διάβασα αγγελία ιδιωτικής κλινικής, η οποία ζητεί πρόσληψη νοσηλευτών. Και εξήγγειλε (ο Πρόεδρος) ότι θα χρησιμοποιούντο ασθενοφόρα της Πολιτικής Άμυνας. Αγνοούσε πως η Πολιτική Άμυνα δεν διαθέτει ούτε ένα ασθενοφόρο!