Εικόνα ηγέτη κράτους που αγωνίζεται να δημιουργήσει στρατηγικά ερείσματα στήριξης της Κυπριακής Δημοκρατίας

Η τριμερής συνάντηση Κύπρου-Ελλάδας-Ισραήλ ανέδειξε ένα... νέο Αναστασιάδη. Είναι τον Νίκο Αναστασιάδη που θέλουμε να βλέπουμε. Σοβαρό, σωστό στις δηλώσεις και θέσεις του, ηγέτη κράτους, ο οποίος αναδεικνύει την οντότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας και εργάζεται για την ενίσχυση και προβολή της. Ο άλλος Αναστασιάδης, αυτός που περιφέρεται στους δρόμους της Λευκωσίας, προβαλλόμενος ως κοινοτάρχης και διαφημίζοντας τον ηγέτη του ψευδοκράτους ως συμπρόεδρο, ή κουβαλώντας τον στον Νταβός για να αποδείξουν ότι δεν υπάρχει Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά μόνο δύο κοινότητες, οι οποίες προσπαθούν να δημιουργήσουν νέο κράτος, θέλουμε να πιστεύουμε ότι είναι ο πλαστός Αναστασιάδης, είναι ένας άλλος πολιτικός με διπλή πολιτική προσωπικότητα.

Αισθανθήκαμε ικανοποίηση και χαρήκαμε την εικόνα που πρόβαλε και τα μηνύματα που εξέπεμψε την Πέμπτη. Στιβαρή εικόνα ενός κρατικού ηγέτη, ο οποίος ηγείται της προσπάθειας δημιουργίας στρατηγικών συμμαχιών, με στόχο την προβολή και ενίσχυση του κράτους που κυβερνά. Στηρίξαμε και στηρίζουμε την προσπάθειά του να δημιουργήσει ερείσματα και ισχυρές συμμαχίες, οι οποίες θα ενισχύσουν την υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας, θα προβάλουν τον γεωστρατηγικό ρόλο της στην περιοχή και θα τη θωρακίσουν παντοιοτρόπως, έναντι των τουρκικών επιδρομικών σχεδίων, των διαχρονικών υπονομεύσεων του κυπριακού κράτους και των πονηρών σκέψεων ξένων, να υποβοηθήσουν την προσπάθεια διάλυσής του.

Η Κυπριακή Δημοκρατία ελάχιστα ερείσματα διαθέτει έναντι της Τουρκίας. Μετά την απώλεια της οικονομικής της ισχύος, απέμειναν μόνο η κρατική της υπόσταση και η δημιουργία στρατηγικών συμμαχιών, οι οποίες θα θωρακίσουν την ασφάλειά της, θα την ενισχύσουν πολιτικά και θα καταστήσουν δύσκολη την επίτευξη των τουρκικών στόχων για διάλυσή της. Η τελευταία συνάντηση των ηγετών της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Ελλάδας και του Ισραήλ δημιουργεί ακριβώς τα εχέγγυα που προαναφέραμε. Αλλά, κυρίως, και διά της δήλωσης του ηγέτη του Ισραήλ για διερεύνηση των προοπτικών μεταφοράς του φυσικού αερίου της Κύπρου και του Ισραήλ στην Ευρώπη, μέσω Ελλάδας, αποκρούεται η απαίτηση της Τουρκίας να καταστεί ο κύριος αγωγός μεταφοράς φυσικού αερίου στην Ευρώπη.

Αυτή η απαίτηση επαναλαμβάνεται φορτικά, τόσο από τον Μουσταφά Ακιντζί, όσο και από τους Τούρκους αξιωματικούς, αλλά δυστυχώς σεκοντάρεται και από ελληνοκυπριακούς κύκλους, οι οποίοι την αναδεικνύουν σε δέλεαρ προς την Τουρκία, ώστε να συναινέσει στη λύση του Κυπριακού.

Αλλά τέτοια εξέλιξη θα καταστήσει την Κύπρο ουσιαστικά όμηρη της Τουρκίας και στο θέμα του φυσικού αερίου και δεν πιστεύουμε ότι θα εύρει τη θετική αντιμετώπιση, είτε από την Ελλάδα, είτε από το Ισραήλ, είτε ίσως και από ευρωπαϊκές χώρες.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης υπέγραψε συμβόλαιο με τον λαό, προ της εκλογής του. Και δεσμεύθηκε να χαράξει πολιτική, η οποία να δημιουργεί κόστος για την Τουρκία. Οφείλει να το τιμήσει και να στραφεί πλέον προς αυτή την πολιτική. Η πολιτική της εξημέρωσης του θηρίου δοκιμάστηκε για 41 χρόνια, δεν απέδωσε και έχει χρεοκοπήσει. Αυτή τη στιγμή, και καθώς η υποτελής τουρκοκυπριακή ηγεσία και η σουλτανική ηγεμονία στην Άγκυρα καθημερινά δίνουν, δημοσίως και επισήμως, δείγματα της αμετακίνητης αδιαλλαξίας τους, η πολιτική της Κυβέρνησης πρέπει να στραφεί προς την ενίσχυση με κάθε μέσο και τρόπο της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη συνέχιση της πολιτικής σύναψης στρατηγικών συμμαχιών, οι οποίες θα απομονώνουν την Τουρκία.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης κτίζει, με την πολιτική των στρατηγικών συμμαχιών, προς αυτήν την κατεύθυνση. Ας μην γκρεμίζει, όμως, αυτά που κτίζει με την άλλη πολιτική του...

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Η συνεργασία Αναστασιάδη-Τσίπρα

Παρά τις μεγάλες ιδεολογικές και άλλες διαφορές που χωρίζουν τον Νίκο Αναστασιάδη και τον Αλέξη Τσίπρα, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και ο πρωθυπουργός της Ελλάδας έχουν εγκαθιδρύσει, σε όλους τους τομείς, μίαν ειλικρινή συνεργασία. Είναι και αυτό ένα άλλο σωστό δείγμα πολιτικής συμπεριφοράς του Νίκου Αναστασιάδη, το οποίο επισημαίνουμε. Η συνεργασία Ελλάδας-Κύπρου, ιδιαίτερα στο εθνικό θέμα, αποτελεί εθνική επιταγή. Και στην εμπέδωση αυτής της συνεργασίας δεν χωρούν ούτε ιδεολογικές, ούτε άλλου είδους διαφορές.