Το πόρισμα της Αστυνομίας θολώνει το τοπίο και αρκείται σε γριφώδεις και πυθιακές αναφορές

Δύο χρόνια ερευνών και δεν μπόρεσε η Αστυνομία να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα, όσον αφορά τη χρηματοδότηση των κομμάτων ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, από την εταιρεία Focus, του Μιχάλη Ζολώτα, στενού συνεργάτη του Ανδρέα Βγενόπουλου. Ο πολίτης δεν ανέμενε να ακούσει γριφώδεις και πυθιακές αναφορές, ούτε να μαντεύσει αστυνομικούς χρησμούς, ή να προσπαθεί να ερμηνεύσει τα γεγονότα και να καταλήξει σε συμπεράσματα. Ανέμενε να ακούσει ξεκάθαρες διαπιστώσεις των ανακριτών, καθαρό πόρισμα, το οποίο να διαλύει κάθε αμφιβολία και κάθε υποψία. Η Αστυνομία απέτυχε να εκπληρώσει το καθήκον της, ή δεν αφέθη να το εκπληρώσει όπως ήθελε...

Η διερεύνηση αυτής της σοβαρότατης ιστορίας, η οποία φαίνεται να συνδέεται με την καταστροφή της οικονομίας, τη σαθρότητα και διαπλοκή του πολιτικού συστήματος και τη διαφθορά του οικονομικού συστήματος, έπρεπε να αχθεί προς διερεύνησιν ενώπιον Ερευνητικής Επιτροπής, απαρτιζόμενης από δικαστικούς κύρους. Εκεί έπρεπε να κληθούν να καταθέσουν όλοι οι εμπλεκόμενοι.

Από τον κ. Ζολώτα, μέχρι τον Νίκο Αναστασιάδη και τον Δημήτρη Χριστόφια, επί της αρχηγίας των οποίων τα κόμματά τους έλαβαν τη χρηματοδότηση. Όλα τα μέλη των κομμάτων, τα οποία απάρτιζαν εκείνη την περίοδο τις επιτροπές συλλογής χρημάτων για τις προεκλογικές εκστρατείες των κομμάτων. Όλοι οι υπόλοιποι εμπλεκόμενοι. Δεν δικαιολογείται η λήψη καταθέσεων μόνο από δέκα μέλη της «Προοδευτικής», ή η αποδοχή της άρνησης μελών αυτών των επιτροπών να δώσουν κατάθεση.

Αυτή η ιστορία δεν έπρεπε να αποτελούσε αντικείμενο μίας συνήθους αστυνομικής έρευνας. Έστω και αν στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, η αδήλωτη χρηματοδότηση προς τα κόμματα δεν συνιστούσε ποινικό αδίκημα. Και εύλογο είναι το ερώτημα, γιατί οι βουλευτές έθεσαν στον νόμο χρονικά περιθώρια και δεν απαίτησαν την αναδρομική ισχύ του; Ερώτημα, το οποίο ευλόγως απαντάται...

Έχουμε την άποψη ότι ο Γενικός Εισαγγελέας θα έπραττε καλύτερα, εάν επέστρεφε στην Αστυνομία το πόρισμα ως ελλιπές και ζητούσε να αχθεί η υπόθεση ενώπιον Ερευνητικής Επιτροπής. Δεν επιτρέπεται μέσα από το πόρισμα να γίνεται λόγος για μυστηριώδεις, δαιδαλώδεις διαδικασίες, για άρνηση προσώπων να καταθέσουν, να μη διακριβώνεται πού και πώς κατέληξαν χρηματοδοτήσεις, και ενώ αναφέρεται ότι ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ χρηματοδοτήθηκαν με 600.000 ευρώ το πρώτο και με 881.000 το δεύτερο, να αφήνονται, την ίδια στιγμή, αμφιβολίες εάν αυτά τα λεφτά κατέληξαν στα κομματικά ταμεία.

Εάν σε οποιοδήποτε άλλο ευνομούμενο κράτος ερχόταν σε φως παρόμοια ιστορία, σίγουρα και καταδίκες θα υπήρχαν και παραιτήσεις πολιτικών προσώπων. Αλλά εδέησε, δυστυχώς, το παντοδύναμο πολιτικό σύστημα να βρεθεί χωρίς έλεγχο, χωρίς επιτήρηση των δραστηριοτήτων του, να αλωνίζει ελλείψει νομοθεσιών και να καλύπτει κατά διάφορους τρόπους τα ανομήματά του.

Η θλιβερή κατάληξη αυτής της ιστορίας αποδεικνύει πόσο αδύνατη, ή ανίκανη, είναι η πολιτεία στον έλεγχο επί του πολιτικού συστήματος, και πόσο παντοδύναμο είναι το πολιτικό σύστημα, το οποίο έχει αιχμαλωτίσει κυριολεκτικά ολόκληρο το κράτος και την κοινωνία. Πόσο αδίστακτα κινείται και πόσο αριστοτεχνικά μπορεί να καλύπτει τις όποιες δραστηριότητές του. Πόσο πανίσχυρο είναι ακόμη το οικονομικό σύστημα και πόση διασύνδεση υπάρχει με το αυτάδελφο πολιτικό.

Ο πολίτης αυτού του κράτους δικαιούται να αισθάνεται δυστυχέστατος. Οι νόμοι επεξεργάζονται κατά τέτοιον τρόπο, ώστε να καλύπτουν μόνο τους ανώνυμους ανθρώπους. Και την ίδια στιγμή, να προστατεύουν τους μεγαλοσχήμονες, τους πολιτικούς, τους οικονομικούς παράγοντες, όλους όσοι τους συνδράμουν, φανερά η υπόγεια. Διαπράττουν εγκλήματα οι πολιτικοί και καλείται να καταβάλει το κόστος ο πολίτης. Εγκληματούν τραπεζίτες και καλείται ο καταθέτης να πληρώσει για τα εγκλήματά τους. Φοροδιαφεύγουν οι μεγαλοσχήμονες και δεν τους ανευρίσκουν.

Προσάγουν όμως στο δικαστήριο και καταδικάζουν 70χρονη, επειδή παρέλειψε να συμπληρώσει τις φορολογικές της δηλώσεις. Δεν πληρώνουν εκατομμυριούχοι τεράστιες οφειλές τους προς το κράτος, αλλά ουδείς προσάγεται στο δικαστήριο. Φυλακίζεται, όμως, ο άνεργος επειδή χρωστά 200 ευρώ στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις και 300 ευρώ στον ΦΠΑ. Και ενώ αυτή η άθλια κατάσταση ζει και βασιλεύει επί εικοσαετίες σε αυτό το κράτος της αδικίας και της διαφθοράς, ο πολίτης αρκείται να παραπονείται από τον αναπαυτικό καναπέ του και να ακούει αυτούς που τον κατέστρεψαν να ζητούν τιμωρία των καταστροφέων!

Χρειάζεται επανάσταση αυτός ο τόπος. Σάρωμα όλων των κατεστημένων και όλων των συστημάτων τα οποία αδικούν, κατακρεουργούν, εμπαίζουν και καθιστούν θύτη το θύμα τους.

Επανάσταση, αλλά από ποιον; Από έναν λαό κυριολεκτικά αιχμάλωτο των κατεστημένων, των συστημάτων, της μοιρολατρίας του και του ραγιαδισμού του;