Σε δύο άρθρα μου, είχα επισημάνει και αναλύσει την πολιτική ανεπάρκεια που διακρίνει τον σημερινό Δημοκρατικό Συναγερμό, σε όλα σχεδόν τα επίπεδα και ιδιαίτερα στην κοινοβουλευτική του ομάδα. Συνέκρινα, με συγκεκριμένα ονόματα, τους παλαιούς κοινοβουλευτικούς του κόμματος με τους σημερινούς. Το συμπέρασμα είναι θλιβερότατο. Ο Δημοκρατικός Συναγερμός στέρεψε πλέον από ικανά πολιτικά στελέχη. Το επίπεδο έχει φθάσει στον πάτο. Και τα αποτελέσματα, και σε επίπεδο κόμματος και σε επίπεδο Κυβέρνησης, είναι απογοητευτικά. Και μοιραία για τον τόπο και τον λαό.

Πρόσφατα, δημοσιεύθηκε στον «Φιλελεύθερο» μία επιστολή, υπό τον τίτλο «Ανοικτή επιστολή στους βουλευτές του Δημοκρατικού Συναγερμού». Φέρει την υπογραφή του πρώην Γενικού Διευθυντή του κόμματος Γιώργου Λιβέρα. Με ευγενικό μεν τρόπο, αλλά αυστηρό, περιγράφει παραστατικά την εικόνα που εκπέμπει σήμερα το κόμμα το οποίο υπηρέτησε. Αναφέρεται σε κάποια παράγραφο για συναντήσεις που έχει με παραδοσιακά στελέχη και ψηφοφόρους του ΔΗΣΥ. Και λέγει:

«Κάθε φορά που θα συναντηθούμε, μου λένε τα 'παράπονα' και τις παρατηρήσεις τους, για τις συμπεριφορές και τις πολιτικές τοποθετήσεις των βουλευτών και των κομματικών μας αξιωματούχων. Η συνηθισμένη επωδός είναι 'άλλαξε το κόμμα μας', ή 'αυτός δεν είναι ο ΔΗΣΥ που ιδρύσαμε'. Όσο και να προσπαθώ να εξηγήσω ότι η πολιτική δεν είναι στατική και ότι το κόμμα, ως ζωντανός οργανισμός, αποτελείται από ανθρώπους με τις 'δυνάμεις' και τις 'αδυναμίες' τους, με τις ξεχωριστές ατομικές θέσεις και συμπεριφορές του καθενός, και εκείνο που στο τέλος μετρά είναι το αποτέλεσμα της συλλογικής προσπάθειας, δυστυχώς δεν πείθω. Και ίσως να μην είμαι πειστικός, γιατί και εγώ αγανακτώ με κάποιες συμπεριφορές που, μαζί με το συγκεκριμένο άτομο, θέτουν στο στόχαστρο και το κόμμα».

Στο τέλος, ο κ. Λιβέρας καταλήγει με την ακόλουθη επισήμανση-προειδοποίηση: «Η κοινωνία δεν συγχωρεί τους ανθρώπους που της γυρίζουν την πλάτη. Δεν συγχωρεί κανέναν που δεν αναγνωρίζει τα λάθη του. Γι' αυτό κάποιοι 'βουλευτές του ΔΗΣΥ', των οποίων τα ονόματα παρελαύνουν το τελευταίο διάστημα στα ΜΜΕ, ας σκεφτούν τι μπορούν να κάνουν για να ξαναποκτήσουν την εμπιστοσύνη της κοινωνίας. Αν επιμείνουν στις γνωστές συμπεριφορές και δικαιολογίες τους, αν δεν διαφοροποιήσουν τη δημόσια εικόνα τους, η κοινωνία θα μεταθέσει το πρόβλημα στο κόμμα και την ευθύνη θα φέρει η ηγεσία του ΔΗΣΥ. Ούτως ή άλλως, οι κύριοι αυτοί είναι συνάδελφοί σας, είναι 'βουλευτές του ΔΗΣΥ', το πρόβλημα δεν είναι μόνο δικό τους, είναι και δικό σας!».

Πικρές αλήθειες, με όσο το δυνατόν ηπιότερο τρόπο, διατυπώνει ο κ. Λιβέρας. Δεν κατονομάζει κανέναν, αλλά είναι ευδιάκριτο σε ποιους αναφέρεται. Πέντε τουλάχιστον βουλευτές του ΔΗΣΥ έχουν «κλέψει την παράσταση», τον τελευταίο καιρό, με τις συμπεριφορές τους. Έχουν καταγγελθεί για διάφορα τα οποία συνιστούν αδικήματα, ή απαξιώνουν το κόμμα και τη Βουλή, στα μάτια των πολιτών. Αν προσθέσουμε σε αυτούς και κάποιους άλλους, οι οποίοι αποδεικνύονται ανεπαρκείς στην εκτέλεση των καθηκόντων τους, τότε έχουμε μπροστά μας την dream team του Δημοκρατικού Συναγερμού! Και ο Αβέρωφ Νεοφύτου τι πράττει;

Μπορούμε να τον παρουσιάσουμε σαν έναν προπονητή ποδοσφαίρου που προσλαμβάνεται εν μέσω της περιόδου, με ένα «ρόστερ» που δεν επέλεξε, άρα η ευθύνη του είναι η ελαχιστότερη; Μάλλον όχι. Διότι παραλαμβάνοντας το «ρόστερ», όχι μόνο δεν το βελτίωσε, αλλά η κατάσταση επιδεινώθηκε. Κατέστη μη ελεγχόμενη. Άλλωστε ο σημερινός ηγέτης του ΔΗΣΥ δεν κατέβηκε ουρανοκατέβατος. Ήταν ο Αναπληρωτής Πρόεδρος, ο «βοηθός προπονητής», ο οποίος συμμετέσχε στη διαδικασία επιλογής των «παικτών». Πόση τάξη επέβαλε, ποίους έθεσε εκτός ομάδας, πόσο αποφασιστικά παρενέβη ώστε να τερματισθούν τα νοσηρά φαινόμενα που εκδηλώνονται σήμερα;

Είναι φανερό, ότι ο Δημοκρατικός Συναγερμός χρειάζεται αυτο-κάθαρση. Αλλά με ποίους θα αντικαταστήσει τους φθαρέντες; Δεν προβάλλουν ονόματα νέων με δική τους φωνή. Ακούμε μόνο παπαγαλάκια και βλέπουμε μόνο δεινοσαυράκια. Αλλά είναι, μήπως, μόνο αλλαγή προσώπων που χρειάζεται; Ή αλλαγή φιλοσοφίας και στο εθνικό θέμα και στην οικονομία και παντού σχεδόν; Και ποίος έχει την τόλμη να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά και να οδηγήσει το κόμμα σε νέους δρόμους; Δεν τον διακρίνουμε...