Διασυρμός του κοινοβουλευτισμού, ατολμία θεσμών και μετριότητες δημοσίων ανδρών σε όλα τα επίπεδα

Είχαμε τονίσει σε πρόσφατο άρθρο μας, και με αφορμή τη γνωστή φωτογραφία του βουλευτή του Δημοκρατικού Συναγερμού Ευγένιου Χαμπουλλά... παρέα με εύγευστα αμπελοπούλια, αλλά και άλλες απαράδεκτες ενέργειες βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος, ότι η κοινοβουλευτική ομάδα του ΔΗΣΥ πάσχει από ποιοτική ανεπάρκεια. Και παραθέσαμε συγκεκριμένα ονόματα βουλευτών του Δημοκρατικού Συναγερμού, οι οποίοι διετέλεσαν βουλευτές σε παλαιότερους καιρούς, για να καταδείξουμε τη ρηχότητα και την ανεπάρκεια ορισμένων μελών της σημερινής ομάδας, και τον λαϊκισμό αλλά και την πρόκληση που επιχειρούν εις βάρος του εκλογικού σώματος.

Την ανεπάρκεια της κοινοβουλευτικής ομάδας του Δημοκρατικού Συναγερμού ήλθε να στηλιτεύσει με ακόμη βαρύτερους χαρακτηρισμούς -αλλά όχι άδικους- ο συνάδελφος Κώστας Κωνσταντίνου, σε άρθρο του στον «Πολίτη». Γράφει σχετικά, ανάμεσα σε άλλα: «Δυστυχώς ο ΔΗΣΥ, στο πλαίσιο τάχα της... πολυφωνίας, έχει καταντήσει να είναι το κόμμα με τον μεγαλύτερο αριθμό τέτοιων αχαρακτήριστων παρουσιών στη Βουλή. Και το κόμμα με τη μεγαλύτερη ευθύνη στον διασυρμό του κοινοβουλευτισμού με διαφορά».

Δυστυχέστατα, αυτή είναι η αλήθεια. Και το τραγικότερο είναι πως: Το κόμμα αυτό, σε συνεργασία με το ΑΚΕΛ, αποφάσισαν να καταστήσουν τη Βουλή... ποιοτικότερη, αυξάνοντας το εκλογικό μέτρο, προκειμένου να εξαφανιστούν κάποια κόμματα και κάποιοι βουλευτές που ρέπουν προς... τον λαϊκισμό. Αντί να δουν τη δική τους ανεπάρκεια και τα δικά τους μαύρα χάλια, ψάχνουν να βρουν αλλού λαϊκισμό και απαράδεκτες ενέργειες, που δεν τιμούν τον κοινοβουλευτικό βίο. Και το τραγικότερο του τραγικού είναι ότι, ακόμη και εάν ο Αβέρωφ Νεοφύτου επιδιώξει να κάνει λίφτινγκ στην κοινοβουλευτική του ομάδα, δεν νομίζουμε ότι θα μπορέσει να βρει ποιοτικότερους αντικαταστάτες. Τα ονόματα των νεανιών που βγαίνουν στην πιάτσα δεν αποτελούν εχέγγυο ποιοτικής αναβάθμισης της κοινοβουλευτικής ομάδας του κυβερνώντος κόμματος. Ο ΔΗΣΥ έχει στερέψει από ικανό ανθρώπινο δυναμικό και δεν μπορεί να αποτελέσει ελπίδα για το αύριο. Τόσο σε επίπεδο βουλευτών, όσο και σε επίπεδο Κυβερνήσεως.

Ο πολιτικός ξεπεσμός, τόσο σε επίπεδο Κυβερνήσεως και Βουλής όσο και σε επίπεδο πολιτικών ανδρών, έχει φθάσει στον πάτο. Χρόνο με τον χρόνο, γενιά με γενιά, αντί το επίπεδο να ανεβαίνει, αφού έχουμε τόσους νέους με πανεπιστημιακή μόρφωση, με πτυχία και δοκτοράτα, τόσο περισσότερο διολισθαίνει προς το χειρότερο. Σε παλαιότερες εποχές, χωρίς να έχουμε τους καταρτισμένους νεανίες του σήμερα, είχαμε, σε όλα σχεδόν τα επίπεδα του δημόσιου βίου, ικανούς δημόσιους άνδρες με ολιγότερα ή καθόλου πανεπιστημιακά διπλώματα, αλλά με πολλές ικανότητες, ήθος και όραμα.

Σήμερα, είμαστε κοντά στο μηδέν. Έχουμε βουλευτές οι οποίοι δεν σέβονται ακόμη και τους νόμους που ψηφίζουν οι ίδιοι. Έχουμε βουλευτές οι οποίοι συμπεριφέρονται ως υπερκράτος, καταπατούν κανονισμούς, παραβιάζουν νομοθεσίες, συμπεριφέρονται ως να βρίσκονται υπεράνω του νόμου. Γιατί; Επειδή επικρατεί, και στη δική τους περίπτωση, ο άγραφος νόμος αυτής της Μπανανίας. Η ατιμωρησία και η ανοχή.

Έχουμε περιπτώσεις κατά τις οποίες επιβάλλεται να υπάρξει άρση της ασυλίας. Δεν εκδηλώνεται η απαραίτητη τόλμη. Ο απλός άνθρωπος αισθάνεται, πλέον, ότι δεν υπάρχει ισονομία, ότι αυτά τα οποία θα έκανε ο ίδιος και θα αντιμετώπιζε τον κίνδυνο φυλάκισης, αν τα κάνει ένας υπουργός, ένας βουλευτής, ένας κομματικός παράγοντας ουδεμία επίπτωση θα έχει. Και αυτό το αίσθημα ανυπαρξίας τιμωρίας, απουσίας ισονομίας, ύπαρξη πολιτών δύο ταχυτήτων γεννά κοινωνικές εκρήξεις, καταλύει κάθε έννοια ευνομούμενου κράτους, προκαλεί και ωθεί σε παρανομία.

Λεπτομέρεια: Σύμφωνα με δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε στην Κυριακάτικη «Σημερινή», ο ΔΗΣΥ παραμένει πρώτο κόμμα και το ΑΚΕΛ δεύτερο. Εδώ πλέον δεν μιλούμε για ξεπεσμό δημοσίων ανδρών. Μιλούμε για ξεπεσμό ολόκληρου λαού...

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Η Ιωάννα των Οικολόγων
Αφού ο Δημήτρης Συλλούρης και ο Νίκος Κουγιάλης επιμένουν να μετέχουν σε μία Κυβέρνηση (γλυκό γαρ το μέλι της εξουσίας) με την οποία ελάχιστα συμφωνούν, ο Γιώργος Περδίκης και η Ιωάννα Παναγιώτου γιατί δεν αποφασίζουν να σηκωθούν και να φύγουν από την καρέκλα του Επιτρόπου Περιβάλλοντος, όταν, τουλάχιστον στο θέμα της περιβαλλοντικής πολιτικής, η Κυβέρνηση στην οποία μετέχουν προτιμά να θυσιάζει το περιβάλλον και την υγεία των ανθρώπων, παρέχοντας άδειες λειτουργίας σε βιομηχανίες, οι οποίες επιβαρύνουν το περιβάλλον και θέτουν σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία;