Έχει αποτύχει σε όλους τους στόχους τους οποίους έθεσε, στο εθνικό θέμα, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. Οι πλείστοι δεν επετεύχθησαν, άλλοι έχουν μετατραπεί σε μπούμερανγκ αλλά, το χειρότερο, κάποιοι υποβοήθησαν τον κατοχικό ηγέτη να αναδειχθεί σε συμπρόεδρο, ισότιμο του νομίμου Προέδρου.
Ο Νίκος Αναστασιάδης θριαμβολόγησε προεκλογικά ότι θα ενέπλεκε την Ευρωπαϊκή Ένωση στις συνομιλίες. Το ίδιο επαναλάμβανε για πολύ καιρό και όταν ανήλθε στην εξουσία. Του είπαμε τότε, σε ανύποπτο χρόνο, ότι με τον νου του κάμνει μπαϊράμι. Η Τουρκία ουδέποτε θα αποδεχθεί εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Κυπριακό. Πρώτο: Διότι η λύση που επιδιώκει δεν είναι σύμφωνη με καμία ευρωπαϊκή αρχή. Δεύτερο:
Διότι η Τουρκία θέλει να παραμείνει το Κυπριακό στον αγγλοαμερικανικό ελεγχόμενο ΟΗΕ. Και τρίτο, δεν επιθυμεί το Κυπριακό να αποκτήσει διεθνείς προεκτάσεις. Θέλει να συνεχίσει να παραμένει δικοινοτικό, διαφορά μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.
Προχθές, κυκλοφόρησε έγγραφο της Κομισιόν, εσωτερικής ενημέρωσης κοινοτικών στελεχών, στο οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενημερώνει στελέχη της ότι «οι Τουρκοκύπριοι και η Τουρκία δεν υποστηρίζουν έναν ενισχυμένο ρόλο της Ε.Ε. στις διαπραγματεύσεις. Θεωρούν ότι η Ε.Ε. είναι προκατειλημμένη, εφόσον επέτρεψε την ένταξη της Δημοκρατίας της Κύπρου, την οποία θεωρούν ότι έχει παρανόμως καταλάβει η ελληνοκυπριακή κοινότητα».
Κατέληξε σε φιάσκο η εμπλοκή της Ε.Ε. στις διαπραγματεύσεις. Και αν ο Νίκος Αναστασιάδης θριαμβολογούσε χωρίς να γνωρίζει την πάγια αντίδραση της Τουρκίας στην εμπλοκή της Ευρώπης στο Κυπριακό, αποδεικνύεται αδιάβαστος ακόμη και για τις γνωστότερες τουρκικές θέσεις. Αν πάλιν έπαιζε επικοινωνιακά παιγνίδια για να αποσπάσει παλαμάκια από τους αφελείς, τότε αυτά τα παιγνίδια αποδεικνύουν ότι κάμνει πολιτική στο εσωτερικό θέμα για λαϊκή κατανάλωση.
Δεν είναι όμως το μόνο φιάσκο η δήθεν εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υπάρχει και δεύτερο, πολύ μεγαλύτερο, με σημαντικότερες επιπτώσεις στο εθνικό θέμα.
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης άσκησε πίεση επί του Ευάγγελου Βενιζέλου, τότε Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας, όπως κατά τη συνάντησή του με τον Αχμέτ Νταβούτογλου, τότε Υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας, πείσει τον Τούρκο Υπουργό να αποδεχθεί χιαστί συναντήσεις των δύο διαπραγματευτών με αξιωματούχους της Ελλάδας και της Τουρκίας. Δεν χρειαζόταν καν να πείσει τον Νταβούτογλου, ο Βενιζέλος. Για τον απλούστατο λόγο, ότι οι χιαστί συναντήσεις εκπροσώπων του ψευδοκράτους και του κράτους υπήρξαν διαχρονική τουρκική απαίτηση, την οποία, όπως δήλωσε και δημοσίως ο Τουμάζος Τσιελεπής, την είχε απορρίψει ο Δημήτρης Χριστόφιας, όταν είχε υποβληθεί επί προεδρίας του. Στην πραγματικότητα, η «πρόταση» Αναστασιάδη ήταν τουρκική πρόταση, απορριφθείσα επανειλημμένως από την ελληνοκυπριακή πλευρά.
Μετά όμως το «ναι» της Τουρκίας, τι επακολούθησε; Επακολούθησε άλλος κύκλος θριαμβολογιών του Προέδρου Αναστασιάδη και του τότε εκπροσώπου του Χρήστου Στυλιανίδη, ότι «εμπλέξαμε την Τουρκία στις συνομιλίες και πλέον για οποιαδήποτε πρόταση που θα υποβάλει στις συνομιλίες η τουρκοκυπριακή πλευρά θα είναι υπόλογη η Τουρκία». Τους προειδοποιήσαμε και πάλιν για το επιζήμιο της απόφασής τους. Ούτε τότε μάς άκουσαν.
Τελικά είχαμε δεύτερο, τραγικότερο φιάσκο. Οι χιαστί συναντήσεις... ήταν μία και μοναδική. Οι δύο διαπραγματευτές συναντήθηκαν μόνο μία φορά στην Αθήνα και στην Άγκυρα με εκπροσώπους των δύο Υπουργείων Εξωτερικών, αλλά στη συνέχεια οι συναντήσεις διακόπηκαν χωρίς καμία πλευρά να εξηγήσει γιατί. Η εμπλοκή δήθεν της Τουρκίας κατέληξε σε φαρσοκωμωδία. Για την ελληνοκυπριακή πλευρά, μόνο, όμως. Επειδή η Τουρκία και το ψευδοκράτος αποκόμισαν μεγάλα οφέλη.
Πρώτο: για πρώτη φορά εκπρόσωπος του ψευδοκράτους εισήρχετο στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών και συνομιλούσε με Έλληνα κρατικό αξιωματούχο. Το ψευδοκράτος είχε αποκτήσει ενισχυμένη οντότητα. Και όταν η Ελλάδα αποδεχόταν ως συνομιλητή εκπρόσωπο του ψευδοκράτους, άνοιγε πλέον ακόμη περισσότερο η πόρτα σε άλλα κράτη, να αποδεχθούν και να συνομιλήσουν με τους Τουρκοκύπριους εκπροσώπους του ψευδοκράτους.
Εδώ μάς έχουν οδηγήσει οι ερασιτεχνικοί χειρισμοί του Προέδρου μας. Άλειφε, συνεχώς, μέλι στο ψωμί των τουρκικών στόχων. Και σιγά-σιγά φθάσαμε στο σημερινό κατάντημα. Ο Μουσταφά Ακιντζί αναγνωρίζεται διεθνώς ως συμπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Κύπρου!
