Φωνή κατά της πολιτικής του εκτουρκισμού και της ελλειμματικής δημοκρατίας στα κόμματα
Η Ελένη Θεοχάρους έκαμε το αναμενόμενο βήμα. Καταθέτοντας με παρρησία και πολιτικό θάρρος τις διαφωνίες της με την ενδοτική πολιτική που ακολουθεί η ηγεσία του Δημοκρατικού Συναγερμού στο εθνικό θέμα, αλλά και την ελλειμματική δημοκρατία που επικρατεί στο κόμμα, αποφάσισε να αποχωρήσει και να προχωρήσει στη δημιουργία πολιτικού κινήματος.
Ήταν γνωστές, οι διαφωνίες της Ελένης Θεοχάρους με την όλη πολιτική φιλοσοφία του Δημοκρατικού Συναγερμού, όσον αφορά το Κυπριακό. Όχι σήμερα, αλλά πολύ παλαιότερα. Ήταν η φωνή της Θεοχάρους από τις λίγες έντιμες, θαρραλέες και ορθές θέσεις μέσα στο κόμμα. Ήταν η μόνη η οποία έσωζε την τιμή του Δημοκρατικού Συναγερμού και προειδοποιούσε καθαρά και ευθαρσώς, ποία θα ήταν -και θα είναι- η μοίρα του κυπριακού Ελληνισμού, εάν η πολιτική αυτή αφεθεί να συνεχισθεί και να επικρατήσει.
Είναι δραματική η δήλωσή της στη χθεσινή δημοσιογραφική διάσκεψη, αλλά και προφητική, σε όσα αναμένεται να επακολουθήσουν: «Εάν οι μέχρι τώρα συμβιβασμοί και υποχωρήσεις της πλευράς μας γίνουν αποδεκτοί από την Τουρκία, ο εκτουρκισμός έχει ήδη επέλθει».
Και το τραγικότερο, είναι ότι οι συμβιβασμοί και οι υποχωρήσεις δεν έχουν τερματισθεί. Οι συνομιλίες συνεχίζονται και λογικότατο είναι πως θα ακολουθήσουν και άλλοι συμβιβασμοί και άλλες παραχωρήσεις από μέρους της Κυβέρνησης και του ΔΗΣΥ, προκειμένου να επιτύχουν την ποθούμενη αυτοδικαίωση του ολέθριου σφάλματος που διέπραξαν το 2004. Το σχέδιο Ανάν παραμένει ο διακαής πόθος του Νίκου Αναστασιάδη, της ηγεσίας του ΔΗΣΥ και των μικρών δεινοσαύρων που θυσιάζουν αρχές χάριν μίας κομματικής θέσης, ενός βουλευτικού εδράνου ή ενός οποιουδήποτε βολέματος.
Η Ελένη Θεοχάρους υπέστη ανηλεή πόλεμο και από κύκλους του κόμματός της και από ΜΜΕ προσκείμενα στην ανανική γραμμή. Θα συνεχιστεί και θα ενταθεί αυτός ο πόλεμος και μέσα στις μάζες του ΔΗΣΥ, αλλά και ευρύτερα. Το γνωρίζει καλύτερα από εμάς. Ώς μέχρι χθες την κατηγορούσαν ότι ενώ διαφωνεί, δεν αποχωρεί. Τώρα που αποχώρησε θα την κατηγορούν γιατί δεν παραδίδει την έδρα. Οι λόγοι είναι ξεκάθαροι. Θέλουν να εκλείψει η διεκδικητική και αποφασιστική φωνή μέσα στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και ευρύτερα μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Η Ελένη Θεοχάρους δεν έχει κανένα δικαίωμα να παραχωρήσει την έδρα της στο Ευρωκοινοβούλιο, σε κανέναν άλλο ο οποίος θα ακολουθεί και θα εκφράζει την πολιτική της ηγεσίας του ΔΗΣΥ. Έχει εκλεγεί με 58 χιλιάδες ψήφους, αιμοδοτώντας τον ΔΗΣΥ. Οι θέσεις της στο Κυπριακό ήταν γνωστές, όταν εκαλείτο το εκλογικό σώμα να ψηφίσει. Ήταν γνωστότατη στους πάντες η κάθετη διαφωνία της με την πολιτική του ΔΗΣΥ. Άρα οι ψηφοφόροι της εγνώριζαν ποιαν ψήφιζαν και ποιες θέσεις ενέκριναν.
Συνεπώς, οι ψηφοφόροι της Ελένης Θεοχάρους προήρχοντο από τη βάση των ψηφοφόρων του ΔΗΣΥ, που προκρίνει τις θέσεις της στο Κυπριακό και από ψηφοφόρους άλλων κομμάτων, αλλά και όσων δεν ανήκουν σε κόμματα. Η Ελένη Θεοχάρους δεν κατέβηκε στις εκλογές με θέσεις Αναστασιάδη και Αβέρωφ. Κατέβηκε με θέσεις δικές της και, συνεπώς, δεν έχει κανένα λόγο και κανένα δικαίωμα να παραιτηθεί της έδρας της και να την παραχωρήσει σε εκλεκτό της ηγεσίας.
Είναι πολύ πρόωρο να γίνουν εκτιμήσεις ως προς τις επιπτώσεις και τις παρενέργειες που θα υπάρξουν -αν υπάρξουν- στον Δημοκρατικό Συναγερμό, από την ανεξαρτητοποίηση ενός στελέχους του, το οποίο αιμοδοτούσε το κόμμα με ποσοστά και ψηφοφόρους. Ούτε ποιο θα είναι το μέλλον του πολιτικού κινήματος που θα δημιουργήσει η Ελένη Θεοχάρους. Και, φυσικά, ουδείς γνωρίζει εάν και πώς θα μετασχηματισθεί ο πολιτικός χάρτης.
Προς το παρόν, όμως, μπορεί να υπάρξει μία εκτίμηση. Προφανώς εγνώριζαν στον Δημοκρατικό Συναγερμό ότι επέκειτο η αποχώρηση της ευρωβουλευτού και η πρόθεσή της να δημιουργήσει πολιτικό κίνημα. Γι' αυτό κινήθηκαν τη δεδομένη στιγμή, σε συνεργασία με το ΑΚΕΛ, να αυξήσουν το εκλογικό μέτρο. Δεν ήταν μόνο η φίμωση των μικρών ενοχλητικών κομμάτων. Ήταν, όπως εκτιμήσαμε από την πρώτη στιγμή, και η εξουδετέρωση νέων πολιτικών σχηματισμών και νέων ανθρώπων, που θα αποκτούσαν φωνή και βήμα. Και τα δύο μεγάλα κόμματα τρέμουν στο ενδεχόμενο, να ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση και να διασπασθεί η κυριαρχία τους στο πολιτικό σύστημα.
Δεν θα ήθελαν ποτέ, ούτε ο ΔΗΣΥ, ούτε το ΑΚΕΛ, Έλενες Θεοχάρους να αποκτούν φωνή μέσα στη Βουλή και στο Εθνικό Συμβούλιο. Ούτε φυσικά να δουν μαντρισμένους ψηφοφόρους να επιχειρούν έξοδο από το μαντρί όπου είναι κλεισμένοι, στη βάση παλαιολιθικών δογμάτων, πολιτικών και νοοτροπιών, τύπου «ψηφίζω ό,τι ψηφίζει ο παππούς, η γιαγιά, ο μπαμπάς και η μαμά...».
