To βήμα ενός σοβαρού συνεδρίου εξελίχθη σε προεκλογικό εξώστη και σε βήμα λαϊκισμού, παραπλάνησης και διαστρέβλωσης

Ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν είναι Δανός συγγραφέας, πασίγνωστος σε όλον τον κόσμο για τα παραμύθια του. Σύμφωνα με τους μελετητές του έργου του, οι κακοί των παραμυθιών του δεν είναι δράκοι, ή μάγισσες, αλλά εκπρόσωποι ανθρώπινων αδυναμιών, όπως ματαιοδοξίας, σνομπισμού, ή εγωιστικής αδιαφορίας. Ορισμένα από τα παραμύθια του αποκαλύπτουν μία αισιόδοξη πίστη στην επικράτηση του καλού και του ωραίου, αλλά έχουν δυσάρεστο τέλος.

Ήρωες των παραμυθιών του Άντερσεν έδωσαν εντυπωσιακό "παρών" στο προχθεσινό συνέδριο του Economist. Δεν αποκλείεται να ήταν παρών και ο Πινόκιο. Εκείνη η ξύλινη μαριονέτα, που ονειρευόταν να γίνει πραγματικό αγόρι. Ο Πινόκιο χρησιμοποιείται συχνά ως όρος για να περιγράψουμε κάποιον ο οποίος είναι επιρρεπής στα ψέματα, τη μυθοπλασία και την υπερβολή...

Δεν ευθύνεται, βέβαια, ο Economist, επειδή στο συνέδριό του στη Λευκωσία ξαναζωντάνεψαν ήρωες των παραμυθιών του Άντερσεν ή εμφανίστηκαν Πινόκιο στο βήμα. Ευθύνονται, κυρίως, εκείνοι οι οποίοι χρησιμοποίησαν το βήμα ενός σοβαρού συνεδρίου, νομιζόμενοι ότι βγαίνουν σε προεκλογικό εξώστη και, όσο μεγαλύτερα ψέματα πουν, όσες περισσότερες διαστρεβλώσεις επιχειρήσουν, τόσο περισσότερες ψήφους θα λάβουν.

Αίφνης ανέρχεται στο βήμα ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και μας λέγει πως θα προκύψει λύση για το Κυπριακό, πριν από τις βουλευτικές εκλογές. Και πότε; Όταν υπάρχει χάσμα στο περιουσιακό, όταν η Τουρκία λέγει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι εκλιπούσα, όταν επιμένει στις εγγυήσεις, όταν δεν δέχεται εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου, όταν ο Ακιντζί απαιτεί να έχει λόγο και αρμοδιότητες κράτους, ακόμη και στο θέμα του χαλλουμιού, όταν στέλλει στον ΟΗΕ γράμμα και απαιτεί λύση δύο κρατών.

Αυτή, λοιπόν, τη στιγμή βγαίνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και εξαγγέλλει λύση πριν από τις βουλευτικές εκλογές. Δεν αντιλαμβάνεται τι γίνεται; Δεν συλλαμβάνει ότι η λύση που θέλει η Τουρκία είναι λύση τουρκική; Θέλει να χαϊδέψει τ' αφτιά των ξένων και των Κυπρίων; Ή θέλει να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από τη συναλλαγή του κόμματός του με το ΑΚΕΛ, για την αύξηση του εκλογικού μέτρου και να διαβεβαιώσει τους αντιδρώντες, "δεν χρειάζεται να καβγαδίζουμε, για κάτι που δεν θα γίνει. Έρχεται λύση και όχι βουλευτικές εκλογές".

Στέλλει χαιρετισμό στο συνέδριο και ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και καλεί Αναστασιάδη και Ακιντζί ν' αδράξουν την ευκαιρία για να επιτύχουν γρήγορη λύση και να καταστήσουν τη νέα Κύπρο, πρότυπο στην περιοχή. Και στο μήνυμά του δεν αναφέρει λέξη για την Τουρκία. Βγάζει εκτός παιχνιδιού την κατοχική χώρα και υπεύθυνη για τον διαχωρισμό της νήσου. Και χειροκροτούν όλοι επειδή ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου απο-ενοχοποιεί τη χώρα που κρατά το κλειδί της λύσης και θεωρεί εκλιπόν το κράτος, το οποίο αποτελεί μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Βγαίνει στο βήμα και η Πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών. Ούτε νύξη από μέρους της για τις ευθύνες της Τουρκίας. Καμία αναφορά, καμία παραίνεση στην κατοχική δύναμη. Μιλά για παράθυρο ευκαιρίας, φορτώνει όλη την ευθύνη στους δύο ηγέτες και ρίχνει και το δόλωμά της για τα "χειροπιαστά οικονομικά οφέλη της λύσης". Ποιας λύσης;

Αλλά, να και ο κ. Έιντε. Γνωρίζει, λέει, με τι θα μοιάζει η λύση. Και μας προτρέπει να προετοιμαστούμε, επειδή μπορεί να έρθει νωρίτερα. Μας καλεί να υποδεχθούμε τον πακτωλό θησαυρού που θα μας κατακλύσει μετά τη λύση. "Μην το σκέφτεστε. Με τον καιρό η λύση θα αυτοχρηματοδοτηθεί", δηλώνει. Αυτήν τη φορά δεν μας μιλά για το συναπάντημα των άστρων και αφήνει και αυτός εκτός του συναπαντήματος την Τουρκία.

Ο Πρόεδρος του ΚΕΒΕ, Φειδίας Πηλείδης, προαναγγέλλει αναγέννηση του τουρισμού, της ναυτιλίας, των κατασκευών, των ακινήτων, της γεωργίας, τον πολλαπλασιασμό των ξένων επενδύσεων και κλείνει με το προσφιλές ρεφρέν του: Η Κύπρος θ' αποκτήσει πρόσβαση στην "τεράστια τουρκική αγορά".
Ας μην ασχοληθούμε με την περί οικονομίας αγόρευση του Χάρη Γεωργιάδη, ούτε και την αναφορά του Προέδρου Αναστασιάδη ότι βρισκόμαστε προ των πυλών ενός νέου οικονομικού θαύματος.

Ευτυχώς που δεν μίλησαν στο συνέδριο και ο Αβέρωφ Νεοφύτου και ο Άντρος Κυπριανού. Θα είχαμε πλήρη εικόνα και πραγματική έκρηξη υπεραισιόδοξων προοπτικών. Ή, όπως διδάσκουν τα παραμύθια του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, έκρηξη ματαιοδοξίας, σνομπισμού και εγωϊστικής αδιαφορίας. Έκρηξη λαϊκισμού, αρχοντοχωριατισμού και παραπλάνησης των πολιτών.

Δεν γνωρίζουμε πώς εξελίσσονται τα συνέδρια του Economist σε άλλες χώρες. Αλλά στην Κύπρο, από τις ομιλίες που έχουμε διαβάσει, εξελίχθηκαν σε προεκλογικές ομιλίες, σε διηγήματα παιδικής φαντασίας, αλλά, κυρίως, σε επικίνδυνες διαστρεβλώσεις, άγνοια των πραγματικοτήτων και εσκεμμένη παραπλάνηση των πολιτών...