Οι αμαρτωλές επαναπροσεγγιστικές Επιτροπές, η σιωπή όλων, ακόμη και των προσφύγων κατοίκων που ακούν να τουρκοποιούνται οι ονομασίες των χωριών τους και δεν αντιδρούν

Πού κρύβεται ο Τάκης Χατζηδημητρίου, Πρόεδρος της λεγόμενης δικοινοτικής επιτροπής για την Πολιτιστική Κληρονομιά, για να βγει και να εξηγήσει γιατί αυτή η Επιτροπή αποφάσισε ν' αλλάξει και να τουρκοποιήσει τα τοπωνύμια των ελληνικών χωριών; Ρώτησε προηγουμένως τους πρόσφυγες της Καλογραίας, αν δέχονται να τουρκέψει το χωριό τους και να μετονομαστεί σε Bahgelι; Ρώτησε τους πρόσφυγες κατοίκους της Κώμης Κεπήρ, αν δέχονται να ονομάζονται πλέον κάτοικοι της Buykkonuk; Τους κατοίκους της Αφάνειας, αν δέχονται να μετονομαστεί το χωριό τους σε Gazikoy και τους Ασσιώτες αν δέχονται να ονομάζονται κάτοικοι της Pasakoy; Μα τι επικίνδυνα καραγκιοζιλίκια παίζουν πλέον εις βάρος του κυπριακού Ελληνισμού οι διάφοροι Ανανικοί, τους οποίους ο Πρόεδρος Αναστασιάδης διόρισε εκεί, για να κάνουν τι; Ποιους όρους εντολής τούς έδωσε; Τους συνέστησε να εργάζονται για να νομιμοποιούν την κατοχή και να τουρκεύουν τα χωριά μας;

Αυτές οι δικοινοτικές επιτροπές, οι οποίες, τάχατες, εργάζονται για την επαναπροσέγγιση των δύο κοινοτήτων, είναι αμαρτωλές. Δεν είναι επαναπροσέγγιση που προωθούν. Εν ονόματι της επαναπροσέγγισης εργάζονται, είτε αθέλητα είτε ηθελημένα, στο να παρουσιαστεί μία στρατιωτική κατοχή 41 χρόνων, ως σεβόμενη τα ανθρώπινα δικαιώματα. Και προχωρούν, πέραν αυτού, και σε νομιμοποίηση των κατοχικών τετελεσμένων. Πότε με παραστάσεις του κρατικού θιάσου, στο κατεχόμενο αρχαίο θέατρο της Σαλαμίνας, και πότε με τουρκοποίηση των τοπωνυμίων ελληνικών περιοχών.

Είναι μεγάλη η ευθύνη του Τάκη Χατζηδημητρίου και της Ανδρούλας Βασιλείου, καθώς και των άλλων μελών των δύο επιτροπών. Πουθενά σε κανένα μέρος του κόσμου, κατεχόμενη χώρα, δεν συστήνει επαναπροσεγγιστικές επιτροπές με τους κατέχοντες. Πουθενά κρατικός θίασος κατεχόμενης χώρας δεν μεταβαίνει σε κατεχόμενο αρχαίο θέατρο για να δώσει παραστάσεις. Και πουθενά στον κόσμο, κατεχόμενο κράτος, δεν προχωρεί να αλλάξει τα τοπωνύμια των περιοχών του με ονόματα που τους έδωσαν οι στρατιωτικές Αρχές.

Επιτέλους, τι άθλια παιχνίδια παίζονται σε αυτόν τον κατεχόμενο τόπο; Επιτέλους, τι άλλο περιμένουν οι άνθρωποι του, να ξεσηκωθούν και να υποχρεώσουν όσους παίζουν αυτά τα παιχνίδια, να διαλύσουν τις αμαρτωλές επιτροπές τους και να πάνε σπίτι τους; Επιτέλους, τι Πρόεδρο και ηγέτη έχουμε, που να τα βλέπει όλα αυτά να διαπράττονται μπροστά στα μάτια του και να τα ευλογεί;

Δεν γνωρίζουμε εάν, όντως, ο Τάσσος Παπαδόπουλος αποδέχθηκε να δημιουργηθούν αυτές οι λεγόμενες δικοινοτικές επιτροπές. Αν αυτός αποφάσισε τη δημιουργία τους, φέρει τεράστια ευθύνη για τις μετέπειτα δραστηριότητές τους. Πιθανόν να λεχθεί -και είμαστε βέβαιοι- ότι δεν θα δεχόταν ποτέ ο κρατικός θίασος να πάει στα κατεχόμενα και να δώσει παραστάσεις σε κατεχόμενα αρχαία θέατρά μας. Είμαστε βέβαιοι, ότι ποτέ δεν θα αποδεχόταν αυτές οι επιτροπές να τουρκεύουν τοπωνύμια ελληνικών πόλεων και χωριών. Απ' εκεί και πέρα, όμως, πολύ πιο τεράστια είναι η ευθύνη του Προέδρου Αναστασιάδη, ο οποίος ανέχεται αυτά τα άθλια καραγκιοζιλίκια και δεν παρεμβαίνει για να τα σταματήσει. Αλλά γιατί να σταματήσει, όταν ο ίδιος τα άρχισε, με τις βόλτες του με τον Ακιντζί στα σοκάκια της ελεύθερης και κατεχόμενης Λευκωσίας και σε παρουσίες τους στα κατεχόμενα αρχαία θέατρά μας;

Η Τουρκία με την κατοχή της, τον εποικισμό της, τις αλλαγές των ελληνικών τοπωνυμίων, έχει ξεριζώσει κάθε ελληνικό στην ελληνική βόρεια Κύπρο. Έχει τουρκοποιήσει τα πάντα. Και έρχονται τώρα επιτροπές, με τις ευλογίες του Προέδρου του κράτους και των δύο μεγάλων κομμάτων, να συμμετάσχουν στην ολοκλήρωση της τουρκοποίησης, με το να αποδέχονται αλλαγή των τοπωνυμίων χωριών μας. Να αποδέχονται πως η Άσσια πλέον δεν θα ονομάζεται Άσσια, αλλά Pasakoy. Nα αποδέχονται καταπάτηση της σχετικής νομοθεσίας.

Πού βρίσκεται ο Πρόεδρος Αναστασιάδης; Γιατί δεν μιλά; Πού είναι ο ελληνόφρων ΔΗΣΥ; Γιατί δεν καταδικάζει; Πού βρίσκεται ο Υπουργός Εξωτερικών; Πού ο Γενικός Εισαγγελέας; Πού βρίσκονται οι πρόσφυγες κάτοικοι των τουρκοποιηθέντων χωριών να πάνε έξω από το Προεδρικό και να φωνάξουν; Πού είναι οι Αγανακτισμένοι;

Ουδείς μιλά, ουδείς καταδικάζει, ουδείς βγαίνει στους δρόμους.

Τελικά, όλοι αυτοί, κυβερνήτες, συγκυβερνήτες, υπουργοί, ελληνόφρονες, ελληνοκάπηλοι, πρόσφυγες, κυπριακός Ελληνισμός, θα έχουν αύριο δικαίωμα διαμαρτυρίας, ή απολάκτισης ευθυνών, όταν συντελεσθεί η πλήρης τουρκοποίηση της πατρίδας; Διότι έτσι αρχίζουν πάντα οι μεγάλες τραγωδίες. Αργά, αργά, με τη σιωπή και την ανοχή, πεθαίνουν, πνευματικά, βιολογικά και εθνικά, οι πατρίδες...