Ελληνοκεντρισμό ή κυπριωτισμό; Ελληνική Παιδεία ή επαναπροσεγγιστική Παιδεία;

Δεν ακούσαμε, μέχρι στιγμής, καμία διαμαρτυρία από πλευράς των κομμάτων της αντιπολίτευσης, ούτε από τις μαθητικές οργανώσεις (ΠΣΕΜ, ΜΑΚΙ, κ.λπ), ούτε από τις νεολαιίστικες κομματικές οργανώσεις(ΕΔΟΝ, ΝΕΔΗΣΥ), ούτε από τις κομματικές φοιτητικές οργανώσεις (Πρωτοπορία, Προοδευτική, Αναγέννηση, Αγώνα, κ.λπ), ούτε από τις κομματικές εκπαιδευτικές οργανώσεις (Αλλαγή, ΔΗΚΙ, Προοδευτική, κ.λπ.), για τις προθέσεις του Υπουργού Παιδείας, να μετατρέψει την Ελληνική Παιδεία του τόπου σε επαναπροσεγγιστική. Και βεβαίως δεν περιμέναμε ούτε από τον ελληνόφρονα ΔΗΣΥ, ούτε από το επαναπροσεγγιστικό ΑΚΕΛ, ούτε φυσικά από την ΕΔΟΝ να ξιφουλκήσουν κατά του Κώστα Καδή. Αφού αυτή η νέα μορφή Παιδείας, που προαναγγέλλει, είναι μέσα στη φύση της πολιτικής τους. Μέσα στη φύση του κυπριωτισμού και της δημιουργίας νεοκυπριακής συνείδησης.

Αναμέναμε, όμως, από τα κόμματα της αντιπολίτευσης κάποιας μορφής αντίδραση. Αναμέναμε από την ΠΣΕΜ, η οποία κατεβάζει τους μαθητές στους δρόμους, επειδή το Υπουργείο Παιδείας εξετάζει το ενδεχόμενο επαναφοράς της σχολικής στολής, να ευαισθητοποιηθεί σε ουσιωδέστερα προβλήματα. Αναμέναμε από τη ΝΕΔΗΣΥ, η οποία κατέβαινε στα συλλαλητήρια του ΔΗΣΥ με ελληνικές σημαίες, με τους νεολαίους της να ξελαρυγγίζονται στο σύνθημα «η Κύπρος είναι ελληνική», να τοποθετηθεί. Αναμέναμε από την ελληνοφρονούσα Αλλαγή του ΔΗΣΥ και τη ΔΗΚΙ του ΔΗΚΟ να εκφράσουν την αντίδρασή τους στη νέα Παιδεία, που σκοπεύει να εφαρμόσει ο Κώστας Καδής.

Τίποτε. Απόλυτη σιωπή.

Αλλά από τους στρατευμένους μαθητές, θύματα ενός άθλιου παιδομαζώματος, δεν αναμέναμε αντίδραση. Αυτοί οι νέοι που επανδρώνουν τις κομματικές μάνδρες έχουν πλήρως εμβολιαστεί με τις κομματικές ντιρεκτίβες. Έχουν ναρκωθεί από τα κομματικά ιδεολογήματα και δεν είναι, πλέον, σε θέση να ασκήσουν το δικαίωμα της δικής τους κρίσης, να προχωρήσουν σε δικούς τους προβληματισμούς, να διαφωνήσουν, εκεί όπου η δική τους συνείδηση επιβάλλει τη διαφωνία, με όσα τους καλούν να δεχθούν οι κομματικοί τους δάσκαλοι. Αίφνης, για παράδειγμα, ένας νέος στρατευμένος στο κομματικό παράρτημα της ΝΕΔΗΣΥ γιατί δεν αφήνει, έστω και για μια στιγμή, ελεύθερο το μυαλό του και να διερωτηθεί:

«Τι στο κακό συμβαίνει με αυτό το κόμμα στο οποίο έχω ενταχθεί; Πρώτα με καλούσαν να κατεβώ στους δρόμους και να φωνάζω πως η Κύπρος είναι ελληνική. Σήμερα με καλούν να κόψω τον ομφάλιο λώρο με την Ελλάδα. Χθες μου ζητούσαν να μην ξεχνώ την κατοχή. Σήμερα μου λένε να δεχτώ ότι με τη συμφωνία με την κατοχική Τουρκία, η τουρκική αγορά θα σώσει την κυπριακή οικονομία. Χθες μου έλεγαν ότι η Παιδεία είναι ελληνική. Σήμερα μου λένε ότι πρέπει να δεχτώ πως η Παιδεία πρέπει να καταστεί επαναπροσεγγιστική. Δεν πρέπει να διερωτηθώ, ως νέος, πότε ήμουν σωστός και πότε όχι; Πότε οι κομματικοί μου δάσκαλοι μού έλεγαν την αλήθεια και με οδηγούσαν σε σωστό δρόμο και πότε όχι;».

Διερωτόμαστε: Όταν ο Νίκος Αναστασιάδης ήταν Πρόεδρος της ΝΕΔΗΣΥ, τι εδίδασκε στους νέους της; Κυπριωτισμό ή ελληνοκεντρισμό; Ελληνική Παιδεία ή επαναπροσεγγιστική Παιδεία; Ελλάδα, ή αποκοπή του ομφάλιου λώρου με την Ελλάδα; Ομοσπονδία με τους Τουρκοκυπρίους, ή διαφύλαξη της Ελληνοκυπριακής Δημοκρατίας; Η Κύπρος είναι ελληνική, ή η Κύπρος ανήκει στους Ελληνοκυπρίους και τους Τουρκοκυπρίους; Αν εδίδασκε ελληνοκεντρισμό, ελληνική Παιδεία, διαφύλαξη του ομφάλιου λώρου με την Ελλάδα, σήμερα που τους καλεί να πιστεύσουν τα αντίθετα, πώς αισθάνεται έναντι των νέων; Τους έδωσε ποτέ εξήγηση για την πλήρη μεταστροφή των πιστεύω του; Τους ζήτησε συγγνώμη για όσα, ενδεχομένως, παραπλανητικά τους εδίδασκε;

Αλλά αν από τα ευνουχισμένα μυαλά των κομματικών νέων, ελάχιστες ευθύνες μπορούμε να ζητούμε και να τους θεωρούμε θύματα της τυχοδιωκτικής κομματικής πολιτικής, τι να πούμε για τους εκπαιδευτικούς που έχουν ενταχθεί σε κομματικές παραφυάδες και αντί να διδάσκουν Ελληνική Παιδεία στους μαθητές, καλούνται να στραφούν σε μία εκπαίδευση καθαρά επαναπροσεγγιστική; Με ποίο κριτήριο συνεργάζονται με τους εκπαιδευτικούς των κατεχομένων; Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές στα κατεχόμενα είναι «δημόσιοι υπάλληλοι» του ψευδοκράτους.

Τι διδάσκουν εκείνοι στους Τουρκοκυπρίους μαθητές; Τουρκική Παιδεία και όραμα Νταβούτογλου, ή επαναπροσέγγιση με τους Εελληνοκυπρίους; Και εφόσον ο κ. Καδής παραθέτει ως παράδειγμα την ανταλλαγή εμπειριών σε θέματα περιβάλλοντος, τι θα πουν στις κοινές συνάξεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων μαθητών; Θα τους μιλήσουν για την κατακρεούργηση του περιβάλλοντος του Πενταδακτύλου από τα τουρκικά λατομεία; Θα τους μιλήσουν για το σύμβολο της κατοχής, που μολύνει το περιβάλλον του Πενταδακτύλου;

Συμπέρασμα: Ως Ελληνοκύπριοι, εχάσαμε παντελώς τους προσανατολισμούς και απαρνηθήκαμε αξίες και αρχές μας. Θα θερίσουμε τους ανέμους αυτού του τραγικού αποπροσανατολισμού...