Κατάλαβε ο Νίκος Αναστασιάδης τι έγινε στην Κύπρο το 1974;

Την περασμένη Τετάρτη το βράδυ και ενώ η περιοχή μας «καιγόταν» από τη διπλωματική σύγκρουση ΗΠΑ-Ρωσίας, με αφορμή τις ρωσικές αεροπορικές επιδρομές στη Συρία -μία σύγκρουση η οποία μετέφερε τον Ψυχρό Πόλεμο των δύο υπερδυνάμεων από την Ουκρανία στη γειτονιά μας- όλοι οι τηλεοπτικοί σταθμοί είχαν ως κύριο θέμα τις επαφές του Προέδρου Αναστασιάδη στη Νέα Υόρκη, τις γνωστές σε όλους δηλώσεις του και τα «οράματα» του για τη λύση. Επανέφεραν στη μνήμη μας το μονοπωλιακό ΡΙΚ των πρώτων χρόνων της Ανεξαρτησίας, όταν κατανάλωνε το μεγαλύτερο μέρος των δελτίων ειδήσεών του στη συνάντηση του κοινοτάρχη Παλαιομετόχου με τον Πρόεδρο Μακάριο...

Τέλος πάντων. Ευτυχώς στα δελτία ειδήσεών τους, μαζί με τα «οράματα» του Προέδρου της Δημοκρατίας και τη «μνημειώδη» ομιλία του στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, παρουσίασαν σε κάποια στιγμή και την πραγματική εικόνα της κυπριακής τραγωδίας, αυτή που ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δεν τόλμησε να παρουσιάσει στους ξένους αντιπροσώπους, στον ΟΗΕ. Δηλαδή, τη βάρβαρη και εν ψυχρώ δολοφονία μίας οικογένειας από το Τραχώνι, από τους Τούρκους εισβολείς. Μεταξύ των αγρίως δολοφονημένων ήταν και το εξάμηνο βρέφος τους, ο Ανδρέας Κυριάκου.

Μάλιστα, ένα εξάμηνο βρέφος! Οι Αττίλες το θεώρησαν «επικίνδυνο» για τον τουρκικό στρατό και το εκτέλεσαν εν ψυχρώ, χωρίς κανένα δισταγμό.

Και όμως αυτό το ειδεχθές έγκλημα, έγκλημα όχι μόνο εναντίον της Κύπρου, αλλά έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης απέφυγε να το αποκαλύψει στις ξένες αντιπροσωπίες. Απέφυγε να εκθέσει ενώπιον των ξένων αντιπροσωπιών όλα τα εγκλήματα της Τουρκίας κατά του κυπριακού Ελληνισμού. Απέφυγε να αναφερθεί καν στο θέμα των αγνοουμένων. Επέλεξε να εξωραΐσει το «προφίλ» του Μουσταφά Ακιντζί, να καλοπιάσει την Τουρκία, να εκθέσει τα «οράματά» του ενώπιον των ξένων αντιπροσώπων, αλλά δεν είχε να πει τίποτε για το εξάμηνο βρέφος που σφαγιάστηκε. Ούτε για οποιοδήποτε από τα φοβερά εγκλήματα που διέπραξαν οι Τούρκοι εις βάρος του λαού που εκπροσωπεί.

Τι όφειλε να κάμει ο Νίκος Αναστασιάδης, ως ηγέτης ενός λαού, ο οποίος εσφαγιάσθη κυριολεκτικά και εκτοπίσθηκε από τις πατρογονικές εστίες του; Αντί να σπαταλήσει όλη την ομιλία του σε «οράματα», σε ικεσίες προς τις μεγάλες δυνάμεις, και στο πλασάρισμα της ψεύτικης εικόνας ενός παράνομου ηγέτη, παράνομου εκτρώματος, όφειλε να βγει στο βήμα και να διηγηθεί προς τους ξένους αντιπροσώπους αυτή τη συγκλονιστική εικόνα της σφαγής του εξάμηνου βρέφους και της οικογένειάς του από τους Τούρκους εισβολείς.

Και να μην πει, και να μην κάνει τίποτε άλλο. Μόνο να διηγηθεί αυτή την ιστορία. Και να πει προς τους ξένους αντιπροσώπους: «κυρίες και κύριοι, τώρα έχετε μπροστά σας όλη την ιστορία της κυπριακής τραγωδίας. Ιδού οι μεγάλοι αδίστακτοι ένοχοι και ιδού το μεγάλο θύμα τους. Αποδέχεστε αυτό το μεγάλο έγκλημα; Αν το αποδέχεστε, ας συνεχίσουν οι κυβερνήσεις σας την τακτική σιωπής, την τακτική θωπείας και την τακτική συντήρησης και συνέχισης αυτού του εγκλήματος εις βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και του λαού της».

Γνωρίζει ο Πρόεδρος τι θα συνέβαινε την επομένη, μετά από όσα είπε; Θα αναδείκνυε το μέγεθος της προσωπικότητάς του. Τα διεθνή ΜΜΕ θα αναδείκνυαν τη σφαγή από τους Τούρκους ενός εξάμηνου βρέφους και της οικογένειάς του. Η Τουρκία θα ετίθετο εκ νέου στο εδώλιο της διεθνούς σκηνής, ως αδίστακτος σφαγέας και εγκληματίας εις βάρος της ανθρωπότητας. Θα ενοχοποιείτο εκ νέου, και δεν θα παρουσιάζεται, όπως σήμερα, απο-ενοχοποιημένη, όπως την κατέστησε η πολιτική του Προέδρου, του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ. Το Κυπριακό θα ελάμβανε άλλη τροπή και από δικοινοτικό πρόβλημα, όπως το κατάντησαν οι προαναφερθέντες, θα καθίστατο πρόβλημα εισβολής και κατοχής.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έχασε άλλη μία ευκαιρία να αποδείξει τις ηγετικές του ικανότητες, να δώσει ψυχή και περηφάνια σε αυτόν τον κουρασμένο και άψυχο λαό που ζει μέσα στο ψέμα των «οραμάτων» και της νοοτροπίας των ηγετών του «να σώσουμε ό,τι περισώζεται». Έχασε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης άλλη μία ευκαιρία, όταν φοβήθηκε και πάλιν, να σταθεί κριτής των Ευρωπαίων εταίρων του και να τους πει: «Για ποια ευρωπαϊκή αλληλεγγύη μιλάτε, όταν στο θέμα της Κριμαίας, που δεν αποτελεί ευρωπαϊκό έδαφος, αποφασίζετε κυρώσεις κατά της Ρωσίας, και στην περίπτωση της 41χρονης κατοχής της Κύπρου, η οποία αποτελεί ευρωπαϊκό έδαφος, αρνείστε να αποφασίσετε κυρώσεις κατά της Τουρκίας;».

Κατάλαβε ο Νίκος Αναστασιάδης τι έγινε στην Κύπρο το 1974;