Στις 28 Ιουλίου, κάτω από το φεγγαρόφωτο της καλοκαιρινής νύκτας, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, μαζί με τον Μουσταφά Ακιντζί, παρακολούθησαν στον Πύργο του Οθέλλου, στην κατεχόμενη Αμμόχωστο, μουσική παράσταση, στέλλοντας τα γνωστά επαναπροσεγγιστικά μηνύματα στις δύο κοινότητες και προχωρώντας στα γνωστά επικοινωνιακά παιγνίδια της «επερχόμενης λύσης».

Την ίδια ακριβώς μέρα, όμως, στα γραφεία των Ηνωμένων Εθνών, στη Νέα Υόρκη, έφθανε έγγραφο του ψευδοκράτους, το οποίο δημοσίευσε χθες στη «Σημερινή» ο Γιάννος Χαραλαμπίδης, ένα έγγραφο το οποίο διέλυε τους μύθους και τα επικοινωνιακά κόλπα των κυβερνώντων και των συνοδοιπόρων τους. Στο έγγραφο του ψευδοκράτους επανελαμβάνοντο οι διαχρονικές αδιάλλακτες θέσεις της Τουρκίας περί «πραγματικοτήτων επί του εδάφους» και περί «ύπαρξης δύο ανεξάρτητων κρατών, το καθένα εκ των οποίων ασκεί κυριαρχία και αρμοδιότητες στο δικό του έδαφος». Και ως επιστέγασμα αυτών και άλλων γνωστών ακραίων τουρκικών θέσεων, η Κυπριακή Δημοκρατία αποκαλείτο «από καιρού εκλιπούσα».

Το έγγραφο αυτό δεν το έστειλε από τον τάφο ο Ραούφ Ντενκτάς, ούτε από το σπίτι του ο αδιάλλακτος Ντερβίς Έρογλου, αλλά η κατοχική διοίκηση του μετριοπαθούς Μουσταφά Ακιντζί.

Ενώ, λοιπόν, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, (αφού φρόντισε να αφήσει στο γκαράζ το προεδρικό αυτοκίνητο και να μεταβεί στην κατεχόμενη Αμμόχωστο με ιδιωτικό όχημα, χωρίς την κυπριακή σημαία), χαριεντιζόταν με τον Μουσταφά Ακιντζί και έστελλε μηνύματα αισιοδοξίας και ελπίδας για δίκαιη λύση του Κυπριακού (στον ουρανό πάντως, δεν διακρινόταν κανένα συναπάντημα άστρων), το νέο κατοχικό καθεστώς έστελλε τα δικά του διχοτομικά μηνύματα και μιλούσε για εκλιπούσα Κυπριακή Δημοκρατία.

Αυτό το έγγραφο ποτέ δεν το κατάγγειλε η Κυβέρνηση. Το απέκρυψε από τον λαό, όπως απέκρυψε και το έγγραφο συγκλίσεων Ντάουνερ, για το οποίο παραπλανούσε ότι δεν παρέλαβε, ενώ το έγγραφο βρισκόταν καταχωνιασμένο σε γραφείο του Προεδρικού. Δεν βόλευε την Κυβέρνηση η καταγγελία του εγγράφου και η αποκάλυψη των προθέσεων και των θέσεων Ακιντζί. Διότι, σε τέτοια περίπτωση, θα κατέρρεε όλη η προπαγάνδα που ασκεί εδώ και μήνες περί μετριοπαθούς ηγέτη, περί αλλαγής στάσης της Τουρκίας, και περί άριστων οιωνών για λύση. Δεν το αποκάλυψε ποτέ, διότι η αποκάλυψή του θα διέλυε όλα τα ψέματα, όλη την ψευδεπίγραφη αισιοδοξία, όλη τη σχεδιασμένη επιχείρηση της Κυβέρνησης να πείσει τον λαό ότι άλλαξε η Τουρκία, ότι ο Ακιντζί επιμένει στις κυπρογενείς θέσεις του, και πως τώρα είναι η προσφορότερη ώρα λύσης του προβλήματος.

Η τακτική της Κυβέρνησης να αποκρύβει από τον λαό τις διχοτομικές θέσεις της τουρκοκυπριακής ηγεσίας, η αγωνιώδης προσπάθειά της να αναδείξει τον Ακιντζί ως μετριοπαθή ηγέτη με τον οποίο μπορεί να συνεννοηθεί και να βρει λύση, συνιστούν βάναυσο εμπαιγμό του λαού. Την ίδια στιγμή, και μέσα στο σκοτάδι, στις αποκρύψεις και στις παραπλανήσεις, κάτω από τα οποίες δρα η Κυβέρνηση, δημιουργούνται εύλογες υποψίες ως προς το τι απαράδεκτο διαπραγματεύεται.

Είχαμε τονίσει και σε προηγούμενα άρθρα μας ότι αυτή η ακατάσχετη ωραιοποίηση του Μουσταφά Ακιντζί, και των τουρκικών θέσεων, θα εξελιχθεί σε μπούμερανγκ για την ελληνοκυπριακή πλευρά. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης κατέστη όμηρος των δηλώσεών του και της αγωνιώδους προσπάθειάς του να πείσει την ελληνοκυπριακή κοινή γνώμη ότι όλα έχουν αλλάξει, ότι ο Ακιντζί ακολουθεί πολιτική ανεξάρτητη των θελήσεων και των διαχρονικών θέσεων της Άγκυρας και πως η Τουρκία έχει αντιληφθεί ότι η λύση του Κυπριακού (ποιας μορφής λύση;) θα αποβεί προς όφελός της.

Τίποτε δεν έχει αλλάξει στην πολιτική της Τουρκίας και κανένα νέο στοιχείο δεν προκύπτει ότι η τουρκοκυπριακή ηγεσία είναι δυνατόν να κινηθεί με αυτοδύναμη και αυτόφωτη πολιτική, πέραν εκείνης που υπαγορεύει η Άγκυρα.

Το τουρκοκυπριακό έγγραφο αντικατοπτρίζει πλήρως την αμετακίνητη διαχρονική πολιτική της Τουρκίας: Δεν υπάρχει κράτος με το όνομα Κυπριακή Δημοκρατία, δεν υπάρχει άλλη λύση πέραν εκείνης που καθορίζει η «πραγματικότητα επί του εδάφους»: Λύση δύο κρατών, δύο λαών, δύο γλωσσών, και δύο θρησκειών.

Με τον νούν τους κάμνουν μπαϊράμι οι κυβερνώντες...