Ο συμβιβασμός του Προέδρου της Δημοκρατίας με διαπλεκόμενα συμφέροντα και οι παρακολουθήσεις πολιτών

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας οφείλει να δώσει ξεκάθαρες εξηγήσεις για το κύμα παραιτήσεων που εκδηλώθηκε το Σάββατο, με τον υπουργό Υγείας Φίλιππο Πατσαλή και τον Προϊστάμενο της ΚΥΠ Ανδρέα Πενταρά να υποβάλλουν τις παραιτήσεις τους. Είναι και οι δύο αυτές παραιτήσεις δείγμα της πλήρους απώλειας ελέγχου καίριων υπουργείων και υπηρεσιών από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, δείγμα κομματικών παρεμβάσεων και ενδοκυβερνητικών συγκρούσεων και ίσως απόδειξη βαθύτερων αιτίων που έχουν σχέση με παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πολιτών.

Στην περίπτωση του κ. Πατσαλή, είναι φανερό ότι η παραίτηση έχει σχέση με την τελευταία παρέμβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος τον υποχρέωσε να μην αποστείλει στη Βουλή το νομοσχέδιο για την αυτονόμηση των νοσηλευτηρίων, ύστερα προφανώς από παρεμβάσεις κυκλωμάτων, συνδικαλιστικών οργανώσεων και «διαπλεκόμενων συμφερόντων». Η παρέμβαση του Προέδρου έθιξε αφενός το κύρος του υπουργού, ανέτρεψε τον προγραμματισμό του, αλλά έδειξε αφετέρου και κάτι άλλο: Ότι για να φανεί αρεστός, προτιμά να μην είναι χρήσιμος.

Δεν εξετάζουμε αν, καλώς ή κακώς, ο κ. Πατσαλής εκτελούσε τα καθήκοντά του. Η στήλη τον είχε επικρίνει, στο παρελθόν, για ορισμένες ενέργειές του. Διερωτηθήκαμε επανειλημμένα, πώς ένας καταξιωμένος επιστήμονας συγκατένευσε να εμπλακεί σε ένα σάπιο πολιτικό σύστημα, να αποδεχθεί υπουργοποίηση σε ένα, μάλιστα, υπουργείο, το οποίο ανέκαθεν ήταν στίβος, ή αρένα, σύγκρουσης διαπλεκόμενων συμφερόντων, χωρίς να κατανοεί πως θα υφίστατο τριβή του κύρους και της αξιοπρέπειάς του.

Αν όντως, η παραίτηση του κ. Πατσαλή υποβλήθηκε ως διαμαρτυρία επειδή ο Πρόεδρος υπέκυψε στις αξιώσεις εμπλεκόμενων συμφερόντων, τότε πάει περίπατο εκείνη η παρότρυνση του Αβέρωφ Νεοφύτου, «η Κυβέρνηση πρέπει να σπάσει αβγά και κατεστημένα». Η Κυβέρνηση, και κυρίως ο επικεφαλής της, δεν διαθέτουν το πολιτικό θάρρος να σπάσουν αβγά. Είναι δέσμιοι του σαθρού συστήματος, το οποίο, τάχατες, προσπαθούν να γκρεμίσουν. Είναι ειρωνεία να λέγεται ότι καταβάλλεται προσπάθεια εκσυγχρονισμού του κράτους. Το κράτος παραμένει δέσμιο των πολιτικών, οικονομικών και συνδικαλιστικών κυκλωμάτων που το κρατούν στην ίδια κατάσταση, στην οποία θεμελιώθηκε το 1960.

Πιο σοβαρή ακόμη, φαίνεται να είναι η παραίτηση του Διοικητή της ΚΥΠ, Ανδρέα Πενταρά. Στα άδυτα των μυστικών υπηρεσιών, είναι δύσκολο να εισέλθει κανείς. Είναι, όμως, βέβαιο ότι έχει σχέση με τις τελευταίες αποκαλύψεις για δράση εντός της ΚΥΠ με υποκλοπές ηλεκτρονικής αλληλογραφίας και παρακολουθήσεις δημοσιογράφων, επιχειρηματιών, πολιτικών και ίσως άλλων πολλών.

Επειδή η ΚΥΠ βρίσκεται πλέον υπό την άμεση αρμοδιότητα του Προέδρου της Δημοκρατίας, είναι καθαρό ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης είτε εγνώριζε τι γινόταν είτε δεν εγνώριζε και άφηνε την Υπηρεσία στο έλεος κάποιων. Η ευθύνη του και στις δύο περιπτώσεις είναι δεδομένη.

Όμως, εάν, όπως αφήνεται να διαρρεύσει, τα προσωπικά δεδομένα πολιτών, δημοσιογράφων, πολιτικών, κομμάτων όντως ευρίσκοντο υπό παρακολούθηση, τότε ξεσπά άλλο ένα σκάνδαλο της Κυβέρνησης, μεγαλύτερο παντός άλλου. Αυτή η χώρα και οι πολίτες της βρίσκονται όλοι κάτω από ένα Μεγάλο Αδελφό, που παρακολουθεί και ακούει τι συμβαίνει.

Όταν ένα κράτος βρίσκεται υπό στρατιωτική κατοχή και αντιμετωπίζει άμεσο εθνικό κίνδυνο, και οι αρμόδιες Υπηρεσίες του ασχολούνται με κατασκόπευση πολιτών του, τότε είναι φανερό ότι ούτε δημοκρατικό, ούτε ευνομούμενο είναι. Αποτελεί κράτος αστυνομικό.

Τα πράγματα είναι παραπάνω από σοβαρά. Και θα γίνουν τραγικά, όταν στις επόμενες μέρες θα ακολουθήσουν, πιθανότατα, μεγαλύτερες αποκαλύψεις...