Φούσκες τα σχέδια του Υπ. Εργασίας για καταπολέμηση της ανεργίας και πονηρό εφεύρημα το Ε.Ε.Ε.

Σχέδια κατά της ανεργίας, τα οποία εισήγαγε το Υπουργείο Εργασίας, συνιστούν μνημεία λαϊκισμού και βιαστικού και αμελέτητου σχεδιασμού, προς άγραν προφανώς πρόσκαιρων χειροκροτημάτων. Το δε δήθεν κοινωνικό μέτρο του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος αποδεικνύεται μία πονηρή επινόηση, ένα δαιδαλώδες και γραφειοκρατικό εφεύρημα, το οποίο αποσκοπούσε, στην πραγματικότητα, στην αποκοπή και στο κούρεμα επιδομάτων από ευπαθείς ομάδες. Εξού και οι εκατοντάδες διαμαρτυρίες που ακούγονται από δικαιούχους, από τους οποίους με συνοπτικές διαδικασίες απορρίπτονται αιτήσεις, χωρίς καν να ενημερώνονται και να παρατίθενται οι λόγοι.

Σε τηλεοπτικές εκπομπές, κατά τις οποίες προσφέρεται βήμα σε πολίτες να διατυπώσουν παράπονα και απορίες, μπορεί εύκολα να εξαγάγει συμπεράσματα ο καθένας για τα κενά, τις αδυναμίες και τις σκοπιμότητες οι οποίες διαχέονται σε αυτά τα σχέδια. Με αποτέλεσμα οι εκπρόσωποι του Υπουργείου να ακούνε αμήχανοι, να μην μπορούν να δώσουν καθαρές απαντήσεις και να αρκούνται σε συμβουλές προς τους παραπονούμενους, να απευθυνθούν στις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου και να λάβουν απαντήσεις. Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι...

Προχθές, άνεργος παραπονείτο ότι δεν έχει λάβει ακόμη μισθό από συμμετοχή σε σχέδιο συγχρηματοδοτούμενο από την Κυβέρνηση και τον εργοδότη. Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου τού ζήτησε, όπως συνήθως γίνεται, να αποταθεί με επιστολή στο Υπουργείο. «Έστειλα επιστολή», απάντησε, «αλλά δεν πήρα απάντηση». Σιγή από μέρους του εκπροσώπου του Υπουργείου.

Γυναίκα διεκτραγώδησε το δράμα που περνούν η κόρη της και ο γαμπρός της, πτυχιούχοι, μακροχρόνια άνεργοι, με τρία παιδιά. «Σκέφτονται να μεταναστεύσουν, και πού να πάνε με τρία παιδιά;» διερωτήθηκε. Καμία απάντηση. Καλό θα ήταν, αν ο φίλος Πάρις Ποταμίτης καλούσε την Υπουργό, ή τον κ. Αβέρωφ Νεοφύτου, που δήλωσε προχθές ότι «σήμερα μπορώ να στέκομαι και να κοιτάζω με χαμόγελο την κοινωνία», για να δώσουν απαντήσεις. Μπορεί η κοινωνία να τους κοιτάξει με το ίδιο χαμόγελο;

Ακόμη πιο ανησυχητικά είναι τα πράγματα, όπως διατυπώθηκαν προχθές στην Επιτροπή Εργασίας. Η βουλευτής Αθηνά Κυριακίδου ανέφερε πως ενημερώθηκε από πολίτη, ότι την περασμένη Παρασκευή τηλεφώνησε στο Υπουργείο Εργασίας για να μάθει λεπτομέρειες για κενές θέσεις που προκηρύχθηκαν στην Αρχή Λιμένων. Ο λειτουργός του Υπουργείου, σύμφωνα με την κ. Κυριακίδου, του απάντησε πως δεν υπάρχουν τέτοιες κενές θέσεις. «Καταλάβατε λάθος», του είπε. Οι θέσεις, όμως, έχουν όντως προκηρυχθεί, όπως επιβεβαίωσε ενώπιον της Επιτροπής και ο Διευθυντής του Τμήματος Εργασίας. Γιατί παραπλανήθηκε ο πολίτης; Δημιουργούνται εύλογες υποψίες. Είναι ήδη δοσμένες;

Παρεμφερές με τούτο είναι και το άλλο θέμα που καταγγέλθηκε στην Επιτροπή. Έγινε αναφορά για τα προβλήματα που δημιουργούνται στην παραπομπή ανέργων για την πλήρωση κενών θέσεων στον δημόσιο τομέα και ειδικότερα στο ωρομίσθιο προσωπικό. Συγκεκριμένα, έχει διαπιστωθεί ότι οι διαδικασίες που ακολουθούνται δεν γίνονται με διαφάνεια, δεν υπάρχουν σαφή κριτήρια, οι υποψήφιοι δεν ενημερώνονται τι γίνεται, ενώ σημαντική είναι η ανάμειξη του ανθρώπινου παράγοντα, ο οποίος, όπως ελέχθη, μπορεί πολλές φορές να καθορίσει ποιοι θα εργαστούν και ποιοι όχι.

Όταν αναφερόμαστε σε «ανάμειξη του ανθρώπινου παράγοντα», είναι φανερό ότι μιλούμε για κομματικές παρεμβάσεις. Και οι κομματικές παρεμβάσεις μπορεί να γίνονται από διάφορα κόμματα, αλλά κυρίως από το κυβερνών κόμμα. Εάν δηλαδή, τελικά, εφθάσαμε στο σημείο, στο μεγάλο θέμα της ανεργίας, να παρεμβαίνει το κόμμα και να διορίζει ημετέρους, αφήνοντας έξω ικανότερους και πιθανόν έχοντας μεγαλύτερη ανάγκη, τότε ζήτω που καήκαμε.

Είναι πολλά, πάρα πολλά τα κενά και τα κακά που εκπηγάζουν από το Υπουργείο Εργασίας: Σχέδια αμελέτητα, εμπαιγμός ανέργων, δαιδαλώδεις γραφειοκρατικές διαδικασίες, υφαρπαγή επιδομάτων, καθυστερήσεις, διορισμός ημετέρων.

Το Υπουργείο Εργασίας δεν θα λύσει, βεβαίως, το πρόβλημα της ανεργίας, ούτε είναι σε θέση να σταματήσει τη μεγάλη φυγή νέων προς το εξωτερικό. Αλλά, τουλάχιστον, ας προσπαθήσει να δικαιολογήσει και τη μετονομασία του σε «Υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας». Μέχρι σήμερα μετεξελίσσεται, από Υπουργείο στο οποίο πέφτει το βάρος της ανακούφισης της κοινωνίας και των ευπαθών ομάδων, σε υπουργείο λεηλασίας δικαιωμάτων ευπαθών ομάδων και χρονοβόρων και αναποτελεσματικών διαδικασιών...

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Σύγχρονο κράτος χωρίς ειδικό για τα... κουνούπια!
Τόση ανεπάρκεια υπάρχει σε κάποιους Δήμους και σε κάποια Υπουργεία, ώστε να χρειάζεται το κράτος να δαπανά για την κάθοδο εμπειρογνώμονα... δίωξης των κουνουπιών στη Λάρνακα; Είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι αυτό το κράτος μεταρρυθμίζεται και εκσυγχρονίζεται, όταν δεν διαθέτει ούτε έναν ειδικό που να μπορεί να προστατεύσει τους πολίτες του από τα... κουνούπια;