Η βίαιη συμπεριφορά της Αστυνομίας σε μία γυναίκα θύμα της κυβερνητικής πολιτικής

Εξηντάχρονη γυναίκα, άνεργη, πεινασμένη, χωρίς κανένα εισόδημα και με γιο στρατιώτη, προσπάθησε να «αμαυρώσει» τη λαμπρή τελετή εξαγγελίας έργων από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Στήθηκε έξω από το Δημαρχείο Πάφου και ανέμενε να έλθει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, για να του εκθέσει προφανώς τα πολλαπλά προβλήματά της.

Είμαστε βέβαιοι ότι, αν της επέτρεπαν να συναντήσει τον Πρόεδρο, ο τελευταίος δεν θα αρνείτο να την ακούσει και να μεριμνήσει, ακόμη, για την αντιμετώπισή τους.
Αλλά τι έκαναν οι ενεδρεύοντες εκεί φύλακες του νόμου και της τάξης;

Αφού αρνήθηκε να υπακούσει στις εντολές τους, της επετέθησαν, άσκησαν βία, της πέρασαν χειροπέδες και την έσυραν στο έδαφος, ως κοινό εγκληματία. Όπως καταγγέλλει το Κίνημα Οικολόγων, την έκλεισαν στο κελί μέχρι το απόγευμα και στο τέλος την άφησαν ελεύθερη, αφού της προσήψαν πολλές κατηγορίες.

Πρόκειται για ανεπίτρεπτη -για να μην πούμε κάτι περισσότερο- συμπεριφορά. Τα όργανα της τάξης, όταν αντιμετωπίζουν παρόμοιες περιπτώσεις ανθρώπων οι οποίοι υποφέρουν από τις οικονομικές πολιτικές της Κυβέρνησης, ευρίσκονται σε απόγνωση, ακόμη και όταν στην απόγνωσή τους εκτρέπονται, οι αστυνομικοί πρέπει να τους αντιμετωπίζουν με υπομονή και να μη χρησιμοποιούν μεθόδους βίας. Για να επιδείξουν τι; Αντριλίκι και παλληκαρισμό σε βάρος μίας ανυπεράσπιστης γυναίκας, η οποία θέλει να διακηρύξει την απόγνωση και τη φτώχια της;

Αλλά τέτοιες μέθοδοι, έστω και μεμονωμένες, παραπέμπουν σε αστυνομικά κράτη. Αυτοί οι δυστυχείς άνθρωποι δεν είναι θύτες. Αποτελούν θύματα της κυβερνητικής πολιτικής και είναι απαράδεκτο να αντιμετωπίζονται με τέτοια βαναυσότητα.

Συγχαίρουμε τον Αρχηγό Αστυνομίας Ζαχαρία Χρυσοστόμου για την άμεση αντίδρασή του, όπως ζητήσει από τον Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου υποβολή έκθεσης γεγονότων, ώστε να αποφασιστεί ο περαιτέρω χειρισμός του θέματος. Σε μία εποχή, κατά την οποία η Αστυνομία αρχίζει να επανακτά την εμπιστοσύνη του κοινού, τέτοιες περιπτώσεις επιστρέφουν σε ξεπερασμένες εποχές και καταστρέφουν ό,τι καλό προσπαθεί ο Αρχηγός και οι συνεργάτες του να κτίσουν.

Αναμένουμε ότι η έκθεση γεγονότων θα είναι αξιόπιστη και θα περιγράφει τα γεγονότα όπως συνέβησαν, ώστε, εάν υπάρχουν υπεύθυνοι, να δώσουν λόγο για τη βίαιη συμπεριφορά τους.
Παράλληλα, καλούμε τον Πρόεδρο Αναστασιάδη να μεριμνήσει προσωπικά για την απόσυρση των κατηγοριών εις βάρος του δυστυχισμένου θύματος της κυβερνητικής πολιτικής, και διατάξει τα αρμόδια κυβερνητικά τμήματα να επιληφθούν της περίπτωσης και να προσφέρουν κάθε βοήθεια για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της.

Τα θύματα της μνημονιακής πολιτικής της Κυβέρνησης είναι αμέτρητα. Για πολλά, η αξιοπρέπεια δεν τους επιτρέπει να εκδηλώσουν την απόγνωσή τους. Αλλά κάποτε η αξιοπρέπεια εξαντλείται, τα όρια της ανοχής υπερφαλαγγίζονται, και όταν βλέπεις τα παιδιά σου να πεινούν και να μην μπορείς να τα βοηθήσεις, τότε το ηφαίστειο εκρήγνυται.

Ας μην παίζει με τη δυστυχία του κόσμου η Κυβέρνηση. Τα στομάχια δεν χορταίνουν με αριθμούς, ούτε με τις εξόδους στις αγορές και με τα εύσημα των δανειστών. Δεν δαμάζεται η δυστυχία του κόσμου με μεγαλεπήβολες εξαγγελίες έργων σε φωτισμένα μέγαρα. Ο κόσμος ζητά εργασία να δουλέψει και να ζήσει με αξιοπρέπεια. Όσο η Κυβέρνηση αγνοεί τις στοιχειώδεις ανάγκες των νοικοκυριών, τόσο μεγεθύνεται η αγανάκτηση των δυστυχούντων. Τα τελευταία παραδείγματα εκτόνωσης της απόγνωσης των δυστυχούντων πρέπει να ηχήσουν ως καμπανάκι κινδύνου στ' αφτιά των κυβερνώντων. Διότι η δυστυχία καθημερινά μεγαλώνει και όσο η Κυβέρνηση υποκρίνεται πως δεν ακούει και δεν βλέπει, τόσο θα ογκούται η κοινωνική αναταραχή και αγανάκτηση.

Η τελευταία έκθεση της Γενικής Διεύθυνσης για τις Εσωτερικές Πολιτικές, του Τμήματος για τα δικαιώματα των πολιτών, προς την αρμόδια Επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου, η οποία διαπιστώνει σωρεία παραβιάσεων θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου στην Κύπρο, λόγω της οικονομικής κρίσης, είναι ενδεικτική του Γολγοθά που διέρχεται ο κυπριακός λαός. Η έκθεση διαπιστώνει σωρεία παραβιάσεων θεμελιωδών δικαιωμάτων, σε τομείς όπως η εκπαίδευση, η υγεία, η δικαιοσύνη.

Ας μη μιλούν για εύσημα, για αγορές και για ανάπτυξη οι κυβερνώντες. Να ρίξουν μια ματιά κάτω από τα πανύψηλα γραφεία τους, να αντιληφθούν το μέγεθος της δυστυχίας του κόσμου και να ανταποκριθούν στις επείγουσες ανάγκες των θυμάτων τους.