Το 1974 η Τουρκία πραγματοποίησε την πρώτη εισβολή της, το 2013 η Ευρώπη, με δεύτερη εισβολή, μας κατέστρεψε και οικονομικά

Το κούρεμα των καταθέσεων των Κυπρίων, τον Μάρτιο του 2013, απετέλεσε τον Αττίλα της Ευρώπης κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σε ένα καλά προσχεδιασμένο έγκλημα, το οποίο είχε αρχίσει προ πολλού με τις καθημερινές επιθέσεις του γερμανικού Τύπου κατά της Κύπρου, ότι αποτελούσε παράδεισο ξεπλύματος βρόμικου χρήματος και άντρο των Ρώσων ολιγαρχών, η Ευρωπαϊκή Ένωση επεχείρησε την οικονομική υποδούλωση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Προϋπήρξε ο στρατιωτικός Αττίλας της Τουρκίας και ακολούθησε ο οικονομικός Αττίλας της Ευρώπης. Ουσιαστικά η Κύπρος ετίθετο υπό διπλή ομηρεία. Τη στρατιωτική και πολιτική της Τουρκίας, και την οικονομική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η κυβέρνηση Χριστόφια, με την αλόγιστη και ανεύθυνη διαχείριση των δημοσίων οικονομικών, και οι τραπεζίτες με την εγκληματική διαχείριση του τραπεζικού συστήματος, υπό τις ευλογίες των εποπτικών Αρχών, πρόσφεραν στους νέους Αττίλες την ευκαιρία να δράσουν εξουθενωτικά και εγκληματικά εις βάρος του κυπριακού λαού. Η νέα κυβέρνηση του Νίκου Αναστασιάδη προσεφέρθη ως υπάκουο πρόβατο στο θυσιαστήριο των Ευρωπαίων, και έσυρε τον κυπριακό Ελληνισμό σε νέα δουλεία, τα αποτελέσματα της οποίας βιώνει ο λαός μας μέχρι σήμερα. Και θα συνεχίσει, επ' αόριστον, να καταθέτει διπλή θυσία. Μία στον βωμό του τουρκικού Αττίλα και άλλη στον βωμό του ευρωπαϊκού Αττίλα.

Οι απλοί άνθρωποι της Κύπρου, εφησυχασμένοι από τις προεκλογικές και μετεκλογικές δεσμεύσεις του Προέδρου Αναστασιάδη, ότι ουδέποτε θα αποδεχόταν κούρεμα καταθέσεων, ξύπνησαν εκείνο το εφιαλτικό πρωινό του Μαρτίου, τρομαγμένοι και αγωνιούντες για το μέλλον. Ήταν τα ίδια συναισθήματα με τα οποία ξυπνούσαν ένα άλλο εφιαλτικό πρωινό, της 20ής Ιουλίου 1974. Τότε ήχησαν σειρήνες της τουρκικής εισβολής. Τον Μάρτιο του 2013 ηχούσαν οι σειρήνες της οικονομικής καταστροφής.

Απροετοίμαστους και το ΄74, απροετοίμαστους και το ΄13, μας βρήκαν οι μεγάλες συμφορές. Περιμέναμε την Ένωση και πως θα ρίχναμε τους Τούρκους στη θάλασσα, εφησυχασμένοι και στη νέα εισβολή από τις δεσμεύσεις του Νίκου Αναστασιάδη. Κατά τον πιο επίσημο και πανηγυρικό τρόπο, κατά την τελετή εγκατάστασής του στην προεδρία του κράτους, διακήρυσσε στη Βουλή των Αντιπροσώπων: «Θέλω να είμαι ξεκάθαρος. Δεν θεωρούμε ότι αποτελούν στοιχεία αλληλεγγύης από την Ευρώπη και δεν θα γίνουν αποδεκτές οι όποιες αναφορές περί κουρέματος καταθέσεων, ή του δημόσιου χρέους. Ανάλογο θέμα δεν προσφέρεται ούτε προς συζήτηση».

Ήταν ένα από τα πολλά «συμβόλαια» που υπέγραψε με τον λαό. Τα οποία διέγραψε λίγες μέρες μετά, όταν απροετοίμαστος όδευσε στη φωλιά του λύκου και εκεί, μόλις ανέσυραν το πιστόλι από τη θήκη οι εταίροι του, χωρίς δεύτερη σκέψη, συναίνεσε σε αυτό που έλεγε ότι «δεν προσφέρεται ούτε προς συζήτηση». Δεν επέστρεψε στην Κύπρο απολογούμενος για την ασυγχώρητη αποδέσμευσή του και για τον εμπαιγμό του κυπριακού λαού. Επέστρεψε ως θριαμβευτής, για να διατυμπανίσει ότι έσωσε την Κύπρο από τη χρεοκοπία και προτίμησε να είναι ωφέλιμος παρά αρεστός.

Σήμερα, ο κυπριακός λαός βιώνει τα αποτελέσματα μίας δεύτερης εισβολής. Χριστόφιας, Αναστασιάδης και τραπεζίτες έσυραν τον χορό της οικονομικής υποδούλωσης της Κύπρου, και ο λαός της Κύπρου υποφέρει τα πάνδεινα, εξαιτίας βασικά των άστοχων πολιτικών επιλογών του.

Δύο τα εξωφρενικά: Πρώτο, τα δύο κόμματα που έσυραν τον τόπο στην καταστροφή είναι πρώτα σε ποσοστά κομματικής δύναμης.
Δεύτερο, τον μεν ένα εισβολέα, την Τουρκία, που μας διχοτόμησε, τον αναθεματίζουμε και σωστά πράττουμε. Τον δεύτερο εισβολέα, που κατέστρεψε την οικονομία και βύθισε τον λαό μας στη φτώχια, τον ευγνωμονούμε και τον θεωρούμε εταίρο.

Ερώτηση: Έχει κρίση αυτός ο λαός και η ηγεσία του;
Απάντηση: Δεν έχουμε υπόθεση, ούτε ως κράτος, ούτε ως λαός.

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Μας έφαγαν οι «συναισθηματισμοί»
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μίλησε για όλα και εν εκτάσει, χθες, στους Ελλαδίτες φοιτητές. Το θέμα των ευθυνών του για το κούρεμα καταθέσεων το ξεπέρασε με ταχύτητα φως. Αναφέρθηκε απλώς σε «συναισθηματισμούς» που «είχαν παγιδεύσει» την Κυβέρνηση, η οποία είχε αναλάβει δεσμεύσεις να μην αποδεχθεί κούρεμα. Αλλά οι ηγέτες, Πρόεδρε, δεν παγιδεύονται σε συναισθηματισμούς και μάλιστα σε θέματα επιβίωσης του λαού τους. Ούτε παραδίνονται στην πρώτη θέα του πιστολιού. Προετοιμάζονται, διεκδικούν και δεν συναινούν σε καταβαράθρωση του τόπου, σύροντες στη δυστυχία τους λαούς τους...