Καλά τα είπε στους δυτικούς ο Πρόεδρος, αλλά το κατάλληλο έδαφος ήταν οι Βρυξέλλες και όχι η Μόσχα

Oρθότατα ο Πρόεδρος Αναστασιάδης επέκρινε τη στάση των εταίρων στην Ε.Ε. και μίλησε για συμπεριφορά δύο μέτρων και δύο σταθμών, στην περίπτωση της Ρωσίας και της Τουρκίας. «Στις 6 Οκτωβρίου», είπε, «οι Τούρκοι εισέβαλαν στην ΑΟΖ μας και οι εταίροι μας επιβάλλουν κυρώσεις στη Ρωσία, όχι επειδή εισέβαλε στην Ουκρανία, αλλά επειδή υποψιάζονται ότι ενθαρρύνει τους αυτονομιστές, αγνοούν όμως την εισβολή της Τουρκίας και την παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Δημοκρατίας της Κύπρου».

Οι επισημάνσεις είναι απόλυτα σωστές και αντανακλούν στη δυσφορία του κυπριακού λαού για την πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών που ακολουθεί η Ε.Ε.

Το λάθος, όμως, του Προέδρου είναι ότι αποφάσισε να εκτοξεύσει βολές όχι από τις Βρυξέλλες, αλλά από έδαφος που θεωρείται εχθρικό τόσο από τους εταίρους στην Ε.Ε., όσο και από τους Αμερικανούς.

Ο υπογράφων δεν τρέφει καμία συμπάθεια προς τον αγγλοαμερικανικό παράγοντα για όσα δεινά επεσώρευσε στον κυπριακό Ελληνισμό, ούτε προς την Ευρωπαϊκή Ένωση για την ποντιοπιλατική στάση της στο Κυπριακό και για τα βάρβαρα οικονομικά μέτρα που επέβαλε στη χώρα μας. Όμως το θέμα δεν αφορά συμπάθειες και αντιπάθειες, αλλά άσκηση γενικότερης πολιτικής. Ιδιαίτερα σε μία κρίσιμη περίοδο, κατά την οποία αναβιώνει ο ψυχρός πόλεμος μεταξύ των δύο κόσμων, η Κύπρος οφείλει να ασκεί πολιτική η οποία να μην προκαλεί το ένα ή το άλλο μέρος.

Αυτά που είπε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, κάτω πιθανώς από συναισθηματική φόρτιση για τη θερμή υποδοχή της οποίας έτυχε στη Μόσχα και για τις επιτυχείς συμφωνίες που αποφέρουν κέρδη στην Κύπρο, δεν έπρεπε να τα πει από τη Μόσχα. Κατευθείαν στους εταίρους έπρεπε να τα πει. Στις Βρυξέλλες και στα Συμβούλια Αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της Ε.Ε. Και η «Σημερινή» αυτό του υπέδειξε σε επανειλημμένα άρθρα της. Ενώπιος ενωπίοις, με τους άλλους ηγέτες της Ε.Ε., όφειλε να τους υποδείξει ότι η στάση που τηρούν έναντι της Ρωσίας και της Τουρκίας είναι ποντιοπιλατική και άδικη εις βάρος της Κύπρου. Δεν μπορούν να επιβάλλουν κυρώσεις στη Ρωσία και να θωπεύουν την Τουρκία η οποία κατέχει στρατιωτικά, επί 40 χρόνια, ευρωπαϊκό έδαφος και διενήργησε δεύτερη εισβολή στην κυπριακή ΑΟΖ.

Αν το έπραττε αυτό ο Πρόεδρος, θα είχε όχι μόνο την κατανόηση των εταίρων του, αλλά και θα αναβάθμιζε το κύρος του ως θαρραλέου ηγέτη, που υποδεικνύει στους εταίρους τις παραλείψεις και τα λάθη τους. Όμως δεν το έπραξε στις Βρυξέλλες. Και το έπραξε από τη Μόσχα, συμπεριφορά η οποία και αντιδράσεις θα προκαλέσει κατά της Κύπρου, και λαβή θα δώσει σε διαστρεβλώσεις και επιθέσεις κατά της Κύπρου, από την Ε.Ε. και τον αγγλοαμερικανικό παράγοντα. Δεν τις δικαιολογούμε.

Και δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το γεγονός ότι η Τουρκία υπογράφει μεγαλύτερης εμβέλειας και σημασίας συμφωνίες με τη Ρωσία, χωρίς οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι να ενοχλούνται. Αλλά η περίπτωση της Κύπρου είναι διαφορετική. Είναι δεδομένη, και έχει εκδηλωθεί πολλές φορές και σε πολλές περιπτώσεις η «ευαισθησία» των Δυτικών έναντι της Κύπρου, κάθε φορά που αποτείνεται -και σωστά πράττει- για πολιτική και οικονομική στήριξη στη Ρωσία. Και αυτή η «ευαισθησία» μετατρέπεται σε εκδικητικότητα, το κόστος της οποίας πλήρωσε και πληρώνει πολλές φορές ο κυπριακός Ελληνισμός. Ήδη ξεκίνησαν στον αγγλικό και αμερικανικό Τύπο τα κακεντρεχή σχόλια, και δεν αποκλείεται να υπάρξουν και πιο επίσημες αντιδράσεις.

Ο Πρόεδρος έπρεπε να ήταν πιο συγκρατημένος, αναλογιζόμενος από πού μιλούσε, κυρίως. Όχι για όσα είπε, τα οποία, επαναλαμβάνουμε, είναι ορθά. Aλλά από ποιο χώρο μιλούσε.

Απ' εκεί και πέρα, ας αναζητήσουν και τα δικά τους λάθη οι δυτικοί και οι λεγόμενοι εταίροι. Η αντιμετώπιση όσων επιδίδονται σε επιδρομικές πράξεις δεν μπορεί να προσφέρεται αλά καρτ. Δεν μπορούν να θωπεύουν την Τουρκία για την επιδρομή της και την κατοχή ευρωπαϊκού εδάφους, και την ίδια στιγμή να τιμωρούν τη Ρωσία. Ούτε να κλείνουν τα μάτια στις συμφωνίες Ρωσίας-Τουρκίας και να σχίζουν τα ιμάτιά τους για πολύ μικρότερης σημασίας συμφωνίες, Ρωσίας-Κύπρου. Αυτή η συμπεριφορά και ιδιαίτερα προς εταίρο και «ισχυρό στρατηγικό εταίρο», όπως μας αποκάλεσαν, δεν είναι έντιμη. Συνιστά αυθαιρεσία, ατιμία, και στρέφει ακόμη και παραδοσιακούς φιλοδυτικούς ηγέτες εναντίον της Δύσης.

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Μπράβο στον Συνεργατισμό

Παρ' όλες τις θεσμικές και δομικές αλλαγές που επήλθαν στον Συνεργατισμό, παραμένει μία ανθρώπινη τράπεζα, και διατηρεί τον κοινωνικό και φιλολαϊκό ρόλο του. Η νέα μείωση των επιτοκίων που ανακοίνωσε, και ο πιο ανεκτικός τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει την αναδιάρθρωση δανείων, στέλλει ηχηρό μήνυμα στις τράπεζες και στις διοικήσεις τους. Τη διαφορά κάνει ασφαλώς το γεγονός ότι Κύπριοι, που γνωρίζουν πολύ καλά την κυπριακή κουλτούρα και τις ανάγκες του μέσου Κυπρίου, διοικούν τον Συνεργατισμό. Στην άλλη πλευρά, βρίσκονται ξένοι...