Ο Κεντρικός Τραπεζίτης της Βρετανίας περιγράφει τα αποτελέσματα της καταστροφικής πολιτικής της λιτότητας

Πρώτη φορά, ίσως, στα παγκόσμια χρονικά, Κυβέρνηση μεταρρυθμίζει τη χώρα... γκρεμίζοντας και καταστρέφοντας. Σε όποιον τομέα επικεντρωθεί κανείς, μόνο χάος και διάλυση διαπιστώνει. Η παιδεία καταρρέει, η δημόσια υγεία βρίσκεται στον αναπνευστήρα, οι τράπεζες απλώς κατάντησαν καταστήματα είσπραξης, η οικονομία βυθίζεται όλο και πιο βαθιά στην ύφεση, η ανεργία προελαύνει, οι τρόφιμοι των συσσιτίων αυξάνονται, ο εθνικός αερομεταφορέας έβαλε λουκέτο, τα νοικοκυριά γονάτισαν, οι νέοι μεταναστεύουν, η κυριότερη εμπορική οδός της Λευκωσίας, η λεωφόρος Μακαρίου, είχε μετατραπεί τις ημέρες των γιορτών σε «Οδό Χριστουγέννων», για να μη βλέπει ο κόσμος την κατάντια της. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις κλείνουν, οι φορολογίες εξουθενώνουν, η κοινωνία διαλύεται, η αγορά φυτοζωεί.

Αυτά και άλλα πολλά συντελούνται στα δύο εθνοσωτήρια έτη της διακυβέρνησης, η οποία συνεχίζει να ασχολείται και να φορτώνει ευθύνες τους προηγούμενους, μη έχοντας συναίσθηση ότι κυβερνά δύο χρόνια και είχε δεσμευθεί ότι «μπαίνουμε σε νέα εποχή» και «γυρίζουμε σελίδα». Και έρχονται τα χειρότερα: Ξεπούλημα σπιτιών, ξεπούλημα σε ξένα συμφέροντα των κερδοφόρων ημικρατικών οργανισμών, ξεπούλημα των κρατικών νοσηλευτηρίων, εισαγωγή ενός παραμορφωμένου και θνησιγενούς ΓΕΣΥ και πολλά άλλα. Χάος θα δημιουργηθεί και το ανάστημα των κυβερνώντων δεν θα είναι τόσο ισχυρό που να το συγκρατήσουν και να το αντιμετωπίσουν.

Προσέξτε τι εκτιμά, όχι ο Τσίπρας, όχι ο Άντρος Κυπριανού, όχι οποιοσδήποτε αντιμνημονιακός πολιτικός ή οικονομολόγος, αλλά ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Βρετανίας, Μάρκ Κάρνεϊ, για το τι περιμένει τους λαούς, οι ηγεσίες των οποίων είναι προσηλωμένες στη λιτότητα και τα μνημόνια: «Η νομισματική ένωση έχει πέσει σε μία παγίδα χρέους, που μπορεί να της κοστίσει μια δεύτερη χαμένη δεκαετία». Και ερωτούμε:

Έχει η Κύπρος, η οικονομία και η κοινωνία της τις αντοχές να αντέξουν άλλη μια δεκαετία ύφεσης και δυστυχίας; Προσθέτει, όμως, ο κεντρικός τραπεζίτης της Βρετανίας: «Η επίμονη οικονομική αδυναμία πλήττει τον βαθμό στον οποίο οι οικονομίες μπορούν να ανακάμψουν. Οι δεξιότητες και το κεφάλαιο ατροφούν. Οι εργαζόμενοι αποθαρρύνονται και εγκαταλείπουν το εργατικό δυναμικό. Οι προοπτικές εξασθενούν και η θηλιά σφίγγει. Όσο δύσκολο κι αν ήταν, κάποιες χώρες, περιλαμβανομένων των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου, τώρα ξεφεύγουν από αυτήν την παγίδα. Άλλες στη ζώνη ευρώ, βουλιάζουν όλο και πιο βαθιά» (Ανταπόκριση του ΚΥΠΕ από το Λονδίνο, 29.1.2015).

Δεν υπάρχει ίσως πιο εφιαλτική καταγραφή των δεινών που θα προκύψουν από την εφαρμογή πολιτικών λιτότητας, όπως ακολουθείται από την κυπριακή Κυβέρνηση.

Ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ, Νικόλας Παπαδόπουλος, στην προχθεσινή δημοσιογραφική διάσκεψή του έδωσε και άλλα σημαντικά στοιχεία για το ζοφερό μέλλον της χώρας. Επικαλέστηκε έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου τον Οκτώβριο του 2014, στην οποία αναφέρεται ότι «για πρώτη φορά στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας, το κατά κεφαλήν εισόδημα της Κύπρου θα είναι χαμηλότερο από της Ελλάδας», κατά τα έτη 2016, 2017 και 2018. Δηλαδή, όχι μόνο δεν βγαίνουμε από την ύφεση φέτος, όπως θριαμβολογεί η Κυβέρνηση, αλλά τα δεινά μας παρατείνονται και καθίστανται χειρότερα, μέχρι και το 2018. Αν επιβιώσουμε ώς τότε...

Ο κ. Παπαδόπουλος επικαλέστηκε, ακόμη, τα τελευταία στοιχεία της Eurostat, τα οποία αναφέρονται στη δραματική αύξηση της φτώχιας, με έναν στους τρεις Κυπρίους να ζει κάτω από το όριο της φτώχιας. Δηλαδή, 240 χιλιάδες συμπολίτες μας, ή μια πόλη όπως η Λευκωσία, ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας.

Πλήρης καταστροφή μέσα σε δύο χρόνια. Με πλήρη εξουθένωση της κοινωνίας και, κυρίως, των νέων, με πλήρη καταβαράθρωση όλων των τομέων του κράτους, με πλήρη διάλυση της παιδείας, της υγείας, της αγοράς, της οικονομίας.

Και η Κυβέρνηση φοβάται μήπως χαθεί η αξιοπιστία της Κύπρου! Και απολεσθούν τα «αγαθά» της πολιτικής της!

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Στον χάρτη δυστυχίας

Σύμφωνα με τον «χάρτη δυστυχίας», που δημοσιεύει το Ινστιτούτο Cato, η Κύπρος βρίσκεται στην 20ή θέση μέσα από έναν κατάλογο 108 χωρών. Κυρίαρχο στοιχείο της δυστυχίας μας, η ανεργία.