Δεν υπάρχει κυβερνητικό πρόγραμμα αλλά εφαρμόζονται ξενόφερτες οδηγίες

Τα πράγματα είναι πλέον καθαρά. Αυτό το κράτος χρειάζεται γκρέμισμα εκ θεμελίων. Και ανασύσταση εκ βάθρων. Εκσυγχρονισμό και μεταρρύθμιση. Όχι όμως εκσυγχρονισμό και μεταρρύθμιση στη βάση μνημονιακών οδηγιών. Αυτό δεν αποτελεί εκσυγχρονισμό. Αυτό αποτελεί αναχρονισμό και επιστροφή σε πέτρινα χρόνια. Σε αποσύνθεση της κοινωνίας. Και σε πλήρη καταβαράθρωση.

Αυτή η Κυβέρνηση και οι πλείστοι Υπουργοί δεν έχουν όραμα. Δεν έχουν πολιτική. Όσα πράττουν, είναι γραμμένα στο χαρτί από την Τρόικα. Δεν πρόσθεσαν τίποτε δικό τους. Ενεργούν ως κινούμενα από την Τρόικα. Τα Υπουργεία Οικονομικών, Παιδείας, Υγείας, τα κύρια υπουργεία που οφείλουν να έχουν ως στόχο την εξυπηρέτηση του ανθρώπου και της κοινωνίας, υλοποιούν και εφαρμόζουν προγράμματα των ξένων δανειστών, της Παγκόσμιας Τράπεζας και άλλων διεθνών οργανισμών με νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις. Η παιδεία και η υγείαν «υπηρετούνται» στη βάση ξενόφερτων οδηγιών, οι οποίες δεν έχουν ως επίκεντρο τον άνθρωπο, αλλά την καταδυνάστευση του ανθρώπου.

Όλες οι πολιτικές της Κυβέρνησης στους περισσότερους τομείς είναι αποτέλεσμα οδηγιών ξένων. Επίκεντρο και πρώτη φροντίδα δεν είναι ο άνθρωπος και η κοινωνία, αλλά οι τράπεζες, οι έχοντες και το κεφάλαιο.

Ο Νίκος Αναστασιάδης δεν είχε καμία ανάγκη για προεκλογικό πρόγραμμα, δικής του επινόησης που να βασίζεται στο δικό του όραμα και στις πραγματικές ανάγκες της χώρας. Του ενεχείρισαν το δικό τους πρόγραμμα η Ευρωπαϊκή Ένωση, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και αυτό εφαρμόζει. Δεν είναι κυπριακό το πρόγραμμα της Κυβέρνησης. Δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες του κράτους και δεν υπηρετεί τις προσδοκίες της κοινωνίας. Εξού και έχει βυθίσει αυτή τη χώρα στην πείνα, στη δυστυχία και στην ύφεση. Δεν κυβερνά εδώ κυπριακή Κυβέρνηση με δικό της πρόγραμμα. Κυβερνούν εντολοδόχοι των Βρυξελλών, με πρόγραμμα Βρυξελλών.

Ναι, αυτό το κράτος χρειαζόταν ανασυγκρότηση. Αλλά ανασυγκρότηση στη βάση της κυπριακής πραγματικότητας, στη βάση των απαιτήσεων της κυπριακής κοινωνίας. Δεν χρειαζόταν πρόγραμμα ξένων για να ανασυγκροτηθεί. Δεν χρειαζόταν συνταγές που έχουν βυθίσει τους ευρωπαϊκούς λαούς στην πείνα και στην επαιτεία.

Αυτούς τους βαθείς προβληματισμούς, όφειλε να κάμει στην αυτοκριτική του ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. Να αντιληφθεί πρώτιστα ότι αυτό που επιχειρεί δεν αποτελεί εκσυγχρονισμό, αλλά οπισθοδρόμηση. Όφειλε πρώτιστα να ερωτήσει τον εαυτό του: «Πρόεδρε, πόσα έδωσες στις τράπεζες και πόσα στην κοινωνία; Πόσο εμερίμνησες για να κρατηθούν οι τράπεζες στα πόδια τους και πόσα πρόσφερες για να κρατηθεί στα πόδια του ο άνεργος και ο πεινασμένος;

Πόσο ανταποκρίθηκαν οι τράπεζες σε όσα δισεκατομμύρια τούς πρόσφερες; Πόσα πρόσφεραν ως αντίδωρο στα θύματά τους; Πρόσφεραν σωστές και γενναίες αναδιαρθρώσεις δανείων, ή προσφέρουν αναδιαρθρώσεις με εκβιασμούς; Πρόσφεραν χαμηλά δανειστικά επιτόκια, ή τα διατηρούν σε απροσμέτρητα ύψη; Τι έκαμες για την κοινωνία, Πρόεδρε; Ποίος σε εξέλεξε, επιτέλους; Οι κυβερνήτες των Βρυξελλών για να εφαρμόσεις το δικό τους πρόγραμμα, ή ο κυπριακός λαός για να εφαρμόσεις πρόγραμμα για την ευημερία του;».

Για αυτά όφειλε να κάμει αυτοκριτική ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αυτά έπρεπε να απαντήσει στον εαυτό του, και αφού απαντούσε, τότε να προχωρούσε σε πρόταση για σχηματισμό κυβέρνησης ευρύτερης αποδοχής.

Διότι, πρώτιστη φροντίδα, αυτής της Κυβέρνησης, πρέπει να είναι η έξοδος της κοινωνίας από την πείνα και την ανεργία. Η ανακούφιση των ευπαθών ομάδων. Και όχι η τροφοδοσία εκείνων, που με την πολιτική και τις ληστείες, βύθισαν τη χώρα στα αδιέξοδα.

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Ευθύνες κάτω από τη λάσπη

Άκουσε οποιοσδήποτε, να έχει ξεκινήσει οποιαδήποτε διαδικασία διερεύνησης των ευθυνών, κρατικών λειτουργών και δημοτικών Αρχών Λάρνακας, για την ολιγωρία που επέδειξαν στο θέμα των πλημμυρών και της καταστροφής που έπληξαν πολίτες και αφάνισαν περιουσίες; Ή οι ευθύνες εκρύβησαν κάτω από τις λάσπες και τα νερά;