Τα κόμματα βγήκαν ξανά στο κυνήγι του θησαυρού της Πάφου

Κάτω από το βάρος της ενοχής των δικών τους μεγάλων αμαρτιών και της συμμετοχής δικών τους ανθρώπων στο φαγοπότι του Δήμου Πάφου, και κάτω από την πίεση του συγκλονισμού της κοινωνίας της Πάφου από την κομματική ανικανότητα να διακυβερνήσουν έναν δήμο σε συνθήκες χρηστής διοίκησης, αξιοκρατίας, διαφάνειας και σεβασμού των πολιτών της Πάφου, τα κόμματα αποδύθηκαν αρχικά σε μία υποκριτική και λαϊκίστικη εξαπάτηση της κοινωνίας: Εκδήλωσαν, δήθεν, διάθεση αναζήτησης συναινετικών λύσεων και εξεύρεσης ενός «εθνάρχου» κοινής αποδοχής, για ν' αναλάβει τον Δήμο.

Ψέματα και παραπλάνηση, όλα. Κάτω από τον μανδύα της συναινετικής λύσης, οργάνωναν συσκέψεις και μελετούσαν πώς θα αναδείξουν τον δικό τους φανερό, ή συγκαλυμμένο υποψήφιο, για να εκλεγεί δήμαρχος και να διασφαλίσει τη συνέχιση της κομματικής κυριαρχίας στο πολυτραυματισμένο δημαρχείο. Και ιδού σήμερα. Άλλοι κάτω από μανδύες «εθνάρχου» και άλλοι με κομματικούς υποψηφίους, κατέρχονται στις εκλογές με στόχο την κομματική επικράτηση. Επιδιώκουν, άλλωστε, να σφυγμομετρήσουν τα κομματικά ποσοστά, όσο και αν οι δημοτικές εκλογές δεν προσφέρονται για εξαγωγή ακριβών ποσοστών κομματικής δύναμης.

Τα κομματικά ξίφη δεν αναπνέουν μέσα στα θηκάρια. Αδημονούν να εξέλθουν, για να καταποντίσουν κομματικούς αντιπάλους, να γευθούν δύναμη και να επιβάλουν κυριαρχία, και εφόσον υπάρξει και μέλι, γιατί να μη βάλουν το χέρι και να το απολαύσουν;

Μετά τη σκανδαλώδη διαχείριση του Δήμου Πάφου από το κομματικό σύστημα, τι όφειλαν να πράξουν οι κομματικές δυνάμεις;

Πρώτιστα, να καλέσουν τους δημοτικούς συμβούλους τους να υποβάλουν παραίτηση.

Δεύτερο, να βρουν το θάρρος να απολογηθούν προς τον παφιακό λαό για την κακοδιαχείριση και το φαγοπότι, το οποίο έστησαν εις βάρος των φορολογουμένων δημοτών.

Και τρίτο, να δηλώσουν αποχή από τις εκλογές και να αφήσουν ελεύθερους τους ψηφοφόρους της πόλης να εκλέξουν ανεπηρέαστα τον άνθρωπο που θέλουν να χειριστεί την τύχη της πόλης.

Τίποτε απ' όλα αυτά δεν έπραξαν. Αντίθετα. Ωσάν τα πολιτικά κόμματα να μην είναι υπεύθυνα και συνυπεύθυνα για τη λεηλασία του Δήμου και των δημοτών, αποφάσισαν να επανέλθουν και να επεκτείνουν τη συνέχιση της ανεύθυνης, καιροσκοπικής και κερδοφόρας κυριαρχίας τους στον Δήμο.

Ο εγκληματίας επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος.

Ούτε τσίπα ντροπής, ούτε τσίπα ευθιξίας, ούτε ίχνος αναγνώρισης της καταστροφής που επέφεραν, δεν διαθέτουν τα πολιτικά κόμματα.

Αν, σήμερα, οι περισσότεροι Δήμοι είναι καταχρεωμένοι και βρίσκονται ένα βήμα πριν από το λουκέτο, την απόλυτη ευθύνη φέρει το κομματικό σύστημα, το οποίο τους διαχειρίστηκε. Εκμεταλλευόμενοι τους μαντρισμένους και αφελείς ψηφοφόρους του κομματικού πατριωτισμού, εγκατέστησαν στους δήμους ημετέρους, χωρίς γνώση του αντικειμένου, με ελλιπή συνείδηση χρέους προς τις τοπικές κοινωνίες. Με βάση τα κομματικά ποσοστά, προσελάμβαναν, κατ' αναλογίαν, τους ημετέρους, κατέκλυσαν τα δημαρχεία με υπεράριθμο προσωπικό, πρόσφεραν ηγεμονικούς μισθούς και επιδόματα, γονάτισαν τους δημότες από τις φορολογίες, αλλά ελάχιστα πρόσφεραν στις τοπικές κοινωνίες.

Αλλά βεβαίως... ηύραν τζιαι κάμνουν. Διότι αν θέλουμε να αναζητήσουμε τους πρώτους ενόχους, αυτοί είναι οι ψηφοφόροι, οι πολίτες. Άκριτοι και δουλοπάροικοι των κομμάτων, έχοντας ως κριτήριο το ρουσφέτι που θα τους προσφερθεί -και από ποιο- ψηφίζουν ως ρομπότ τα κόμματά τους. Κρίνουν και ψηφίζουν στη βάση του λογότυπου του κόμματος, το οποίο είναι αναρτημένο στο ψηφοδέλτιο.

Καλούμε τους δημότες της Πάφου να απαλλαγούν αυτών των συνδρόμων. Να αγνοήσουν και φανερούς και κρυφούς υποψηφίους κομμάτων. Και να ψηφίσουν ανθρώπους ικανούς, έξω από κόμματα. Έχουν την ευκαιρία να είναι οι πρώτοι που θα σπάσουν την κομματική κυριαρχία στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Να μην απεμπολήσουν την τελευταία ευκαιρία...

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Ο Κωνσταντάρας

Είδε κανείς εκείνη τη διασκεδαστική κωμωδία του Λάμπρου Κωνσταντάρα, που διηγείται το χαριτωμένο, πλην ψυχοφθόρο, πάθημα του; Κάποιοι έριξαν στο πηγάδι του στο χωριό, πετρέλαιο και, αντί το πηγάδι να αναβλύζει νερό, έβγαζε πετρέλαιο. Ο Κωνσταντάρας πίστεψε πως έγινε σεΐχης και άρχισε να δημιουργεί εταιρείες, να προσλαμβάνει υπαλλήλους, να ξοδεύει λεφτά και να συμπεριφέρεται σαν εμίρης. Όταν διαπιστώθηκε το παιγνίδι που του έπαιξαν, έπεσε ξερός. Αντί εμίρης, κληρονόμησε ένα ξεροπήγαδο και πολλά χρέη...