«Εγώ δεν παίρνω γραμμή από τους δημοσιογράφους» δήλωσε ο Κασουλίδης, που έβλεπε «άριστους οιωνούς» για το Κυπριακό

Η πανσοφία και η αλαζονεία, σε όλο της το μεγαλείο: «Εγώ δεν παίρνω γραμμή από τους δημοσιογράφους», δήλωσε οργισμένος, μιλώντας από το μικρόφωνο του στούντιο του ΡΙΚ, ο Ιωάννης Κασουλίδης. Και βεβαίως, οι δημοσιογράφοι δεν επέβαλαν ποτέ γραμμή στον κ. Κασουλίδη, ούτε ηθέλησαν να ποδηγετήσουν την εξωτερική πολιτική της χώρας. Απόψεις και εισηγήσεις, μόνο, καταθέτουν. Και όποιος θέλει να ακούσει, άκουσε.

Ταπεινά, όμως, λέμε, πως αν κάποιες φορές ο κ. Κασουλίδης, αλλά και κάποιοι άλλοι υπουργοί, άκουγαν τους δημοσιογράφους, ίσως να μη διέπρατταν τα τεράστια λάθη που έφεραν τον τόπο και κυρίως το εθνικό θέμα στην κατάντια που βρίσκονται.

Να μη γυρίσουμε στο παρελθόν, αλλά να παραμείνουμε στην πρόσφατη περίοδο. Και να θυμίσουμε στον κ. Κασουλίδη, τι έλεγε στις παραμονές της έναρξης των συνομιλιών Αναστασιάδη-Έρογλου. «Αυτήν τη φορά οι οιωνοί είναι καλύτεροι από κάθε προηγούμενη», διατυμπάνιζε.

Αν άκουγε, όμως, κάποιους δημοσιογράφους, θα αντιλαμβανόταν ότι οι οιωνοί κάθε άλλο παρά καλύτεροι ήταν. Αν δεν ήταν πιο δυσοίωνοι, σίγουρα ήταν το ίδιο αρνητικοί, όπως στους προηγούμενους γύρους των συνομιλιών. Του είπαμε ότι δεν υπήρχε κανένα δείγμα από τουρκικής πλευράς, ότι εγκατέλειπαν τη φιλοσοφία της λύσης δύο κρατών, συνεπώς έπρεπε να κρατά μικρό καλάθι, κατά την έκφραση του συρμού.

Οι οιωνοί του κ. Κασουλίδη διεψεύστηκαν παταγωδώς. Διότι δεν άκουγε κανέναν, και αντί πολιτικής και ρεαλιστικών εκτιμήσεων, επέλεγε επικοινωνιακά τεχνάσματα. Και είναι ασυγχώρητος. Διότι δεν είναι άπειρος πολιτικός, με μηδαμινές γνώσεις της τουρκικής πολιτικής και των ισχυρών συμμαχιών που τη στηρίζουν. Διετέλεσε Υπουργός Εξωτερικών, κυβερνητικός εκπρόσωπος, ευρωβουλευτής, στενότατος συνεργάτης Προέδρων Δημοκρατίας, με τους οποίους συνεργάστηκε στη χάραξη πολιτικών στο Κυπριακό.

Τα αποτελέσματα της πολιτικής του, είναι σήμερα, ενώπιον όλων. Οι «άριστοι οιωνοί» του αποδείχθηκαν, τελικά, καταστροφικοί. Ο διάλογος κατέρρευσε και απέθανε, όπως του λέγαμε, πριν ακόμη γεννηθεί. Το «μομέντουμ» του φυσικού αερίου, πάνω στο οποίο επένδυε ελπίδες, αποδείχθηκε φούσκα.

Εκεί που δήλωνε πως θα επιδιωχθεί λύση στη βάση του win-win, καταλήξαμε, με την πολιτική που ακολούθησε, σε ανάδειξη ενός μόνου νικητή. Της Τουρκίας. Ενώ η Άγκυρα και ο Έρογλου τον προειδοποιούσαν ότι δεν θα επιτρέψουν στην «ελληνοκυπριακή διοίκηση» να αντλήσει μονομερώς κέρδη από το φυσικό αέριο, κανένα προληπτικό μέτρο δεν έλαβε και καμία ρεαλιστική πολιτική δεν άσκησε, ώστε να αφοπλίσει την τουρκική πλευρά. Τώρα βλέπει το «Μπαρμπαρός» και τα τουρκικά πολεμικά να φθάνουν έξω από τον Μαζωτό.

Η εξωτερική πολιτική κατέρρευσε πλήρως. Πέραν των φραστικών ανακοινώσεων, ΗΠΑ, Βρετανία, Ευρωπαϊκή Ένωση, Ρωσία σπεύδουν στην αυλή του Ερντογάν και του προσφέρουν στήριξη και συνάπτουν μαζί του συμφωνίες που αφορούν το φυσικό αέριο. Η Κύπρος, θύμα δεύτερης επιδρομής, είναι απομονωμένη.

Αντί η διεθνής κοινότητα να επικεντρώνεται σε πιέσεις επί της Τουρκίας να τερματίσει την επιδρομή της, αναλίσκεται σε πιέσεις επί της δικής μας πλευράς, να δεχθεί επιστροφή στις συνομιλίες. Αντί Κύπρος και Ελλάδα να επικεντρωθούν σε μελέτη μέτρων και επιβολή κυρώσεων κατά της Τουρκίας, γεμάτες φόβους, ανησυχίες και κόμπλεξ, καταφεύγουν σε πολιτικές κατευνασμού του θηρίου.

Γιατί ο κ. Κασουλίδης δεν απαίτησε από τους εταίρους του, όπως του υποδείξαμε, επιβολή κυρώσεων κατά της Τουρκίας, όπως έπραξαν κατά της Ρωσίας; Γιατί δεν προειδοποίησε, όπως τον καλέσαμε να πράξει, ότι, αν δεν επιβληθούν κυρώσεις κατά της Τουρκίας, η Κυπριακή Δημοκρατία απαλλάσσεται της υποχρέωσης να εφαρμόσει τις κυρώσεις της Ε.Ε. κατά της Ρωσίας; Γιατί οι αγκυλώσεις του, η προσήλωσή του στην πολιτική του καλού παιδιού, η πανσοφία του, τον κρατούν καθηλωμένο σε συντηρητικές επιλογές, οι οποίες οδηγούν σε μονιμοποίηση της διχοτόμησης και συνδιαχείριση του φυσικού αερίου;

Δεν του επιβάλλουμε πολιτική, ούτε κανένας, πιστεύουμε, θα ήθελε να καταστεί συνδιαχειριστής μιας χρεοκοπημένης πολιτικής. Απόψεις και θέσεις καταθέτουμε. Και του ζητούμε να μελετήσει καλύτερα την τουρκική πολιτική, να μάθει καλύτερα ποιον έχει αντίπαλο, να διαβάσει τα βιβλία των Τούρκων πολιτικών που ασχολήθηκαν με το Κυπριακό, και θα αισθανθεί πολύ σοφότερος για το τι θέλουν οι Τούρκοι. Θα αντιληφθεί ότι οι Τούρκοι ήλθαν εδώ και θα μείνουν, και ο τελικός τους στόχος είναι να καταλάβουν την Κύπρο. Ήδη πλησιάζουν στον τελευταίο σταθμό του τρένου. Και με την πολιτική που ασκεί η Κυβέρνησή του, και την πλατφόρμα του Ερντογάν θα δει στην κυπριακή ΑΟΖ και τα χειρότερα στο Κυπριακό να ετοιμαστεί να ζήσει...