Τι έγινε στη δεκαετή διακυβέρνηση του κόμματός του και ποια έκανε γαργάρα

Το πόσο εύκολα διαγράφει τα λάθη, τις παραλείψεις, τις ψευδαισθήσεις και τα σκάνδαλα των κυβερνήσεών του, σημερινών και προηγούμενων, ο Υπουργός Οικονομικών, διαφαίνεται καθαρά μέσα από την ομιλία του στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Είπε ο κ. Χάρης Γεωργιάδης: «Το δήθεν οικονομικό θαύμα της προηγούμενης δεκαετίας ήταν, στην πραγματικότητα, μία επίπλαστη και θνησιγενής ευφορία, μέσα από μία σειρά ολέθριων αποφάσεων, και κυρίως μέσω της ατολμίας και της αναβλητικότητας μετατράπηκε σε εφιάλτη». (ΚΥΠΕ)

Να προσέξουν οι αναγνώστες. Ο Υπουργός Οικονομικών δεν μιλά για την προηγούμενη πενταετία. Αναφέρεται στην προηγούμενη δεκαετία, συμπεριλαμβάνοντας και την πενταετία διακυβέρνησης του Τάσσου Παπαδόπουλου, το «δήθεν οικονομικό θαύμα», την «επίπλαστη και θνησιγενή ευφορία», τις «ολέθριες αποφάσεις» και «την ατολμία και αναβλητικότητα που μετατράπηκε σε εφιάλτη».

Ο Χάρης Γεωργιάδης δεν τολμά να πάει πιο πίσω από τη δεκαετία. Επειδή εκεί θα συναντήσει τη δική του διακυβέρνηση. Και στη διακυβέρνηση αυτή υπήρξε το δεύτερο μεγαλύτερο οικονομικό έγκλημα, μετά από εκείνο που ακολούθησε με πρωτεργάτες την κυβέρνηση Χριστόφια και την κυβέρνηση Αναστασιάδη. Υπήρξε το μεγάλο έγκλημα του Χρηματιστηρίου, των S-300, το μαζικό βόλεμα ημετέρων στη δημόσια υπηρεσία και στους ημικρατικούς οργανισμούς, η μεγάλη εκθεμελίωση των Κυπριακών Αερογραμμών, το σκάνδαλο του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, οι τεράστιοι μισθοί και τα γενναιόδωρα επιδόματα και πολλά άλλα, τα οποία συνέβαλαν καταλυτικά στο να οδηγηθεί η κυπριακή οικονομία στην καταστροφή.

Φρεσκάρουμε τη μνήμη του κ. Γεωργιάδη. Μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τον Τάσσο Παπαδόπουλο, ο τότε Πρόεδρος κατήγγειλε την κυβέρνηση του ΔΗΣΥ ότι, με διάφορες αλχημείες, του παρέδωσε έλλειμμα μικρότερο του πραγματικού. Του υπενθυμίζουμε ότι είχε διατάξει έρευνα για την αγορά του αιώνα, των Airbus, είχε χαρακτηρίσει την κατασκευή του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας ως το μεγαλύτερο (ώς τότε) σκάνδαλο στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όλα αυτά είτε τα έκανε γαργάρα ο Υπουργός Οικονομικών, είτε εισήλθε στον πολιτικό βίο εντελώς αμαθής και πιστεύοντας ότι η οικονομική ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας αρχίζει από τη στιγμή κατά την οποία έλαβε, ελέω Νίκου Αναστασιάδη, το Υπουργείο Οικονομικών.

Γαργάρα έκανε, όμως, και την «επίπλαστη και θνησιγενή ευφορία». Αυτή η επίπλαστη και θνησιγενής ευφορία, κατά την έκφρασή του, δεν ίσχυσε και για τη δεκαετή διακυβέρνηση του Γλαύκου Κληρίδη; Ώς σήμερα, οι βουλευτές και οι αξιωματούχοι του ΔΗΣΥ εξαίρουν και εγκωμιάζουν την πρωτοφανή οικονομική άνθηση που υπήρξε επί της δικής τους διακυβέρνησης. Ποια μέτρα έλαβε η τότε κυβέρνηση για οικονομική περισυλλογή; Περιόρισε το κρατικό μισθολόγιο ή το αύξησε; Περιέκοψε παχυλά επιδόματα, ή τα διατήρησε; Βοήθησε τις μικρομεσαίες ομάδες, ή τις λεηλάτησε στα χρηματιστήρια;

Είναι απίστευτη η παραχάραξη της οικονομικής ιστορίας της Κύπρου από τον Χάρη Γεωργιάδη, η κυβέρνηση του οποίου βαρύνεται με τη μεγαλύτερη εξουθένωση του τραπεζικού συστήματος, το κούρεμα των καταθέσεων, και με τη μεγαλύτερη καταπίεση των ευπαθών ομάδων και των φτωχών και μεσαίων τάξεων του λαού. Με το ξεπούλημα του εθνικού πλούτου, τις ιδιωτικοποιήσεις, την παράδοση των τραπεζών σε ξένους, το κλείσιμο των Κυπριακών Αερογραμμών, τις εκποιήσεις σπιτιών, τη διάθεση της κρατικής γης σε ξένα συμφέροντα. Τη μετανάστευση των νέων και τη φυγή των ταλέντων.

Αλλά όλα αυτά δεν θα μιλήσει το σήμερα. Θα μιλήσει μία νέα Ερευνητική Επιτροπή και ο ιστορικός που θα αναλύσει την οικονομική τραγωδία της σημερινής πενταετίας...

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Πονηροί Υπουργοί

Οι Υπουργοί της Κυβέρνησης κωλυσιεργούν στην αντιμετώπιση των προβλημάτων και όταν οι εργαζόμενοι αποφασίσουν να απεργήσουν, τους κατηγορούν και από πάνω ότι δεν προσέρχονται στον διάλογο. Τόσους μήνες τι κάνουν και δεν αντιμετωπίζουν τα προβλήματα;