Ο πόλεμος κατά των τζιχαντιστών και οι βρετανικές Βάσεις

Τη δήλωση, ότι το θέμα των βρετανικών Βάσεων πρέπει να αφεθεί να το χειριστούν τα παιδιά και τα εγγόνια μας, δεν την είπε κανένας άλλος, αλλά ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Δημήτρης Χριστόφιας. Συνεπώς, το ΑΚΕΛ δεν νομιμοποιείται να ζητά κατάργηση των Βάσεων, εδώ και τώρα. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί να γίνει κατανοητή, πειστική και πολιτικά ωφέλιμη, η αντίθεσή του στη χρησιμοποίηση των Βάσεων κατά των ισλαμιστών τρομοκρατών.

«Η χθεσινή μυστική επίσκεψη του Πρωθυπουργού της Βρετανίας κ. Κάμερον, στη Βάση Ακρωτηρίου, έφερε στις μνήμες τις επισκέψεις άλλων ηγετών ισχυρών κρατών, σε χώρες του τρίτου κόσμου, που χρησιμοποιούνται ως "ασφαλές", για τους ιδίους, ορμητήριο για τις πολεμικές τους επιδρομές», δήλωσε ο ευρωβουλευτής του κόμματος, Νεοκλής Συλικιώτης. Ακριβώς αυτή η αναφορά, έφερε στη μνήμη μας ανακοινώσεις του ΑΚΕΛ της δεκαετίας του '60, και μετέπειτα, με τις οποίες το ΑΚΕΛ κατακεραύνωνε κυπριακές κυβερνήσεις επειδή συγκατατίθεντο στη χρησιμοποίηση των Βάσεων ως «ορμητηρίου κατά των λαών».

Σήμερα, όμως, ή μάλλον στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν μιλά κανένας για επιθέσεις εναντίον οποιουδήποτε λαού. Μιλούμε για επιθέσεις εναντίον μίας ισλαμικής τρομοκρατικής ομάδας, η οποία απειλεί τον παγκόσμιο πολιτισμό και, αν αφεθεί να εδραιωθεί, τότε εφιαλτικές μέρες περιμένουν τις ευρωπαϊκές, και όχι μόνο, κοινωνίες.

Συνεπώς, αυτό το σύγχρονο τέρας πρέπει να συντριβεί με κάθε μέσο και με κάθε τρόπο. Διαπράττει φρικιαστικά εγκλήματα εις βάρος ανθρώπων, στην ουσία εγκληματεί κατά της ανθρωπότητας. Η Κύπρος κινδυνεύει άμεσα, δεδομένης και της ύπαρξης της τουρκικής κατοχής και των διόδων του ψευδοκράτους. Έχει καθήκον να συμμετάσχει στον πόλεμο κατά του νέου εφιάλτη και να διαθέσει κάθε προσφερόμενο χώρο του εδάφους της στις συμμαχικές δυνάμεις.

Το ΑΚΕΛ ζει στον κόσμο του, σε έναν κόσμο ξεπερασμένο. Ζει με τις προπολεμικές αντιλήψεις της εποχής του Ψυχρού Πολέμου. Και αντιμετωπίζει κάθε περίπτωση, όσο διαφορετική και αν είναι, με τις ίδιες αντιλήψεις.

«Ο ρόλος της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι να αποτελεί γέφυρα πρωτοβουλιών για την ειρήνευση, τη δημοκρατία, και την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας και όχι έσχατο στρατιωτικό ανάχωμα για πολέμους επισείοντας νέες περιπέτειες για τον λαό μας», δηλώνει ο κ. Συλικιώτης. Και προσθέτει: «Η Κυβέρνηση θα έπρεπε να επικεντρώσει τις προσπάθειές της προς την κατεύθυνση του τερματισμού των εξωτερικών επεμβάσεων, στις χώρες της περιοχής και την ανάληψη από τα Ηνωμένα Έθνη, πρωτοβουλίας ειρήνευσης».

Για όνομα του Θεού! Αυτή είναι ανακοίνωση του ΑΚΕΛ της δεκαετίας '60-'70 και όχι ανακοίνωση σύμφωνη με τα δεδομένα του 2014. Ποιες πρωτοβουλίες ειρήνευσης να αναλάβει η Κυπριακή Δημοκρατία; Καταλαβαίνει το Ισλαμικό Κράτος από διάλογο και πρωτοβουλίες ειρήνευσης, όταν το μόνο που γνωρίζει είναι να κρατά το μαχαίρι και να αποκεφαλίζει αθώους; Και πού βλέπει το ΑΚΕΛ «τις εξωτερικές επεμβάσεις σε χώρες της περιοχής»; Είναι οι τρομοκράτες, «χώρα της περιοχής», ή βάρβαρος στρατός που καρατομεί κεφάλια;

Η σημερινή περίπτωση προσεφέρετο στο ΑΚΕΛ, για να συγχρονιστεί με την εποχή του. Όφειλε, αν δεν μπορούσε να επικροτήσει τις επιθέσεις κατά των τρομοκρατών, να σιωπήσει. Όχι να αποτελεί θλιβερή εξαίρεση στο παγκόσμιο, αντιδρώντας στις επιθέσεις κατά των τζιχαντιστών και ζητώντας να τερματισθούν.

Το ΑΚΕΛ έχει κάθε υποχρέωση να επικρίνει την Κυβέρνηση, ότι δεν εξαργυρώνει τη χρησιμοποίηση του εδάφους της με αντάλλαγμα τη διαφύλαξη της ασφάλειας των πολιτών της, από τις συμμαχικές δυνάμεις. Όχι, όμως, να αντιδρά στις επιχειρήσεις. Αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι παραμένει καθηλωμένο σε παλαιολιθικές εποχές και πολιτικές...

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Να κατεβούν στο έδαφος

Επιβεβαιώνεται ο τίτλος πρόσφατου κυρίου θέματος της εφημερίδας μας. «Όλο τους κτυπούν και όλο προελαύνουν οι τζιχαντιστές». Οι αεροπορικές επιδρομές ουδέν αποφέρουν και ο ισλαμικός στρατός βρίσκεται προ των πυλών της Βαγδάτης και προ των συνόρων με την Τουρκία. Γιατί οι «γενναίοι» σύμμαχοι δεν κατεβαίνουν από τα αεροπλάνα τους και να επιχειρήσουν χερσαία καταδίωξη των τζιχαντιστών; Να κατεβούν στο έδαφος, αν θέλουν αποτέλεσμα.