Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης να θέσει τέρμα στη βαβυλωνία και στην ακράτεια λόγων των Yπουργών και των συμβούλων του
Oδηγηθήκαμε πλέον σε ένα σημείο, όπου η Kυβέρνηση παρουσιάζει εικόνα βαβυλωνίας και άναρχης συμπεριφοράς. Ο κάθε Υπουργός και ο κάθε συνεργάτης του Προέδρου της Δημοκρατίας βγάζει τη γλώσσα του περίπατο και ό,τι θέλει λέγει. Στη συνέχεια έρχεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και, προκειμένου να κατευνάσει αντιδράσεις, ή να διορθώσει θέσεις και τοποθετήσεις συνεργατών του, λέγει διαφορετικά πράγματα. Με αποτέλεσμα να προκαλείται σύγχυση, φαύλος κύκλος και να μη γνωρίζει ο πολίτης ποια είναι η κυβερνητική θέση και ποιος εκπροσωπεί την Kυβέρνηση, ή ποια είναι η θέση της Kυβέρνησης.
Τα τελευταία κρούσματα είναι χαρακτηριστικά της ασυνεννοησίας και της έλλειψης συντονισμού, μέσα στο κυβερνητικό σχήμα και στις παραφυάδες του.
Έρχεται ο Μακάριος Δρουσιώτης και εκδίδει βιβλίο σε μία κρίσιμη στιγμή για τις ρωσοκυπριακές σχέσεις. Δημιουργεί ψυχρότητα στις σχέσεις, η ρωσική πλευρά υποπτεύεται ότι πίσω από τον Δρουσιώτη βρίσκεται ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, και τελικά η ζημιά γίνεται. 'Επεται ο Πρόεδρος του Συμβουλίου Εθνικής Οικονομίας, Χριστόφορος Πισσαρίδης, ο οποίος δηλώνει ότι, αν δεν εγκριθεί το νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις, θα ακολουθήσει κούρεμα καταθέσεων. Προκαλείται πανικός και απόσυρση καταθέσεων από τις τράπεζες. Ο Πρόεδρος του Δημοσιονομικού Συμβουλίου, Δημήτρης Γεωργιάδης, δημιουργεί με τη σειρά του νέο πανικό, με τις δηλώσεις του για τις εκποιήσεις.
Στο θέμα του εφάπαξ, ακολουθεί χειρότερο θαλάσσωμα. Βγαίνει ο Υπουργός Οικονομικών Χάρης Γεωργιάδης και αφήνει πιθανό, αν όχι βέβαιο, το ενδεχόμενο φορολόγησης του εφάπαξ. Δημιουργείται σάλος και αναταραχή μεταξύ των δημοσίων και κρατικών υπαλλήλων. Ανατινάσσεται η εργατική ειρήνη και προαναγγέλλονται απεργίες και παράλυση της δημόσιας υπηρεσίας. Ακολουθεί ο Υφυπουργός παρά τω Προέδρω Κωνσταντίνος Πετρίδης και δηλώνει ότι, τα ποσά από τη φορολόγηση του εφάπαξ, θα χρηματοδοτήσουν το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα. Τρίτος στη σειρά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος δηλώνει ότι δεν πρόκειται να φορολογηθεί το εφάπαξ, αλλά μεταξύ των επιλογών που συζητούνται είναι η καταβολή του σε δόσεις. Απόλυτη βαβυλωνία και απόδειξη ότι η Kυβέρνηση δεν γνωρίζει τι κάνει, τι λέγει και ούτε έχει συγκεκριμένη πολιτική.
Και το άλλο: Ενώ οι Υπουργοί ψιθυρολογούν, εικάζουν, εκφράζει ο καθένας τη δική του προσωπική άποψη, ως να αποτελούν άναρχη ομάδα, δεν καλούν το συντεχνιακό κίνημα σε διάλογο ώστε να φθάσουν σε κοινές προσεγγίσεις προτού αποφασίσουν. Και αφού προηγείται όλη αυτή η βαβυλωνία που περιγράψαμε, καλείται εκ των υστέρων το συνδικαλιστικό κίνημα σε κοινωνικό διάλογο. Για άλλη μια φορά, το αμάξι μπαίνει μπροστά από το άλογο.
Αυτή η αναρχία, η βαβυλωνία, η ανυπαρξία πολιτικής, η χάραξη πολιτικής μέσω ψιθύρων και σπερμολογιών, δεν αποδεικνύει Kυβέρνηση υπεύθυνη και συγκροτημένη. Αυτά τα διαλυτικά στοιχεία, ίσως να δικαιολογούνταν στην αρχή της διακυβέρνησης, όχι όμως σήμερα, ενάμιση χρόνο μετά την άσκηση της εξουσίας. Αυτή η κατάσταση προκαλεί, χωρίς λόγο, σύγχυση, πανικό, απαισιοδοξία μέσα στην κοινωνία και διαλύει την ομαλή λειτουργία της Κυβέρνησης. Προκαλεί ακόμη και ζημιά στο κύρος του ίδιου του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος παρουσιάζεται να μην ελέγχει τους συνεργάτες του, τις αποφάσεις, τις ενέργειες και τις δηλώσεις τους.
Γνωρίζουμε ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, από υπερβάλλοντα σεβασμό προς τους Υπουργούς και συμβούλους του, και προκειμένου να τους αφήσει πρωτοβουλία κινήσεων, αποφάσεων και λόγων, δεν θέλει να τους αφαιρέσει το δικαίωμα έκφρασης και λήψης αποφάσεων. Αλλά η κατάσταση έχει φθάσει στο απροχώρητο και πρέπει να παρέμβει και να επιβάλει τάξη, ώστε οι υπουργοί και οι σύμβουλοί του να συμπεριφέρονται ως Κυβέρνηση και όχι ως άναρχη ομάδα.
Καλείται να πάρει τα ηνία ο Πρόεδρος και ν' αφήσει τη μεγαλοψυχία στο περιθώριο. Τεράστια ζημιά προκαλούν στην Κυβέρνηση και στον ίδιο, οι τελευταίες συμπεριφορές. Να καλέσει σε τάξη Υπουργούς και συνεργάτες και να τους ζητήσει να τερματίσουν την ακράτεια λόγων. Να ξέρουν πότε θα μιλούν και τι θα λέγουν. Έχει έναν κυβερνητικό εκπρόσωπο ευφυέστατο, τεκμηριωμένο και ήπιο. Γνωρίζει πότε θα μιλήσει, τι θα πει και πώς θα τα πει. Σε αυτόν να τεθεί η ευθύνη της διατύπωσης του κυβερνητικού έργου και της κυβερνητικής πολιτικής.
Η βαβυλωνία έχει φθάσει στο αποκορύφωμά της, η Κυβέρνηση παρουσιάζεται να μιλά με δέκα διαφορετικά στόματα και αν ο Πρόεδρος δεν βάλει φίμωτρο στην πολυφωνία και στην ακράτεια των Υπουργών και συμβούλων του, η Κυβέρνηση και ο ίδιος θα στερηθούν κάθε αξιοπιστίας και εγκυρότητας.
