Άτολμοι διαχειριστές των εντολών της Τρόικας ορίζουν τις τύχες της χώρας

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μάζεψε μερικούς ανθρώπους δίπλα του, οι οποίοι αποφάσισαν να υποδυθούν ρόλο μοιρολογίστρων, και ενίοτε ρόλο μοχλών εκβιασμών και κινδυνολογιών προς εκφοβισμόν της κοινωνίας, και πιστεύει ότι σχημάτισε Κυβέρνηση η οποία σχεδιάζει και εφαρμόζει πολιτική.

Δεν υπάρχει πολιτική σχεδιασμένη από την Κυβέρνηση. Ως πολιτική χρησιμοποιείται το μνημόνιο. Οι Υπουργοί δεν σχεδιάζουν. Απλώς εφαρμόζουν μνημονιακές υποχρεώσεις. Δεν έχουν ούτε αρμοδιότητα ούτε εξουσία να σχεδιάσουν. Ανοίγουν το τροϊκανό βιβλίο και εφαρμόζουν αυτά που εντέλλεται.

Συνεπώς, για ποία κυβερνητική οντότητα μιλούμε; Για τους τύπους υπάρχει Κυβέρνηση, απλώς για να διασώζεται, τύποις, η οντότητα του κράτους. Ενός μορφώματος, το οποίο λέγει ότι αποτελεί κράτος με συντεταγμένα όργανα, αλλά στην ουσία αποτελεί κράτος συντεταγμένο στις τροϊκανές υποδείξεις. Υπάγεται στην Τρόικα των Βρυξελλών και όχι στον κυπριακό λαό. Το Σύνταγμα έχει καταργηθεί. Έχουμε στον Βορρά ένα κράτος υποτελές στην Τουρκία και στον Νότο ένα κράτος υποτελές στην Τρόικα.

Όσοι πιστεύουν ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι κράτος ανεξάρτητο και κυρίαρχο, εθελοτυφλούν. Είναι κράτος υποτελές στους δανειστές του, χωρίς εξουσία και χωρίς φωνή.
Αλλά την εξουσία μπορεί οι Βρυξέλλες να μας τη στερήσουν. Τη φωνή, τη διεκδικητικότητα, εφόσον θέλουμε, δεν μπορούν. Αλλά φωνή οι σημερινοί κυβερνώντες δεν έχουν. Ηθελημένα την εκποίησαν. Και κατήντησαν, απλώς, αντίλαλοι της Τρόικας. Υποτακτικοί, πειθήνια όργανα μίας βάρβαρης κλίκας, η οποία αμφισβητείται και βάλλεται, ακόμη και μέσα στην οικογένειά της.

Ο Χρήστος Πουργουρίδης, σε κάποιο άρθρο του, είχε σημειώσει τα εξής για τον Πρόεδρο Αναστασιάδη: «Από πολιτικός ηγέτης που ήταν φορέας ελπίδων, έχει καταντήσει ένας άτολμος διαχειριστής των εντολών των τροϊκανών». Τι να προσθέσουμε σε αυτά, εμείς; Αν ο ηγέτης της Κυβέρνησης είναι αυτός που καταγράφει ο Χρήστος Πουργουρίδης, τότε μπορεί έκαστος να αντιληφθεί τι συμβαίνει στα κατώτατα δώματα των συνεργατών του. Το γελοίο σε αυτήν όλη την ιστορία είναι ότι ο Νίκος Αναστασιάδης περιγράφεται από τα φιλικά του έντυπα και τους συνεργάτες του ως ένας γενναίος πολεμιστής, που δίνει μάχες με την Τρόικα. Πότε έδωσε μάχη; Πού; Και τι απέφεραν οι «μάχες» του για τον λαό;

Να μιλήσουμε για τους συνεργάτες του; Για κάποιους αποκαλύπτονται διάφορα. Αντί να τους αποπέμψει, τους επιβραβεύει. Άλλοι, αντί να διαπραγματεύονται αποφασιστικά με τους δανειστές, κλίνουν ευλαβικά το γόνυ στο πέρασμά τους. Και άλλοι μετατρέπονται σε κινδυνολόγους και εκβιαστές, προκαλώντας τεράστια ζημιά στα συμφέροντα του τόπου.

Τους πλείστους από αυτούς έπρεπε να τους στείλει σπίτι τους. Είτε επειδή είναι ανίκανοι να διαχειριστούν συμφέροντα του τόπου, είτε επειδή προκαλούν ζημιά στον τόπο. Αντ΄ αυτού, ζουν και βασιλεύουν στις θέσεις τους και απολαμβάνουν τους παχυλούς μισθούς και τα γενναιόδωρα ωφελήματά τους.

Ο Κυριάκος Κενεβέζος βαρύνεται με την υπόθεση «Αριστοτέλης». Αντί να αποπεμφθεί αμέσως, επιβραβεύτηκε με διορισμό Πρέσβεως στην Αθήνα.
Ο Χάρης Γεωργιάδης δεν σχεδιάζει πολιτική. Εφαρμόζει εντολές της Τρόικας και περιφέρεται -πότε θριαμβολογών, πότε μοιρολογών και πότε εκβιάζων- στα διάφορα κανάλια, προκειμένου να επιβάλει τις τροϊκανές πολιτικές. Παραμένει στη θέση του.

Ο Χριστόφορος Πισσαρίδης, με τις κινδυνολογίες και τους αστήρικτους εκβιασμούς του, προκάλεσε πανικό στην κοινωνία και εζημίωσε το τραπεζικό σύστημα. Παραμένει στη θέση του και η Αστυνομία κυνηγά τις μαρίδες. Ο ύποπτος φαρσέρ, λέγει, έστειλε 4.000 sms, που προανάγγελλαν κούρεμα καταθέσεων. Τον Πισσαρίδη πόσοι τον άκουσαν; Ολόκληρος πληθυσμός.
Το ίδιο και ο Πρόεδρος του Δημοσιονομικού Συμβουλίου Δημήτρης Γεωργιάδης. Και αυτός αμετακίνητος.

Επί Χριστόφια παραιτήθηκαν τρεις- τέσσερις Υπουργοί. Ακόμη και ο Διευθυντής του Γραφείου του. Επί Νίκου Αναστασιάδη, ουδείς.
Όταν, λοιπόν, σε μία κυβέρνηση επικρατεί κάλυψη, απουσία σχεδιασμού πολιτικής, επιβράβευση κινδυνολογούντων και προκαλούντων ζημία στην οικονομία, όταν κυβερνά μία παράταξη προσαρμοσμένη στις εντολές των ξένων, υπάρχει κυπριακό κράτος και υπάρχει μέλλον για τον λαό του;

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Μάγος;
Ξεσπάθωνε κατά των τραπεζών ο Πρόεδρος των Δανειοληπτών Κώστας Μελάς. Μπαίνει στο Προεδρικό και βγαίνει άλλος άνθρωπος, υποστηρίζοντας το κυβερνητικό νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις. Δίδει έτσι απόλυτη αξιοπιστία και δείχνει απόλυτη εμπιστοσύνη στις τράπεζες, ότι δεν θα αρπάξουν τα σπίτια του κόσμου.
Ωρύετο κατά των τραπεζών και απειλούσε να κηρύξει επανάσταση εναντίον τους ο Πρόεδρος των Κατόχων Αξιογράφων Φοίβος Μαυροβουνιώτης. Μπαίνει στο Προεδρικό και βγαίνει άλλος άνθρωπος. Αισιοδοξεί ότι θα δικαιωθούν τα μέλη του.
Μάγος είναι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης;