Ο θαυμασμός του Προέδρου για τον «εκσυγχρονιστή» σουλτάνο

Αν ο Νίκος Αναστασιάδης ήταν νεοεισερχόμενος στην πολιτική, αν δεν βίωνε ως πολιτικός ηγέτης την ιστορία του Κυπριακού, αν ήταν εντελώς αχάμπαρος για το τι εστί τουρκική πολιτική και ποιοι είναι οι τουρκικοί επιδρομικοί στόχοι, θα είχε το άλλοθι της άγνοιας. Αλλά έχει φάει την πολιτική με το κουτάλι, του αναγνωρίζεται πολιτική ευφυΐα, για πολλά χρόνια βιώνει τη σκληρότητα και την αδιαλλαξία της Τουρκίας, γνωρίζει, πρέπει να γνωρίζει, τους τουρκικούς στόχους και τι θέλουν να κάμουν στην Κύπρο, εις βάρος του κυπριακού Ελληνισμού.

Γνωρίζει, ακόμη, τις συνωμοσίες των ξένων εις βάρος του λαού μας. Πόσες φορές ενέπαιξαν τους ηγέτες μας και πόσες φορές τούς ώθησαν σε παραχωρήσεις και σε αποδοχή απαράδεκτων συμφωνιών, με τις απατηλές υποσχέσεις ότι θα πίεζαν την Τουρκία να προχωρήσει σε παραχωρήσεις. Αποτέλεσμα: Η ελληνοκυπριακή πλευρά έμενε με τις παραχωρήσεις, οι ξένοι με τις υποσχέσεις και οι Τούρκοι με πολλά συν στην τσέπη.

Γιατί τα σημειώνουμε όλα αυτά; Για να καταδείξουμε ότι, ενώ ο Νίκος Αναστασιάδης όφειλε να γίνει σοφότερος στις κρίσεις, στις αποφάσεις και στις εκτιμήσεις του, αρέσκεται να ακούει πλατωνικούς επαίνους από τους ξένους, να πιστεύει στις υποσχέσεις τους, να μένει αγκυλωμένος σε πολιτικές ψευδαισθήσεις και, το κυριότερο, να πιστεύει σε προοπτικές οι οποίες δεν πρόκειται ποτέ να επιβεβαιωθούν.

Πήγε πριν από μερικά χρόνια στην Τουρκία και συνάντησε τον Ταγίπ Ερντογάν. Και επέστρεψε γεμάτος θαυμασμό για τον Τούρκο ισλαμιστή. Είχε χαρακτηρίσει τον Ερντογάν ως ένα εκσυγχρονιστή ηγέτη, που θέλει διακαώς λύση του Κυπριακού.

Πέρασαν από τότε χρόνια. Και παρά το γεγονός ότι αποδείχθηκε πλειστάκις ο οθωμανικός τυχοδιωκτισμός του νέου σουλτάνου, παρά το γεγονός ότι η τουρκική πολιτική κατέστη σκληρότερη, πιο αδιάλλακτη και πιο ανεκτή από τη διεθνή κοινότητα, επιμένει ο Πρόεδρός μας να δηλώνει πως αναμένει από τον Ερντογάν όταν θα έλθει με το πειρατικό του αύριο στα κατεχόμενα, να στείλει αισιόδοξα, συμβιβαστικά και διαλλακτικά μηνύματα.

Δεν πείθεται ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ούτε από το γεγονός ότι, λίγες ημέρες πριν από την πειρατική επίσκεψη, ο Ερντογάν στέλλει το ερευνητικό του σκάφος στα κυπριακά ύδατα για διενέργεια σεισμικών ερευνών. Κάποτε είχε απειλήσει με αποχώρηση από τις συνομιλίες, αν οι Τούρκοι συνέχιζαν τις παραβιάσεις της εθνικής κυριαρχίας. Τώρα, αρκείται στα "αναγκαία διαβήματα".

Σε ποιους; Πού είναι οι φίλοι του, με τους οποίους, έλεγε προεκλογικά, ότι μόλις εκλεγόταν Πρόεδρος θα σήκωνε το τηλέφωνο και θα ζητούσε από τη Μέρκελ και τους εταίρους του συμπαράσταση; Τον κούρεψαν, αφήνουν την Τουρκία ανενόχλητη και τον αποκοιμίζουν με ψεύτικα γλυκόλογα τύπου "η Κύπρος αποτελεί ισχυρό στρατηγικό εταίρο".

Αλλά με τις φιλοδυτικές αγκυλώσεις του Προέδρου, τις ψευδαισθήσεις του, τον ευσεβοποθισμό του ότι μπορεί να περιμένει ανταπόκριση από τους τζιχαντιστές της Άγκυρας, και την ελπίδα ότι ο Ερντογάν θα σώσει την πολιτική Αναστασιάδη, το Κυπριακό δεν λύεται. Και αυτό είναι μόνο το ελάχιστο κακό. Διότι το χειρότερο, με την πορεία που ακολουθούμε, είναι να γίνουμε βορά στο στόμα του τζιχαντισμού της Άγκυρας.

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Μετάβαση ή παράνομη επίσκεψη;
Στο επίσημο κείμενο της ομιλίας του Προέδρου της Δημοκρατίας προς το Συνέδριο Αποδήμων, που μας απεστάλη από το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών, η αναφορά του Προέδρου στην πειρατική κάθοδο του Ερντογάν στα κατεχόμενα, αναφέρεται ως "επικείμενη μετάβαση (στα κατεχόμενα)". Στη σχετική είδηση, όμως, του ΚΥΠΕ, η "μετάβαση" καταγράφεται ως "παράνομη επίσκεψη". Τι συνέβη, τελικά; Υπήρξαν παρεμβάσεις, ώστε να καλυφθεί το ολίσθημα του Προέδρου να χαρακτηρίσει "μετάβαση", μία παράνομη και πειρατική κάθοδο;