Η κυβέρνηση να συνεργασθεί με τα κόμματα για την όσο το δυνατό, μεγαλύτερη συναίνεση στο θέμα των εκποιήσεων, προτού ρίψει τους δανειολήπτες και τους εγγυητές στον λάκκο των λεόντων

Όταν ο Δημήτρης Συλλούρης, μόνος εταίρος της κυβέρνησης, έστω και με την ισχνή παρουσία ενός μόνον Υπουργού στο κυβερνητικό σχήμα, δηλώνει πως θα καταψηφίσει το κυβερνητικό νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις και τονίζει ότι "είναι χειρότερη εξέλιξη να ψηφίσω αυτό το νομοσχέδιο από το να μην πάρουμε τη δόση", τότε αντιλαμβάνεται κάποιος πόσο διάτρητο είναι το νομοσχέδιο και πόσα απερίγραπτα δεινά θα επισωρεύσει στους απλούς πολίτες. Όχι μόνο σε εκείνους που θα χάσουν το σπίτι τους, αλλά και σε χιλιάδες εγγυητές οι οποίοι έχουν κληθεί να εγγυηθούν ενυπόθηκα δάνεια, με την εντύπωση πως και να βγει στο σφυρί το σπίτι του δανειολήπτη, θα καλυφθούν από το ποσό της εκποίησης.

Ακόμη δεν μπορεί κανείς, να φανταστεί τις τεράστιες επιπτώσεις και το χάος που θα προκύψει σε γενικότερους τομείς της οικονομίας, όταν εκατοντάδες, ή και χιλιάδες περιουσίες, τεθούν προς εκποίηση.

Ορθά, πιστεύουμε, είχαμε επισημάνει, ότι θα δημιουργηθεί νέο Οικονομικό Μαρί, αλλά αυτή τη φορά, θα υπάρξει και Κοινωνικό Μαρί. Τρίτη οικονομική καταστροφή, μετά τη δημοσιονομική, την τραπεζική και την τροϊκανή.

Οι εξαγγελίες και τα μέτρα του Προέδρου της Δημοκρατίας δεν έχουν καμία σημασία, εάν δεν προϋποθέτουν νομοθετική ρύθμιση εξαίρεσης της πρώτης κατοικίας και της επαγγελματικής στέγης. Όσων αποδεδειγμένα επηρεάστηκαν από την οικονομική κρίση. Και όσον αφορά τα νομοσχέδια, πέραν του ότι είναι διάτρητα και ο τελευταίος που προστατεύεται είναι ο δανειολήπτης, υπάρχει και η παραπομπή του και σε μία δαιδαλώδη και δαπανηρή διαδικασία. Όταν κάποιος δεν μπορεί να πληρώσει μία δόση, πώς θα μπορέσει να πληρώσει εκτιμητές, δικηγόρους και άλλους, στους οποίους θα κληθεί να προσφύγει, προκειμένου να σώσει το σπίτι του;

Βεβαίως, όλα αυτά, φαίνονται παρωνυχίδες μπροστά στα άλλα μεγαλύτερα προβλήματα που θα δημιουργηθούν και στις τρομακτικές επιπτώσεις που θα προκαλέσουν. Και όταν ο δανειολήπτης, βρεθεί μπροστά στις δαιδαλώδεις διαδικασίες που θα πρέπει να ακολουθήσει, και στα ποσά που θα κληθεί να καταβάλει ως "παράπλευρες απώλειες", τότε θα διαπιστώσει σε ποιο λαβύρινθο οδηγείται και πόσες ελάχιστες πιθανότητες έχει να γλυτώσει από τον Μινώταυρο που θα βρεθεί μπροστά του. Θα δημιουργηθεί μία ολόκληρη κοινωνία αστέγων και χρεοκοπημένων ανθρώπων.

Για να μη φθάσουμε στη χειρότερη κατάσταση από εκείνη στην οποία είχαμε οδηγηθεί με το κούρεμα, πρέπει να υπάρξει συνετή διαχείριση από την κυβέρνηση. Τα πείσματα, η ισχυρογνωμοσύνη και εκείνη η ανεύθυνη νοοτροπία "εμείς θα πάρουμε το νομοσχέδιο στη Βουλή και αν δεν το ψηφίσουν τα κόμματα και δεν εκταμιευθεί η δόση, η ευθύνη θα βαραίνει τα κόμματα", πρέπει να τεθούν στο περιθώριο. Οι ευθύνες δεν θα είναι στα κόμματα, ή τουλάχιστον μόνο, στα κόμματα. Οι ευθύνες θα είναι βαρύτερες και επαχθέστερες για την κυβέρνηση, η οποία καθυστέρησε να πάρει μέτρα, απέρριψε τη συνδιαβούλευση και τη συνεννόηση, και προχώρησε στις δικές της αυθαίρετες επιλογές. Οι ευθύνες της θα είναι απέναντι σε μία χρεοκοπημένη κοινωνία.

Όταν ακόμη και ο Δημοκρατικός Συναγερμός, αναγνωρίζοντας τις αδυναμίες και τα κενά του νομοσχεδίου, προτείνει τις δικές του τροποποιήσεις, τότε πρέπει να είναι φανερό στην κυβέρνηση, ότι το νομοσχέδιο και οι γενικότερες ρυθμίσεις που προτίθεται να επιφέρει στο θέμα των εκποιήσεων, πάσχουν. Και πρέπει να βελτιωθούν. Πρώτιστα για το καλό της κοινωνίας και της οικονομίας.

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Πρωτοφανές

Είναι πρωτοφανές για μία Κεντρική Τράπεζα, να προχωρεί σε στραγγαλιστικά μέτρα εναντίον μίας τράπεζας, με αφορμή κάποιες διαπιστώσεις και εκθέσεις του Αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών. Γνωρίζουμε όλοι, πόσες σκοπιμότητες, πολιτικές και άλλες, κρύβονται πίσω από εκθέσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Συνεπώς, η Κεντρική Τράπεζα πριν από τη λήψη οποιωνδήποτε μέτρων, οφείλει να κάμει τις δικές της έρευνες, προς εξακρίβωση ή επιβεβαίωση των καταγγελιών του Αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών. Και μετά, εφόσον χρειασθεί, και εφόσον επιβάλλεται, να κινηθεί ανάλογα.