Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης να συγκρουστεί με τα κατεστημένα της δημόσιας υπηρεσίας

Ο Νίκος Αναστασιάδης δεν παρέλαβε απλώς μία χώρα σε πλήρη οικονομική αποσύνθεση. Παρέλαβε και ένα κράτος δομημένο σε λανθασμένες βάσεις, σχεδόν διαλυμένο. Αυτό δεν του το αρνείται κανείς. Ούτε ο υπογράφων, ούτε οι αρθρογράφοι αυτής της εφημερίδας. Του δόθηκε πίστωση χρόνου, όχι να λύσει ως διά μαγείας όλα τα οικονομικά προβλήματα, όχι να ξανακτίσει μέσα σε τρεις μέρες νέο σύγχρονο κράτος, δομημένο σε υγιείς βάσεις, αλλά να δώσει έμπρακτα δείγματα βελτίωσης στη ζωή των κουρεμένων και δυστυχισμένων πολιτών, και να αρχίσει να θέτει τις βάσεις ενός νέου κράτους, που θα στηρίζεται στην αξιοκρατία, σε σύγχρονες δομές, στη χρηστή διοίκηση.

Ο Νίκος Αναστασιάδης είτε δεν είχε επίγνωση του χάους που θα παρελάμβανε, είτε είχε, αλλά στην προσπάθειά του να υφαρπάσει την ψήφο των πολιτών, κατέφυγε σε τόσες εκτός πραγματικότητας προεκλογικές υποσχέσεις, ώστε διερωτάται κανείς, εάν ήταν πολίτης αυτής της χώρας. Διότι, όση άγνοια και να είχε για τις πραγματικότητες, δεν θα μπορούσε να βγει και να δεσμευθεί ότι σε τρεις μήνες, μετά την ανάληψη της εξουσίας, θα πάτασσε τη γραφειοκρατία. Ακόμη και ο τελευταίος πολίτης δεν θα αποτολμούσε τέτοια υπόσχεση.

Πόσω μάλλον ο ηγέτης του μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος, ο οποίος όφειλε να γνωρίζει τις τσιμεντωμένες γραφειοκρατικές δομές του κράτους, οι οποίες, για να διαρραγούν, επεβάλλετο να υπάρξει πλήρης εκθεμελίωση του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί η δημόσια υπηρεσία και θεσμοθέτηση θαρραλέων νομοθετικών ρυθμίσεων. Αυτά, για να πραγματοποιηθούν, προϋπέθεταν ύπαρξη ηγέτη ο οποίος θα ήταν έτοιμος να συγκρουστεί με τα κατεστημένα της δημόσιας υπηρεσίας και να πραγματοποιήσει τολμηρές τομές.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, σε όλους αυτούς τους μήνες που κυβερνά, δεν έδωσε δείγματα γραφής ότι έχει την τόλμη να συγκρουστεί με τα κατεστημένα, να πληρώσει πολιτικό κόστος, να κάνει τομές, ώστε και τη δημόσια υπηρεσία να αλλάξει και το κράτος να εκσυγχρονίσει στη βάση της αξιοκρατίας και της χρηστής διοίκησης. Ούτε καν μικρά, στοιχειώδη και ανώδυνα βήματα προς την κατεύθυνση αυτή δεν τόλμησε να κάνει. Επιτρέπεται να μιλά για μεταρρύθμιση της δημόσιας υπηρεσίας, αλλά να μην μπορούν να έχουν πρόσβαση στις τηλεφωνικές γραμμές των Υπουργείων και άλλων ζωτικών υπηρεσιών οι πολίτες;

Επιτρέπεται άνθρωποι, των οποίων η ζωή μπορεί να κινδυνεύει, να τηλεφωνούν για βοήθεια και να μη σηκώνει το τηλέφωνο ο δημόσιος υπάλληλος να απαντήσει; Επιτρέπεται να μιλούμε για μεταρρυθμίσεις και να μην καταδέχεται κανένας δημόσιος υπάλληλος να σηκώσει το τηλέφωνο να απαντήσει; Είναι δυνατόν, ο δημόσιος υπάλληλος να κατοχυρώνεται εφ' όρου ζωής ότι δεν θα απολυθεί από την εργασία του, ακόμη και αν διαπράξει το μεγαλύτερο λάθος; Τι είδους μεταρρύθμιση είναι αυτή, όταν όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι κρίνονται εξαίρετοι; Για ποιον εκσυγχρονισμό του κράτους μιλά ο Πρόεδρος, όταν δημόσιες υπηρεσίες αργούν τα σαββατοκύριακα και, ο κόσμος να χαλάσει, οι υπάλληλοί τους βρίσκονται στις παραλίες;

Η δημόσια υπηρεσία αποτελεί την ατμομηχανή μίας εύρυθμης λειτουργίας ενός κράτους. Και στην Κύπρο δεν έχουμε δημόσια υπηρεσία. Έχουμε μία υπηρεσία η οποία, αντί να είναι ο υπηρέτης των πολιτών, συμπεριφέρεται ως αφέντης της κοινωνίας. Υπάρχει μία τσαρική έπαρση, μια νοοτροπία του απόλυτου αφεντικού, μία αυθαίρετη εξουσία, η οποία θεωρεί αγγαρεία την εξυπηρέτηση του πολίτη. Δεν ισοπεδώνουμε τους πάντες και τα πάντα. Υπάρχουν ευσυνείδητοι δημόσιοι λειτουργοί και υπάλληλοι, οι οποίοι θεωρούν υποχρέωσή τους την εξυπηρέτηση του πολίτη. Γενικότερα, όμως, επικρατεί μία νοοτροπία η οποία δεν επιτρέπει ούτε μεταρρυθμίσεις ούτε εκσυγχρονισμό. Και υπάρχει, από την άλλη πλευρά, μία έκδηλη δειλία των πολιτικών και όλων των κυβερνώντων, να πάρουν τον ταύρο από τα κέρατα, να τον δαμάσουν και να εκσυγχρονίσουν το κράτος.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης πρέπει να κάνει το μεγάλο βήμα: Να συγκρουστεί με κατεστημένα, να κάνει τομές, να αγγίξει νομοθεσίες και κανονισμούς. Μονάχα έτσι θα πετύχει μεταρρύθμιση και θα εκσυγχρονίσει το κράτος.

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Το χρώμα των δανείων
Καλά, τα «κόκκινα δάνεια» της κυβέρνησης Χριστόφια ήταν κακά και καταστροφικά, και τα «γαλάζια δάνεια» της κυβέρνησης Αναστασιάδη είναι καλά και θα επανεκκινήσουν την οικονομία;