Μια αναφορά του Μπάιντεν που δεν είχε τη θέση της - Πού είναι το master plan για την Αμμόχωστο;

Αναζήτησα στις εφημερίδες την ομιλία του Αμερικανού Αντιπροέδρου που εξεφώνησε στους κοινωνικούς εταίρους, στη σύναξη του Λήδρα Πάλας. Δεν τη βρήκα πουθενά, εκτός μία συγκεκριμένη αναφορά στη "Σημερινή". Ούτε επίσημη ανακοίνωση, ούτε ζωντανή κάλυψη από τις τηλεοράσεις. Κάτι προσπάθησαν να πουν στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, αλλά την πέρασαν στο "ντούκου" και στα ψιλά. Ίσως δεν συνέφερε να βγει προς τα έξω, διότι θα χαλούσε το θριαμβολογικό κλίμα...

Σύμφωνα, λοιπόν, με τη σχετική αναφορά, ο κ. Μπάιντεν ζήτησε "θυσίες και υποχωρήσεις εκατέρωθεν", προκειμένου να φθάσουμε σε λύση.

Το ερώτημα που προκύπτει, είναι ποιας μορφής θυσίες και υποχωρήσεις της ελληνοκυπριακής πλευράς έχει στον νουν η αμερικανική πλευρά, και αν υπάρχουν περιθώρια νέων θυσιών και υποχωρήσεων, στη δική μας πλευρά, ώστε να μην ξεπεράσει τα όρια που θα θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια του κυπριακού Ελληνισμού. Όσα είχε να δώσει η ελληνοκυπριακή πλευρά, τα έδωσε. Αν προχωρήσει και σε νέες θυσίες και νέες υποχωρήσεις, τότε είναι ως να πέφτει στον γκρεμό. Αντίθετα, η τουρκική πλευρά τίποτε δεν έχει δώσει, αλλά στην ουσία, στα 40 χρόνια διακοινοτικών συνομιλιών, τα έχει λάβει όλα.

Τα πράγματα δεν μπορούν να προχωρήσουν στη βάση αυτής της λογικής των "εκατέρωθεν θυσιών και υποχωρήσεων". Διότι εάν φθάσουμε ώς εδώ, δύο θα είναι τα συνεπακόλουθα: Ο μεν κυπριακός Ελληνισμός αυτοχειριάζεται, η δε λύση που θα συμφωνηθεί -αν συμφωνηθεί- θα διαρκέσει μόνο μία ημέρα. Την επαύριον της υπογραφής της, θα καταρρεύσει. Ελπίζουμε να μην είναι αυτό που επιθυμεί ο αμερικανικός παράγοντας...

Ο Τζο Μπάιντεν πρέπει να έχει λάβει ένα σκληρό μάθημα, από την εδώ επίσκεψή του.

Ενθυμόμαστε πολύ καλά τις θριαμβολογικές ανταποκρίσεις από την Ουάσιγκτον, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν και εδώ από την κυβερνητική παράταξη, ότι ο Αμερικανός Αντιπρόεδρος έρχεται εδώ με "γεμάτες αποσκευές" και με εξαγγελίες για την Αμμόχωστο. Μας είπαν ότι μεταφέρει master plan, ότι θα εξαγγείλει χρηματοδοτήσεις και θα ανακοινώσει είσοδο εμπειρογνωμόνων στην κατεχόμενη πόλη.

Δεν αμφιβάλλουμε, ότι πιθανόν αυτές να ήταν οι προθέσεις του. Όμως, στο τέλος, τι απεδείχθη; Ότι όλοι οι σχεδιασμοί του ανατράπηκαν από τον κατοχικό ηγέτη, με οδηγίες, προφανέστατα, της Άγκυρας. Τίποτε δεν έγινε στο θέμα της Αμμοχώστου. Αυτή και μόνο η σκληρή και αδιάλλακτη θέση της τουρκικής πλευράς αποδεικνύει ότι η Άγκυρα και η υποτελής της διοίκηση δεν έχουν πρόθεση να κάμουν το παραμικρό βήμα, ακόμη και να μην τους στοιχίζει οτιδήποτε, προκειμένου να διευκολύνουν τη λύση του προβλήματος. Πόσω μάλλον να προχωρήσουν σε "θυσίες και υποχωρήσεις" για να υποβοηθήσουν την επίτευξη συμφωνίας.

Επ' αυτού, καταδεικνύεται πόσο δίκαιο είχαμε, όταν τονίζαμε ότι οι Αμερικανοί δεν έχουν κανένα λόγο να συζητούν θέμα Αμμοχώστου με τον Έρογλου. Στην Άγκυρα έπρεπε να μεταβούν και να συνομιλήσουν με τον Ερντογάν και τον Νταβούτογλου. Γιατί απευθύνθηκαν στον Έρογλου; Για να του φορτώσουν την αδιαλλαξία της Άγκυρας και να αποδεσμεύσουν την Τουρκία, ο στρατός της οποίας κατέχει μία πόλη κλειστή, για 40 χρόνια;

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Δούλεμα

Όλα καλά και άγια, αλλά να μας περιπαίζουν οι Αμερικανοί ότι θα γίνουμε "ο ισχυρός παίκτης-κλειδί" στην περιοχή, ότι "θα έχουμε ηγετικό ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο" και ότι θα καταστούμε "παγκόσμια ενεργειακή γέφυρα", πάει πολύ το δούλεμα. Ένα χωριουδάκι είμαστε στην περιοχή, ανάμεσα σε γίγαντες. Μη μας κάνουν να πιστεύσουμε τώρα πως είμαστε ποντίκια που μπορούν να βρυχώνται...