Ο Κύπριος ψηφοφόρος απαξιώνει φραστικά το πολιτικό σύστημα, αλλά το δικαιώνει πανηγυρικά με την ψήφο του

Αν καλέσω σήμερα τους αναγνώστες μου να ψηφίσουν στις ευρωεκλογές τον Τουρκοκύπριο Σενέρ Λεβέντ, ή τον Συνδυασμό "Μήνυμα Ελπίδας" του οικονομολόγου Στέλιου Πλατή, σίγουρα θα θεωρηθώ γραφικός αρθρογράφος. Το ίδιο θα αισθανθούν ίσως και κάποιοι ψηφοφόροι, από τη σκέψη των οποίων θα περάσει να ψηφίσουν αυτούς που προανέφερα. Και προκειμένουν να μη θεωρηθούν γραφικοί, το χέρι τους όταν φθάσουν στην κάλπη, θα κατευθυνθεί σε συνδυασμό κάποιου πολιτικού κόμματος.

Το κυπριακό εκλογικό σώμα μπορεί να δηλώνει και να αισθάνεται προδομένο, απηυδισμένο, οργισμένο από τις αμαρτίες, τις διαπλοκές, τις αυθαιρεσίες, τους λαϊκισμούς και τις καταστροφικές συμφορές που επεσώρευσε στον τόπο το κομματικό σύστημα και οι εκπρόσωποί του, αλλά όταν έλθει η ώρα να καταδικάσει αυτό το σύστημα και να το απαξιώσει διά της ψήφου του, το ευλογεί και το συντηρεί, και του επιτρέπει να συνεχίσει να επισωρεύει δεινά στον πολίτη και στη χώρα.

Αντί οι πολίτες να απαξιώσουν τα κόμματα και τους πολιτικούς, απαξιώνουν εκείνους που τολμούν να σταθούν απέναντι στο κομματικό σύστημα. Η μόνη παθητική αντίσταση των ψηφοφόρων έναντι των κομμάτων είναι η αποχή. Αλλά, τελικά, αυτή δεν καταδικάζει το πολιτικό σύστημα. Απλώς του στέλλει παθητικό μήνυμα καταδίκης, που δεν μετρά. Τα τελευταία χρόνια η αποχή έχει αυξηθεί σημαντικά, τα κόμματα, αμέσως μετά από κάθε εκλογή, δηλώνουν υποκριτικά πως "πήραμε το μήνυμα", αλλά στο τέλος, ούτε μήνυμα λαμβάνουν ούτε συμπεριφορές αλλάζουν. Συνεχίζουν με την ίδια καταστροφική νοοτροπία. Θυμίζουμε ότι, μετά από κάποια εκλογική μάχη και όταν το ποσοστό αποχής ανήλθε σημαντικά, ο Νίκος Αναστασιάδης είχε δηλώσει, περίπου, πως αυτό δεν σημαίνει τίποτε. Και υπενθύμισε ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες ο Πρόεδρος εκλέγεται με το 50% των ψηφοφόρων που προσέρχονται στις κάλπες.

Είναι φανερό, συνεπώς, πως η αποχή μπορεί να ανησυχεί, ως κάποιο βαθμό, το πολιτικό σύστημα και τα κόμματα, αλλά δεν μπορεί να ανατρέψει ή να εμποδίσει τη συνέχιση της κυριαρχίας του. Μόνο η ψήφιση ανεξάρτητων υποψηφίων και ανεξάρτητων συνδυασμών, με την παράλληλη μείωση των ποσοστών των κομμάτων και τη μη εκλογή δυναμικών στελεχών τους, μπορεί να προσφέρει βάσιμες ελπίδες ότι το πολιτικό σύστημα ηττάται και ο πολίτης απομακρύνεται από τους παραδοσιακούς κομματικούς μηχανισμούς.

Κατά καιρούς είχαμε τέτοια ισχυρά μηνύματα, ιδιαίτερα προς τα μεγάλα κόμματα. Είχαμε τη συρρίκνωση του ΑΚΕΛ στις βουλευτικές εκλογές του 1986, είχαμε το ισχυρό "όχι" των συναγερμικών ψηφοφόρων στις οδηγίες της ηγεσίας τους να ψηφίσουν υπέρ του σχεδίου Ανάν, στο δημοψήφισμα του Απριλίου του 2004. Αλλά αυτά ήταν περιστασιακά, εποχικά φαινόμενα, που δεν είχαν συνέχεια. Ή μάλλον είχαν αντίστροφη πορεία.

Το ΑΚΕΛ ανέκαμψε και επανέκαμψε σε ψηλά ποσοστά, ενώ οι συναγερμικοί ψηφοφόροι, ενώ τον Απρίλιο αποδοκίμασαν την ηγεσία τους, τον Μάιο, στις ευρωεκλογές, ψήφισαν κορδόνι ΔΗΣΥ και το κατέστησαν πρώτη σε ποσοστά εκλογική δύναμη του τόπου!

Από πολύ παλιά, ο Βάσος Λυσσαρίδης καλούσε τους πολίτες να σπάσουν τα κομματικά συρματοπλέγματα και να ψηφίσουν ελεύθερα. Οι εκκλήσεις του έπεσαν στο κενό. Σήμερα, με τα τόσα εγκλήματα που διέπραξε και συνεχίζει να διαπράττει η κομματοκρατία, οι πολίτες καλούνται να σπάσουν τις κομματικές μάντρες και να απαξιώσουν τους κομματικούς συνδυασμούς. Διαφορετικά, θα είναι άξιοι της μοίρας τους και των επιλογών τους...

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Ορθά ενημερώνει

Η γνώση των εξελίξεων στο εθνικό θέμα δεν μπορεί να αποτελεί μόνο δικαίωμα των πολιτικών κομμάτων. Δικαιούνται και οι αντιπροσωπευτικοί φορείς της κοινωνίας να ενημερώνονται για την πορεία του κυπριακού.

Συνεπώς, σωστά πράττει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ενημερώνοντας τις επιχειρηματικές, εργοδοτικές και συντεχνιακές οργανώσεις για την πορεία του εθνικού θέματος. Ο Έρογλου ενημερώνει ακόμη και "μη κυβερνητικές οργανώσεις" στα κατεχόμενα για την πορεία του διαλόγου. Εμείς γιατί να υστερούμε σε διαφάνεια και ενημέρωση αντιπροσωπευτικών φορέων της κοινωνίας; Να συνεχίσει, συνεπώς, ο Πρόεδρος και να διευρύνει τον κύκλο της ενημέρωσης. Το δικαιούται ο πολίτης.