Εμπλέξαμε, δήθεν, την Τουρκία συζητώντας το θέμα της Αμμοχώστου με τον Έρογλου!

Όταν ανακοινώθηκε η συμφωνία Βενιζέλου-Νταβούτογλου για χιαστί συναντήσεις, οι θριαμβολογίες από πλευράς Κυβέρνησης έφταναν μέχρι τον έβδομο ουρανό. «Εμπλέξαμε την Τουρκία στον διάλογο και την καταστήσαμε υπόλογη για τις προτάσεις που υποβάλλει η τουρκοκυπριακή πλευρά. Ανοίξαμε δρόμο για απευθείας διάλογο με την Άγκυρα», μας έλεγαν και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος.

Σήμερα, τίθεται από την ελληνοκυπριακή πλευρά θέμα επιστροφής της Αμμοχώστου. Ως Μέτρο Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Αλλά προς ποίον υποβάλλονται οι προτάσεις μας; Προς την τουρκοκυπριακή κατοχική ηγεσία!

Αλλά η Αμμόχωστος κατελήφθη και κατέχεται από τον τουρκικό στρατό. Είναι θέμα που αφορά την Τουρκία και όχι την υποτελή διοίκηση. Η Τουρκία θα αποφασίσει αν θα επιστραφεί ή όχι. Κανένας Έρογλου και κανένας Οζερσάι. Αντί, συνεπώς, να στείλει ο Πρόεδρος στην Τουρκία τον Ανδρέα Μαυρογιάννη να διαπραγματευθεί με τον Νταβούτογλου, στέλλει τον Έρικ Ρούμπιν στον Έρογλου, για να μεταφέρει προτάσεις του για επιστροφή της πόλης.

Πού, τελικά, βρίσκεται η εμπλοκή της Τουρκίας; Πού καταδεικνύεται ότι πρέπει η Άγκυρα να αποφασίσει και όχι ο Έρογλου; Πού είναι το κόστος της Τουρκίας, εφόσον απορρίψει την επιστροφή της πόλης; Πουθενά.
Το θέμα της κατοχής και απελευθέρωσης της Αμμοχώστου είναι θέμα το οποίο πρέπει να συζητηθεί απευθείας μεταξύ Λευκωσίας και Άγκυρας. Δεν είναι θέμα που αφορά τον Έρογλου και την τουρκοκυπριακή πλευρά. Γιατί η Κυβέρνηση το υποβαθμίζει σε δικοινοτική διαφορά; Γιατί χάνει μοναδική ευκαιρία να εμπλέξει την Τουρκία, και να καταδείξει την αδιάλλακτη στάση της και το γεγονός ότι για 40 χρόνια κατέχει μία νεκρή περιοχή, και δεν την επιστρέφει στους νόμιμους κατοίκους της;

Αυτός ο χειρισμός της Κυβέρνησης οδηγεί όχι σε εμπλοκή της Τουρκίας και σε ανάληψη ευθυνών από μέρους της, αλλά σε απεμπλοκή της και σε υποβοήθησή της να απαλλαγεί τεράστιων ευθυνών. Ήταν παραμύθια της Χαλιμάς όσα μας έλεγαν οι κυβερνώντες, ότι ενέπλεξαν την Τουρκία. Είχαν, με το θέμα της Αμμοχώστου, μοναδική ευκαιρία να την εμπλέξουν και να καταδείξουν τις ευθύνες και την αδιαλλαξία της Τουρκίας, και τελικά την κλότσησαν. Την αποενοχοποίησαν εκ νέου και κατέστησαν το θέμα της Αμμοχώστου δικοινοτική διαφορά.

Οι χιαστί συναντήσεις όχι μόνο δεν λειτούργησαν υπέρ της δικής μας πλευράς, αλλά λειτουργούν υπέρ της Τουρκίας και του Έρογλου.
Πρώτιστα, αποτελούν περιπαίξιμο και επικοινωνιακό παιγνίδι της Κυβέρνησης. Εδώ και μήνες, από της συμφωνίας Βενιζέλου-Νταβούτογλου, υπήρξε μία και μόνη συνάντηση των διαπραγματευτών στην Αθήνα και στην Άγκυρα. Και αυτές ήταν καθαρά φιλοφρονητικές και συναντήσεις γνωριμίας. Δεν τέθηκαν ενώπιον του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών οι απαιτήσεις της δικής μας πλευράς. Έκτοτε και παρά τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι συνομιλίες Μαυρογιάννη-Οζερσάι, δεν επιχειρήθηκε νέα επίσκεψη του κ. Μαυρογιάννη, προκειμένου να ξεκαθαρίσουν οι θέσεις της Άγκυρας. Ούτε ακούσαμε οποιαδήποτε καταγγελία της Τουρκίας από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, η οποία να καθιστά υπόλογη την Τουρκία για τις απαράδεκτες θέσεις που καταθέτει η τουρκοκυπριακή πλευρά.

Αντίθετα, σε όλο αυτό το διάστημα παρακολουθήσαμε μία γιγαντιαία προσπάθεια του ψευδοκράτους να διεισδύσει σε μεγάλα κέντρα αποφάσεων και να αναδείξει την οντότητα του ψευδοκράτους.
Η δήθεν εμπλοκή της Τουρκίας ήταν παραμύθι και πυροτέχνημα. Με τους όλους χειρισμούς της στο θέμα της Αμμοχώστου, η Κυβέρνηση ενίσχυσε την εντύπωση διεθνώς ότι το Κυπριακό αποτελεί δικοινοτική διαφορά...

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Αήθης ενέργεια
Η αξιωματική αντιπολίτευση στην Ελλάδα, διά του ΣΥΡΙΖΑ, προέβη σε μία αήθη ενέργεια εις βάρος του Προέδρου της Βουλής και της αντιπροσωπίας της ΕΔΕΚ. Έστησε τον Γιαννάκη Ομήρου να περιμένει την αντιπροσωπία του ΣΥΡΙΖΑ στο ραντεβού και δεν εμφανίστηκε. Το ίδιο έπραξαν και Ελλαδίτες δημοσιογράφοι, οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στην ορισθείσα συνέντευξη Τύπου.
Κατά τ' άλλα, μπορούμε να ζούμε με ψευδαισθήσεις ότι η Ελλάδα, με τα τόσα πολλά προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει, κοιμάται και ξυπνά έχοντας στο μυαλό της το δράμα της Κύπρου...