Αυτοί που όφειλαν να γνωρίζουν και ουδέν έπραξαν. Ο Γενικός Εισαγγελέας να διερευνήσει και τους ισχυρισμούς Παπαγεωργίου

Συμφωνούμε με τον Ιωνά Νικολάου: Εάν ο Μιχάλης Παπαγεωργίου παρέμενε στην καρέκλα του Αρχηγού Αστυνομίας, θα προέβαινε στις καταγγελίες που προέβη;

Είναι διαχρονική θέση του υπογράφοντος ότι δημόσιοι άνδρες, οι οποίοι είναι γνώστες επιζήμιων ενεργειών εις βάρος του κράτους και του κοινωνικού συνόλου, οφείλουν, εφόσον δεν εισακούονται από τους προϊσταμένους τους, να καταθέτουν τις παραιτήσεις τους και να απευθύνονται προς τον λαό, καταγγέλλοντας όσους ζημιώνουν με τις ενέργειές τους το κράτος. Δεν νομιμοποιούνται να διαφυλάσσουν την καρέκλα τους και να μιλούν όταν εκδιώκονται, και όταν το κράτος και ο πολίτης επλήγησαν από τις πράξεις και αποφάσεις τους.

Δυστυχώς, εδώ στην Κύπρο, ευδοκιμεί η εκ των υστέρων αποκάλυψη των κακώς εχόντων. Ενόσω κάθονται στην καρέκλα και γεύονται τα αγαθά της εξουσίας, σιωπούν και ανέχονται. Όταν τους εκδιώξουν, ανοίγουν το στόμα τους και μιλούν. Αυτό δεν έκαμε και ο Αθανάσιος Ορφανίδης, τον οποίο περιέργως ο Ιωνάς Νικολάου και ο ΔΗΣΥ εθώπευαν και στήριζαν; Πέντε χρόνια κλεισμένος στο γραφείο του, έβλεπε τα εγκλήματα των τραπεζιτών, έβλεπε την καταστροφική διαχείριση της οικονομίας από τον Δημήτρη Χριστόφια, αλλά αρκείτο σε αποστολή επιστολών. Ποτέ δεν βγήκε να μιλήσει στον λαό, να καταθέσει την παραίτησή του και να προειδοποιήσει ότι έρχονται δεινά για την οικονομία. Θωράκιζε την καρέκλα του. Όταν τον εκδίωξαν, έκαμε πράξη ζωής το κυνηγητό του Χριστόφια. Ο κ. Ιωνάς και ο ΔΗΣΥ δεν τον ερώτησαν ποτέ: "Γιατί δεν μας τα έλεγες την ώρα που όφειλες να μας τα πεις; Θα προέβαινες στις καταγγελίες, εάν παρέμενες στην καρέκλα του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας;".

Αυτά, ως προς τις ευθύνες του Μιχάλη Παπαγεωργίου.

Αλλά υπάρχει και η άλλη πτυχή. Είναι οι εκ των υστέρων, έστω, σοβαρές καταγγελίες κατά του Προέδρου και του κ. Ιωνά Νικολάου. Είναι οι ισχυριζόμενες επιλήψιμες ενέργειες του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, για τις οποίες ενημέρωσε, όπως είπε ο κ. Παπαγεωργίου, γραπτώς, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Υπενθυμίζουμε μερικές: Αλλαγή ανακριτών στη διερεύνηση του οικονομικού εγκλήματος. Κατασκόπευση των κινήσεων και αποφάσεων του Αρχηγού Αστυνομίας. Ενημέρωση αστυνομικού ο οποίος κατεζητείτο για την υπόθεση Δρομολαξιάς. Παρεμβάσεις σχετικά με το κλείσιμο υπόθεσης στην Πάφο. Συνωμοσία φαγώματος του τέως Αρχηγού. Μαρτυρία ότι ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης εγνώριζε προ καιρού για τη διαμαρτυρία του ΕΛΑΜ.

Έναντι αυτών των ισχυρισμών δεν ακούσαμε -ούτε από το Προεδρικό ούτε από τον Υπουργό- πειστικές απαντήσεις. Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε αβασάνιστα τους ισχυρισμούς του τέως Αρχηγού Αστυνομίας. Λέγουμε όμως ότι εάν, πράγματι, όσα καταγγέλλει ο κ. Παπαγεωργίου ευσταθούν, τότε προκύπτει μέγα ηθικό και πολιτικό ζήτημα και για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και για τον Υπουργό του. Ο μεν Πρόεδρος παρουσιάζεται να καλύπτει επιλήψιμες ενέργειες Υπουργού του, ο δε Υπουργός παρουσιάζεται να είναι εμπλεκόμενος σε μεθοδεύσεις που αντίκεινται σε θέματα δικαιοσύνης και αντικειμενικής έρευνας σε υποθέσεις που έπληξαν καίρια το συμφέρον του τόπου.

Είπαμε και σε άλλα άρθρα μας: Μαγκιά δεν είναι να τιμωρείς πολιτικό αντίπαλο. Μαγκιά και αρετή είναι να απομακρύνεις ημέτερο, όταν αποδεδειγμένα έχει πλήξει το κύρος της Κυβέρνησης κι εζημίωσε το κράτος.
Ερωτούμε: Ο Γενικός Εισαγγελέας θα διατάξει έρευνα για όσα καταγγέλλει ο τέως Αρχηγός; Ή θα αφήσει να αιωρούνται οι κατηγορίες; Θα διατάξει έρευνα για τις ευθύνες του Προέδρου της Δημοκρατίας, του Υπουργού Δικαιοσύνης, του τέως Αρχηγού Αστυνομίας, όλων όσοι όφειλαν να γνωρίζουν για τη συγκέντρωση του ΕΛΑΜ και δεν έπραξαν τίποτε για ν΄ αποτρέψουν όσα συνέβησαν και έπληξαν το δημόσιο συμφέρον;

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Χωρίς άλλοθι

Το σκέφθηκε ο Πρόεδρος; Έφαγε τον Πανίκο Δημητριάδη, τον Μιχάλη Παπαγεωργίου, τοποθέτησε παντού ημετέρους. Πού θα βρίσκει άλλοθι τώρα;