Αν έστω και ένας άνθρωπος βρεθεί άστεγος στους δρόμους, την ευθύνη θα τη φέρουν οι κυβερνώντες

«Οι εκποιήσεις έπρεπε να είχαν αρχίσει χθες», είχε πει σε κάποια τηλεοπτική συνέντευξή του ο Υπουργός Οικονομικών, επικαλούμενος τους όρους δανειοδότησης και τις υποχρεώσεις των δανειοληπτών έναντι των τραπεζών. Και βεβαίως, κάτω από ομαλές οικονομικές συνθήκες, εφόσον ο δανειολήπτης είχε τις δυνατότητες και τα εισοδήματα να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του και αρνείτο, δίκαιο ήταν οι δανειστές να απαιτήσουν να λάβουν όσα οι συμφωνίες διελάμβαναν. Αλλά και τότε ακόμη, είχε επιλεγεί μία χρονοβόρα διαδικασία, η οποία παρείχε στον δανειολήπτη τις ευκαιρίες να ανταποκριθεί. Το δικαίωμα κατοχής περιουσίας είναι ιερό και κανένας δεν έχει το δικαίωμα να στερήσει με διαδικασίες-εξπρές, από τον δανειολήπτη, την οικογενειακή στέγη.

Όταν, όμως, μεσολαβεί μία τεράστια οικονομική κρίση, η οποία δημιουργεί 74 χιλιάδες ανέργους, 45 χιλιάδες απόρους, κουρεύει μισθούς και εισοδήματα, γονατίζει νοικοκυριά από φορομπηκτικές πολιτικές και οδηγεί την οικονομία ενός κράτους στα πρόθυρα κατάρρευσης, τότε αυτό το κράτος βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Οι συμφωνίες τραπεζικών ιδρυμάτων και δανειοληπτών έγιναν κάτω από συγκεκριμένες ομαλές οικονομικές συνθήκες και κάτω από το πρίσμα συγκεκριμένων εισοδημάτων του δανειολήπτη. Αυτά δεν μπορούν να ισχύσουν σήμερα και συνεπώς, τόσο η Κυβέρνηση όσο και οι δανειστές οφείλουν να εξεύρουν άλλους τρόπους και να προχωρήσουν σε αναδιαρθρώσεις των συμφωνιών, σύμφωνα με τις συνθήκες που επικρατούν και στη βάση των συρρικνωμένων εισοδημάτων που σήμερα ο δανειολήπτης έχει.

Όμως ο Υπουργός Οικονομικών δεν τα λαμβάνει υπόψη όλα αυτά. Και σε εποχές δυσπραγίας και οικονομικής εξαθλίωσης, προκαλεί με τη δήλωσή του ότι «οι εκποιήσεις έπρεπε να είχαν αρχίσει χθες».

Αυτή η στήλη, από την πρώτη στιγμή, είχε προειδοποιήσει ότι η απάνθρωπη οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης θα οδηγούσε, αργά ή γρήγορα, στο κατάντημα να δούμε σε αυτήν τη χώρα, για πρώτη φορά στην ιστορία της, αστέγους να κοιμούνται στους δρόμους. Θεωρήθηκε αυτή η προειδοποίηση ως γραφική και ως κασσανδρική. Ιδού όμως σήμερα, ομολογείται και από το Κτηματολόγιο, ότι αριθμός περιουσιών (κάποιοι μιλούν για έξι χιλιάδες), οδηγούνται προς εκποίηση. Η διαδικασία ξεκίνησε και είναι θέμα χρόνου να ολοκληρωθεί και να δούμε τους πρώτους αστέγους στον δρόμο.

Παρά τις επανειλημμένες δεσμεύσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας, ότι θα εξαγγείλει μέτρα που θα αποτρέπουν εκποιήσεις, τα τραπεζικά ιδρύματα φαίνεται ότι προς αυτήν την κατεύθυνση κινούνται. Και ενώ η Βουλή, σχεδόν ομόφωνα, ετοιμάζεται να εγκρίνει πρόταση νόμου για την προστασία της κύριας κατοικίας, ο Υπουργός Οικονομικών επιμένει, διαφωνεί, καλεί τη Βουλή να μην προχωρήσει και προσπαθεί με διάφορες αναποτελεσματικές προτάσεις να σταματήσει την προσπάθεια βουλευτών.

Εδώ, υπάρχει συναίνεση, ακόμη και της Τρόικας, να προστατευθεί η οικογενειακή στέγη. Αλλά η Κυβέρνηση, σε μία προσπάθεια να αποδείξει ότι η σκληρότητα με την οποία αντιμετωπίζει τον απλό άνθρωπο είναι μεγαλύτερη και από τη σκληρότητα των τροϊκανών, επιμένει να σπρώχνει τη διαδικασία προς τις εκποιήσεις. Βιάζεται να λάβει ακόμη ένα «μπράβο» από τους δανειστές, αδιαφορώντας για την καταστροφή που θα επέλθει.

Η Βουλή πρέπει να προχωρήσει στην έγκριση της σχετικής πρότασης νόμου, ανεξαρτήτως των αντιδράσεων της Κυβέρνησης. Αν η Κυβέρνηση θέλει να φορτωθεί άλλο ένα έγκλημα εις βάρος της κοινωνίας και των απλών ανθρώπων, ας συνεχίσει να επιμένει σε επιτάχυνση των διαδικασιών εκποιήσεων. Οι βουλευτές, όμως, ανεξαρτήτως κομματικών τοποθετήσεων, έχουν καθήκον να προστατεύσουν τους ανθρώπους και την κοινωνία. Το έγκλημα, να δούμε ανθρώπους να κοιμούνται στα πάρκα και στους δρόμους, ας αφεθεί να βαρύνει τους ώμους της Κυβέρνησης.

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Μια στο καρφί...

Μπορεί να μας εξηγήσει η ηγεσία του Δημοκρατικού Συναγερμού, πώς συμβαίνει σε συνόδους Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος να εγκρίνονται τα πιο ισχυρά ψηφίσματα υπέρ της Κύπρου, και όταν οι ίδιοι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων εφαρμόζουν πολιτική στο Κυπριακό, σε επίπεδο κυβερνητικής πολιτικής, αντί να εφαρμόζουν τα ψηφίσματα τα οποία υπογράφουν, είτε συντηρούν και ευλογούν την κατοχή της Κύπρου, είτε υποδύονται τους σύγχρονους Πιλάτους;