ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Υπουργείο αλχημειών
Το Υπουργείο Εργασίας της κυβέρνησης Αναστασιάδη, παρέλαβε από το Υπουργείο Εργασίας της κυβέρνησης Χριστόφια, 40 χιλιάδες ανέργους και τους αύξησε στις 78 χιλιάδες. Και επιχειρεί με διάφορες αλχημείες, προσφέροντας μερικές ώρες εργασίας σε ανέργους και αφαιρώντας τους από τον κατάλογο ανέργων, να δείξει μείωση των ανέργων. Και καθιερώνοντας για τους νέους, μισθούς πείνας 500 ευρώ. Εξελίσσεται σε Υπουργείο αλχημειών.

Ενότητα γύρω από τη συμφωνία Αναστασιάδη-Έρογλου οδηγεί στην καταστροφή

Αυτή η Κυβέρνηση καθιέρωσε ένα νέο πρότυπο διακυβέρνησης. Πρότυπο "με το πιστόλι στον κρόταφο", ή με την απειλή "δαμοκλείου σπάθης". Η Κυβέρνηση τρομοκρατεί τον λαό, βάζοντας το πιστόλι στον κρόταφο τής κοινωνίας, για να αποδεχθεί όσα η Τρόικα, τάχατες, επιβάλλει, ενώ η Κυβέρνηση προηγείται της Τρόικας σε καταπιεστικά μέτρα. Και επισείει τη "δαμόκλειο σπάθη" πάνω από την κοινωνία, ώστε να υποκύψει σε εκβιασμούς των ξένων δανειστών, διαφορετικά δεν θα δοθεί η δόση και το κράτος θα χρεοκοπήσει. Πρόκειται για πρακτική φοβισμένων ηγετών, που δεν διαθέτουν μηχανισμούς αντίστασης, ούτε μπορούν να διεκδικήσουν, ούτε έχουν σχέδια αντίδρασης. Αυτό αποδείχθηκε και στην περίπτωση του κουρέματος, αυτό αποδεικνύεται και σε όλες τις διαδρομές διαπραγμάτευσης με τους τροϊκανούς.

Στο εθνικό θέμα, αυτή η τρομοκρατική πρακτική εμβολιάζεται και με παραινέσεις ενότητας και συστράτευσης, για να επιτευχθεί, δήθεν, η επανένωση της Κύπρου. Στην πραγματικότητα ζητούν ενότητα για να νομιμοποιηθεί η διχοτόμηση της Κύπρου, μέσω της συμφωνίας Αναστασιάδη-Έρογλου.

Κάποτε, ο Ελευθέριος Βενιζέλος, σε κάποια στιγμή έντονης διαφωνίας με τον Βασιλέα Κωνσταντίνο, είχε πει το ιστορικό "καλύτερα διασπασμένοι διά την σωτηρίαν, παρά ενωμένοι διά την καταστροφήν". Αυτή η ιστορική ρήση πρέπει να έχει εφαρμογή και σήμερα στην Κύπρο.

Ενότητα γύρω από μία καταστροφική συμφωνία, οδηγεί σε αυτό που πολύ χαρακτηριστικά περιέγραψε το χθεσινό άρθρο της "Σημερινής": Ενωμένοι θα οδηγηθούμε σε έναν χορό του Ζαλόγγου, όπου δεν υπάρχει η παραμικρή ελπίδα σωτηρίας. Διαφωνούντες με αυτήν την εθνική αυτοκτονία, μπορούμε να φθάσουμε στη σωτηρία, αχρηστεύοντας για άλλη μια φορά, όπως το 2004, τα σχέδια για εξαφάνιση του κυπριακού Ελληνισμού.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και οι συνεργάτες του προσπαθούν να εξωραΐσουν και να ωραιοποιήσουν μία καταστροφική συμφωνία. Μην τους ακούτε. Στο τραπέζι των συνομιλιών δεν θα διαπραγματεύονται ο Αναστασιάδης με τον Στυλιανίδη και τον Αρχιεπίσκοπο. Θα διαπραγματεύονται με τον Νταβούτογλου, την Τουρκία και τον Έρογλου. Αυτούς να ακούετε. Αυτών έχει σημασία η ερμηνεία που δίνουν στη συμφωνία. Διότι οι Τούρκοι, αυτά που λέγουν, τα πράττουν. Η ερμηνεία που δίνουν στη συμφωνία είναι ερμηνεία νομιμοποίησης των τετελεσμένων της κατοχής. Είναι ερμηνεία δύο κρατών, δύο κυριαρχιών, δύο ιθαγενειών, παραμονής τουρκικών στρατευμάτων, εγγυήσεων της Τουρκίας, κατοχής των περιουσιών μας, παραμονής των εποίκων, διαμοιρασμού του φυσικού αερίου.

Επ' αυτών, δεν μπορεί να υπάρξει ενότητα. Οι κυβερνώντες ζητούν ενότητα γύρω από μία καταστροφή, ώστε να αποκτήσουν και άλλοι συνυπευθυνότητα στην καταστροφή. Δεν πρέπει να τους δοθεί. Και ούτε θα τους δοθεί. Η αφέλεια της πολιτικής κρίσης του Αρχιεπισκόπου λέγει ότι "αν δεν στηριχθεί ο Πρόεδρος, θα προκύψει συνομοσπονδία". Αντίθετο είναι που θα συμβεί. Αν στηριχθεί ο Πρόεδρος στη ζημιογόνα πορεία που επέλεξε, τότε είναι που θα προκύψει συνομοσπονδία.

Αν προκύπτει πιθανότητα σωτηρίας, θα επιτευχθεί μέσα από την ενότητα κατά της συμφωνίας. Μέσα από διάσπαση μπορεί να στηθεί τείχος κατά της νομιμοποίησης της διχοτόμησης. Μέσα από την ενότητα γύρω από την πολιτική του Προέδρου, θα οδηγηθούμε όλοι, "ενωμένοι" και συνυπεύθυνοι, σε έναν νέο χορό του Ζαλόγγου...