Μετά το ντελίριο των τελευταίων μηνών περί «καλού κλίματος», αλλά και τις συνεχείς επαναλαμβανόμενες δημόσιες δηλώσεις του Προέδρου Αναστασιάδη πως με τον κατοχικό ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί μοιράζονται το ίδιο «κοινό όραμα», προσγειωθήκαμε εν τέλει στο οδυνηρό πολιτικό παρόν! Και αναφερόμαστε, βέβαια, στις προχθεσινές δηλώσεις του Υπ. Εξωτερικών, ο οποίος έκανε λόγο για δικαιολογημένη απογοήτευση του κυπριακού λαού από τις συνομιλίες, αλλά και για εκτροπή από την αφηγηματική των όσων έπρεπε να συζητούνται στις διαπραγματεύσεις.
Παρ' όλο που εμείς δεν κουραζόμαστε να επαναλαμβάνουμε πως οι τουρκικές θέσεις είναι κρυστάλλινες στην ωμότητά τους και ξεκάθαρες στην αδιστακτότητά τους -οι διαχρονικοί στόχοι της Τουρκίας ήταν η επανάκτηση της Κύπρου και η κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας ως υποκείμενο του διεθνούς δικαίου- εντούτοις πρέπει να πιστωθεί στην ηγεσία το γεγονός ότι, παρά τις προσδοκίες που τρέφει, αυτήν τη φόρα δεν δικαιολόγησε τα αδικαιολόγητα, εις βάρος της νοημοσύνης μας!
Ο κ. Κασουλίδης, σε αντιπαραβολή των δηλώσεων Μ. Ακιντζί περί μόνιμων παρεκκλίσεων από το ευρωπαϊκό κεκτημένο για επίτευξη λύσης, ξεκαθάρισε, μεταξύ άλλων, πως η δική μας πλευρά δεν πρόκειται να αποδεχθεί πρωτογενές δίκαιο. Μελετώντας και αναλύοντας περαιτέρω τις δηλώσεις του ΥπΕξ, εύκολα κάποιος μπορεί να συμπεράνει ότι η πρόοδος που μέχρι στιγμής έχει σημειωθεί στα ΜΟΕ, είναι από ελάχιστη μέχρι ανύπαρκτη. Βέβαια ο νοήμων πολίτης δεν ανέμενε τις τελευταίες δηλώσεις για να καταλήξει στο εν λόγω συμπέρασμα, καθότι εάν τα νέα στις συνομιλίες ήταν καλά, θα ακολουθούσαν και ευχάριστες ανακοινώσεις…
Πεποίθησή μας, ότι έφτασε η στιγμή που η ηγεσία μας πρέπει ν' απαντήσει και να ξεκαθαρίσει τις θέση της:
Πρώτον, στην εκ περιτροπής προεδρία. Δεύτερον, στη λεγόμενη «ισότιμη ιδιοκτησία», όπως τη διατύπωσε ο Νταβούτογλου στη Γεν. Συνέλευση του ΟΗΕ. Τρίτον, στη διζωνικότητα όπως την εννοούν οι Τούρκοι. Τέταρτον, στην πολιτογράφηση των εποίκων ως Ευρωπαίων πολιτών. Πέμπτον, για τις εγγυήσεις της Τουρκίας σε μια μελλοντική λύση. Έκτον, τι θα γίνει με τις «συμφωνίες» που το κατοχικό ψευδοκράτος υπέγραψε με την Τουρκία.
Έβδομον, τι είναι τελικά αυτή η «πολιτική πλειοψηφία», που η πλευρά μας δέχτηκε και συζητά; Σε αντίθετη περίπτωση, αναμένουμε τον τερματισμό της συγκάλυψης του αδιεξόδου, γιατί είναι εδώ που, δυστυχώς, επιβεβαιώνονται όλοι όσοι από καιρό προειδοποιούν για τους κινδύνους που ελλοχεύουν με την καλλιέργεια υψηλών προσδοκιών και την υπεραισιοδοξία που εκφράζεται από κάποιους ως προς το αποτέλεσμα της εν εξελίξει διαπραγματευτικής διαδικασίας…
