Κ Α Θ Ω Σ ΕΧΟΥΜΕ, λοιπόν, πλειάδα Πολιτικών Επιστημόνων, με πανεπιστημιακά πτυχία και μεταπτυχιακές διακρίσεις, ωφέλιμο και χρήσιμο ίσως αποβεί, να μελετήσουν και ν’ αποφανθούν, μ’ επιστημονική τεκμηρίωση κι επιχειρηματολογία, σε δύο από τα διαχρονικώς κεντρικά ερωτήματα που απασχολούν, γύρω από το Κυπριακό και τη λύση του:

1. Ο Λ Ε Σ σχεδόν οι κομματικές ηγεσίες από το 1977 κι εντεύθεν, προεξαρχουσών των ηγεσιών των δύο μεγαλύτερων κομμάτων ΔηΣυ - ΑΚΕΛ, με διαφορετική η καθεμιά ταχύτητα και ένταση, υποστήριζαν ΕΚΤΟΤΕ και υποστηρίζουν και ΤΩΡΑ, ότι η «μόνη εφικτή λύση είναι η λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας». Την οποία ΚΑΙ ΜΟΝΟ διαπραγματεύτηκαν όλοι ανεξαιρέτως οι ΠτΔ κι οι συνομιλητές της «ελληνοκυπριακής πλευράς», από τον Τάσσο Παπαδόπουλο με ΠτΔ τον Μακάριο Γ΄ την άνοιξη του 1977, μέχρι και τον Ανδρέα Μαυρογιάννη υπό την προεδρία Νίκου Αναστασιάδη, σήμερα. Χρονική, έως τώρα διάρκεια: Τριάντα επτά (37) συναπτά έτη. Αυτή η διάρκεια αποδεικνύει, άραγε, ότι η ΔΔΟ επί 37 συνολικά χρόνια ήταν ανέφικτη; Αποδεικνύει, άρα, ότι, το «μόνη εφικτή», υπήρξε ένας ψευδής ισχυρισμός; Σπουδαίο συναφές ερώτημα: Γιατί επί 37 χρόνια αποδείχθηκε ανέφικτη η «μόνη εφικτή» ΔΔΟ;

2. Κ Α Θ ’ ΟΛΗΝ τη διάρκεια της 37ετίας γεγονός είναι ότι ου-δέ-πο-τε κλήθηκε ο λαός ν’ αποφασίσει ευθέως, αυτοπροσώπως και ιδιοχείρως, σε δημοψήφισμα, αν εγκρίνει ή όχι την ΔΔΟ. Οι κομματικές ηγεσίες κι οι εκάστοτε ΠτΔ, χωρίς ποτέ να θέσουν έστω και σε ανοικτές ενδοκομματικές συζητήσεις και κομματικού επιπέδου δημοψηφίσματα τη ΔΔΟ με τ’ όποιο περιεχόμενό της, μονίμως πρόβαλλαν και προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι οι ψήφοι τους (για όλο το πλήθος των εκάστοτε θεμάτων αντιπαράθεσης των κομμάτων τους) στις εκάστοτε προεδρικές και βουλευτικές εκλογές, αποτελούσαν και την έμμεση μεν, σαφή δε, δημοκρατική νομιμοποίηση της Διζωνικής τους πολιτικής.

Ω Σ Τ Ο Σ Ο , τρεις τουλάχιστον φορές κατά την 37ετία, η ΔΔΟ μορφοποιήθηκε σε κάποιο θολό ή ευκρινέστρερο περιεχόμενο και σ’ αυτό επικεντρώθηκε μάλιστα και η προεκλογική των κομμάτων αντιπαράθεση. Η μία από τις τρεις, η τελευταία, υπήρξε για 1η φορά και η δυνατότητα του Λαού (των πολιτών) ν’ αποφανθούν, σε δημοψήφισμα, με μόνο ερώτημα τη λύση.

Π Ρ Ω Τ Η περίπτωση ήταν η ΔΔΟ που θολώς περιγραφόταν στους Δείκτες Κουεγιάρ. Επίκεντρο των πρόωρων βουλευτικών εκλογών του 1985. Απ’ τη μια, υπέρ της ΔΔΟ (Κουεγιάρ) η τότε συμμαχία ΑΚΕΛ - ΔηΣυ. Απ’ την άλλη όλοι οι άλλοι. Και ο Λαός, διά της ψήφου του, συνέτριψε το ΑΚΕΛ που από 1ο κόμμα κατέρρευσε στην 3η θέση.

Δ Ε Υ Τ Ε Ρ Η περίπτωση που η ΔΔΟ μορφοποιήθηκε στη Δέσμη Ιδεών Γκάλι, ήταν το μείζον θέμα στις προεδρικές του 1993. Ο πρώην υποστηρικτής της Δέσμης Κληρίδης - ΔηΣυ, ανέκρουσε πρύμναν, συμμάχησε με τους Απορριπτικούς του Σπ. Κυπριανού ΔηΚο και την ΕΔΕΚ και κέρδισε την προεδρία σε βάρος των Βασιλείου - ΑΚΕΛ.

Τ Ρ Ι Τ Η του Λαού, αυτοπρόσωπη, πλέον, ιδιόχειρη ενός εκάστου των πολιτών, κατ’ ευθείαν απόφαση για τη ΔΔΟ, υπήρξε το δημοψήφισμα 24.4.2004 για το Σχέδιο Ανάν. Δεν ήταν μόνο ότι ο Λαός την απέρριψε με πλειοψηφία 76%. Ήταν κάτι πολύ περισσότερο, που θα πρέπει να μελετήσουν οι Πολιτικοί Επιστήμονες: (α) Ηγέτιδα δύναμη υπέρ του Σχ.Ανάν, η τότε ηγεσία του ΔηΣυ, ΔΕΝ κατάφερε να πείσει το 66% των στελεχών, μελών και ψηφοφόρων του δικού της κόμματος. (β) Η υπέρ του «Ναι» ηγεσία του ΑΚΕΛ, εξαναγκάστηκε από τον «κόσμο» του ΑΚΕΛ, εν μιά νυκτί, απ’ τη Μεγάλη Πέμπτη ώς τη Μεγάλη Παρασκευή του 2004, ν’ ανακρούσει πρύμναν και να ταχθεί υπέρ του «Όχι»...

Ε Ι Ν Α Ι , λοιπόν, ελκυστικότατο ζήτημα για κάθε Πολιτικό Επιστήμονα (κομματικό ή μη) να ενδιατρίψει, να μελετήσει και ν’ αποφανθεί: Γιατί ο Λαός, με λάμδα κεφαλαίο στην ευθέως, αυτοπροσώπως και ιδιοχείρως έκφανση της Λαϊκής Κυριαρχίας, απορρίπτει τη «μόνη εφικτή λύση» της ΔΔΟ.
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ
Αντί να… ψάχνει, δήθεν, ο υπ.Εξ. κ. Ιω.Γλ.Κασουλίδης, για τον κ. Μπαν Κι Μουν, «πόσα χρόνια θητείας χρειάζεται ένας ΓΓ για να γνωρίζει ποια είναι τα κράτη-μέλη του ΟΗΕ», δεν θα ήταν, άραγε, επωφελέστερο να μελετήσει, μετά από 2.444 χρόνια, την περί Μεγαρέων Ψηφίσματος 1η δημηγορία Περικλέους (Α-140 Θουκυδίδη), «οίς ει ξυγχωρήσετε, και άλλο τι μείζον ευθύς επιταχθήσεσθε ως φόβω»… που, φοβιτσιασμένοι οι ΔηΣυ - ΑΚΕΛ ν’ αντιδράσουν ΟΤΑΝ τότε ο κ. Μπαν υπήρξε ο 1ος Γ.Γ. ΟΗΕ επίσημος επισκέπτης του ψευτοπροεδικού του Αττίλα επί Ταλάτ κι οι ΔηΣυ - ΑΚΕΛ απαγόρευαν στη Βουλή να εναντιωθεί στον κ. Αλ. Ντάουνερ τής Σημαδεμένης Τράπουλας για αναβάθμιση του Ψευδοκράτους και υποβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας σε… «ε/κ κοινότητα»;
Λάζ.Α.Μαύρος