Π Ρ Ι Ν ΑΠΟ ΕΝΑΝ χρόνο, παρά κάτι μέρες, στις προεδρικές εκλογές του Φεβρουαρίου 2013, ο λαός έδιωξε από την εξουσία την απεχθέστερη κυβέρνηση στην 63χρονη ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μία κυβέρνηση η οποία έπρεπε, υπακούοντας στην απαίτηση της λαϊκής πλειοψηφίας, να είχε παραιτηθεί την επαύριον του θανατηφόρου Ολέθρου στο Μαρί της 11ης Ιουλίου 2011. Καταφρονώντας τη δημοκρατία κι οχυρωμένη στις περί θητείας πρόνοιες της Ρεππάπλικ, παρέμεινε στην εξουσία άλλους 19 μήνες καταστροφικής διακυβέρνησης. Με μιαν αντιπολίτευση, άξια μόνο να «επιπλώνει της μιντιακές ανάγκες του κ. Χριστόφια», εποφθαλμιώντας να εισπράξει η ίδια τις ψήφους της λαϊκής οργής. Ο πρωτοφταίχτης δεν τόλμησε καν να κατέλθει στις εκλογές για να επαναδιεκδικήσει τις ψήφους του λαού.

Ε Δ Ω ΚΙ ΕΝΑΝ χρόνο κυβερνούν, με εξίσου καταστροφική ανεπάρκεια, οι νικητές των προεδρικών εκλογών του παρελθόντος Φεβρουαρίου. Η διακυβέρνησή τους, επί 11 μήνες, απέδειξε, έργοις, ότι, με την εξαπάτηση του δημαγωγούμενου εκλογικού σώματος, πέτυχαν προ έτους να λάβουν τη λαϊκή εντολή. Η διακυβέρνησή τους, με το υψηλότερο ήδη παράσημο αναξιοπιστίας, απέδειξε ότι δεν είχαν τότε, ούτε κι έχουν έκτοτε, τις ικανότητες να κυβερνήσουν σωστά. Όση «καμένη γη» παρέλαβαν, την κατακαίουν ακόμη περισσότερο. Οι τότε μηχανισμοί εξαπάτησης των ψηφοφόρων και υπεξαίρεσης των ψήφων με ψευδείς παραστάσεις, που τους απέδωσαν την άνοδο στην εξουσία, μηχανισμοί κερδοφόρων επαγγελματιών «επικοινωνιολόγων» εξαπάτησης των πολιτών, με έναν και μόνο τρόπο συνεχίζουν να επιχειρούν: Προβάλλοντας τους απεχθείς τέως κυβερνώντες. Αξιοποιώντας, προς τούτο, στο έπακρον τους προσφερόμενους καθημερινά στα ΜΜΕ πρώην κυβερνώντες. Με το πλαστό δίλημμα, «Ποιοι είν’ οι χειρότεροι; Οι τέως ή οι νυν;».

Α Ν Υ Π Ο Φ Ο Ρ Η είναι η δημοκρατική απελπισία (δες και «Ειρήσθω» 13.1.14) στην οποία βρίσκεται παγιδευμένος, από το ισχύον πολίτευμα της Προεδρικής Ρεππάπλικ, με τους κανόνες της Ολιγαρχικής Κομματικής Ηγετοκρατίας, ο λαός των πολιτών. Οι πολίτες δεν διαθέτουν θεσμικά τη δημοκρατική ασπίδα, διαρκούς προάσπισης της λαϊκής κυριαρχίας, ώστε ΠΡΙΝ ΛΗΞΕΙ Η ΘΗΤΕΙΑ μιας ανάξιας κυβέρνησης να τη διώχνουν με την ψήφο τους από την εξουσία. Ιδιοχείρως κι αυτοπροσώπως στις κάλπες, χωρίς τους δόλιους μηχανισμούς κομματικής «αντιπροσώπευσης»…

Μ Ε Τ Α ΑΠΟ ένα έτος αποδεδειγμένης ανικανότητας των εντολοδόχων του Φεβρουαρίου 2013, δεν έχει ο λαός τον δημοκρατικό θεσμό τού Διαρκώς Άμεσα Ανακλητού των εκλελεγμένων, για να αφαιρέσει, εδώ και τώρα, την εντολή από εκείνους που αποδείχθηκαν ανάξιοι κι αναξιόπιστοι εντολοδόχοι. Είναι καταδικασμένος να τους υποστεί γι’ άλλα τέσσερα χρόνια και ΔΕΝ είναι βέβαιο ότι ο… Θεός έχει τη διάθεση να βάλει το χέρι Του!!!