Σ Ε ΕΠΙΠΕΔΟ προσωπικών και κομματικών, πολιτικών προσόντων, υπάρχει πλέον το τεκμήριο τής έλλειψης στοιχειώδους, ατομικής και συλλογικής πολιτικής σοφίας στο ΑΚΕΛ, και στον γενικό αυτού γραμματέα κ. Ά. Κυπριανού. Έδωσαν, επί μία 5ετία στην κυβέρνηση, τις εξετάσεις τους. Απέτυχαν παταγωδώς. Η έλλειψη πολιτικής σοφίας δεν περιορίζεται, βέβαια, στους ηγέτες και στα στελέχη της εκδιωχθείσας απ’ τον λαό απεχθούς διακυβέρνησης Χριστόφια - ΑΚΕΛ. Είναι, δυστυχώς, το χαρακτηριστικό γνώρισμα, με διαφορετικό για τον καθένα βαθμό, του συνόλου τής ηγεσίας, όπως αυτή αναδεικνύεται, μέσα στο πλαίσιο των εκάστοτε συσχετισμών και του ισοζυγίου τών, διά της ψήφου (φευ) των πολιτών, κομματικών δυνάμεων...

Σ Υ Ν Ω Ν Υ Μ Ο αυτής τής απουσίας πολιτικής σοφίας, το οποίο προσδιορίζει και τα αίτιά της, είναι ο όρος Ηττημένα Μυαλά. Τον παρήγαγε η «στάση ζωής» εκείνων των πολιτικών (και πολιτών) μας, από το 1974 κι εντεύθεν, που ΥΠΟΤΑΧΘΗΚΑΝ στη «λογική» ότι, «αφού ηττηθήκαμε πολεμικά το 1974 κι είμαστε οι αδύνατοι, πρέπει να συνθηκολογήσουμε και να πληρώσουμε το τίμημα της ήττας». Αυτή η στάση, νοοτροπία και πολιτική διευκόλυνε τον Αττίλα να εμπεδώνεται και να ισχυροποιείται, ανενόχλητος κι ατιμώρητος για 40 (σ’ εφτά μήνες) χρόνια. Και ν’ αναμένει, ο Αττίλας, ότι, «οι διαχρονικές θέσεις της ε/κ πλευράς» -έτσι όπως τις εκφωνεί όποτε βρει μικρόφωνο ο γ.γρ. κι απαξάπαντα τα στελέχη του ΑΚΕΛ- θα τον καταστήσουν, με ε/κ υπογραφές, «ισοτίμως» συγκυρίαρχο τον Αττίλα σε ολόκληρη την Κύπρο…

Κ Ρ Α Υ Γ Α Ζ Ε Ι τώρα ο γ.γρ. και το είχε κύριο τίτλο χθες η κομματική του «Χαραυγή», «να μη διαιωνιστεί το αδιέξοδο». Και καλεί τον ΠτΔ να θέσει ως «προτεραιότητα τη λύση κι όχι τη διαιώνιση του Κυπριακού». Ασφαλώς το ερώτημα κάθε σοφού ή λιγότερο σοφού, σε σύγκριση με τον κ. Ά. Κυπριανού, πολίτη είν’ απλούστατο: Έκανε, άραγε, επιτέλους, η Τουρκία και το ελεγχόμενο απ’ την ίδια κατοχικό καθεστώς των «Τ/κ αδελφών», τέτοιες και τόσες υποχωρήσεις, ώστε να ΄ναι εφικτή προτεραιότητα η λύση;

Ε Χ Ε Ι , ΑΡΑΓΕ, είτε με λόγια είτε με πράξεις, εγκαταλείψει και αποκηρύξει η Τουρκία τα διακηρυγμένα από την ίδια σχέδιά της για στρατηγικό έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου; Έχει ανακοινώσει την πρόθεσή της για (α) αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων απ’ την Κύπρο, (β) επιστροφή των εδαφών στους Έλληνες Κυπρίους νόμιμους ιδιοκτήτες τους και (γ) δημοκρατική λύση χωρίς τουρκικές «εγγυήσεις»; Έχει εντοπίσει, η Ακελικών κ.λπ. διαστάσεων σοφία, τέτοιες και τόσες διεθνείς πιέσεις (απ’ τον ΟΗΕ, την ΕΕ, τα 5 Μόνιμα Μέλη του Σ.Α. ιδιαίτερα ΗΠΑ, ΗΒ και Ρωσία) επί της Άγκυρας, ώστε επιτέλους να είναι αποτελεσματική η «προτεραιότητα λύσης»; Ή μήπως, τώρα, που κυριάρχησαν οι Αναν-ιστές στην Αναν-έωση του ΑΚΕΛ, επείγεται με τους Αναν-ιστές του ΔηΣυ να το κλείσουν κατά… προτεραιότητα το ρημάδι;

ΕΡΩΤΗΣΗ
Εάν δίπλα στα Ιερά Λεφτά της Άμυνας, όλου του λαού, συνυπολογίσεις την Ιερότητα της Εθελοντικής Προθυμίας και Προσφοράς τόσων χιλιάδων Εθελοντικώς υπηρετούντων Εφέδρων και Εθνοφυλάκων, επί τόσα έκαστος χρόνια ΣΕ Ο,ΤΙ ΤΟΥ ΖΗΤΗΣΕΙ η υπηρεσία, μαζί με την Ιερότητα της συνειδητής, εθελούσιας, πέραν των ωραρίων, προσφοράς των ευσυνείδητων Μονίμων Στελεχών της Εθνικής Φρουράς, μπορείς άραγε να υπολογίσεις πόσα Ανίερα έχουν διαπράξει οι διαδοχικώς κυβερνήσαντες και κυβερνώντες αρμόδιοι τής όσης την κατάντησαν Αμυντικής Θωράκισης του τόπου;